Andrew Nicoll - ένας τσιρκολάνος, μια καμήλα και 4.000.000 ερωτήσεις

Αν ξες πώς να λες πειστικά ψέματα και να κουμαντάρεις καλά την καμήλα σου μπορείς να φτάσεις πολύ ψηλά.

Το περιεχόμενο του βιβλίου του Andrew Nicoll (συγγραφέας του Καλού Δήμαρχου) αντικατοπτρίζεται απόλυτα στον τίτλο και στο εξώφυλλό του. Αυτό που θα διαβάσετε είναι μια παλαβή ιστορία με πλαστογραφίες, ακροβατικά, κανονιοβολισμούς, πισώπλατα μαχαιρώματα και φανφαρόνικες περιγραφές. Αρχικά λίγα λόγια για την υπόθεση:

Ενώ η Γερμανία χάνει το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ενώ παντού γύρω η γη σκάβεται από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων, ένας πρώην τσιρκολάνος επιχειρεί να γράψει τα απομνημονεύματά του. Είναι πεπεισμένος ότι έχουν μεγάλη ιστορική αξία: αν και ετοιμάζεται να πεθάνει μέσα στο φτωχικό καλύβι του, κάποτε υπήρξε ο πρώτος βασιλιάς της Αλβανίας.

   Στις αρχές του εικοστού αιώνα, το αξιότιμο Spindelleger's Spectacular Equestrian Circus δίνει παραστάσεις στη Βουδαπέστη. Ανάμεσα στα μέλη του τσίρκου, συγκαταλέγεται ο περίφημος ακροβάτης Otto Witte, ένας άνθρωπος που δεν αφήνει να πάνε χαμένες οι ευκαιρίες που του παρουσιάζει η ζωή. Μια μέρα πέφτει στην αντίληψή του ότι η αφεντιά του έχει πάρα πολλές ομοιότητες με το γιο του Οθωμανού Σουλτάνου, ο οποίος προορίζεται για πρώτος Βασιλιάς της πρόσφατα ανεξαρτητοποιημένης Αλβανίας. Αμέσως, ένα σατανικό σχέδιο εξυφαίνεται στο μυαλό του Otto.

   Θα κινηθεί αστραπιαία ώστε να προλάβει να παρουσιαστεί στην Αλβανία ως ο πραγματικός Βασιλιάς. Μετά την ενθρόνισή του θα κατηγορήσει οποιονδήποτε άλλο εμφανιστεί για απατεώνα και θα έχει όλο το χρόνο για να βάλει χέρι στα ταμεία του νεοσύστατου κράτους. Προκειμένου να τα πετύχει αυτά, θα χρειαστεί να κλέψει τις εισπράξεις του Τσίρκου, μία καμήλα και πολλά εξωτικά ρούχα, όλα με τη βοήθεια των αχώριστων φίλων του: του Max που λυγίζει σίδερα και καταπίνει σπαθιά, της σαγηνευτικής Tifty, της πανέμορφης Sarah και του καθηγητή Alberto Von Mesmer, ενός τυφλού που γνωρίζει, απλά, τα πάντα, ακόμα και όσα δεν βλέπει.

   Από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Βουδαπέστης ξεκινάει μια ξέφρενη περιπέτεια στην οποία θα ρισκάρουν τις ζωές τους, θα χρειαστεί να πούνε τα καλύτερα ψέματά τους και θα ανακαλύψουν ότι οι αληθινοί όρκοι φιλίας δεν σπάνε με τίποτα (λιγότερο από τέσσερα εκατομμύρια λεκ).

Ο Τσιρκολάνος είναι ένα πολύ ξεχωριστό βιβλίο, από αυτά που σπάνια πέφτουν στα χέρια μου. Ξεκινάμε με την απίστευτη χρήση της γλώσσας και το εξωφρενικό χιούμορ που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας. Εκπληκτικός λόγος, απρόβλεπτες παρομοιώσεις, σελίδες που γυρίζουν γρήγορα. Είναι αμέτρητες οι φορές που γέλασα, απόλαυσα την πρόζα, ζήλεψα τους διαλόγους ανάμεσα στους πρωταγωνιστές. Θέλησα κι εγώ να είμαι μέρος αυτού του ταξιδιού, που φέρνει στο νου πειρατικές περιπέτειες, ισάξιες με αυτές του Jack Sparrow.  

   Το βιβλίο ξεκινάει πολύ δυνατά, σίγουρα καταφέρνει να αρπάξει τον αναγνώστη από τις πρώτες σελίδες. Είναι εξαιρετικό το εύρημα με την αρχή που ο Otto τη γράφει και την ξαναγράφει στο παρόν, προσπαθώντας να αποτυπώσει καλύτερα την ιστορία του.

   Μου άρεσε πάρα πολύ που συνεχιζόταν το παιχνίδι ανάμεσα στα “ένδοξα” απομνημονεύματά του και στη μίζερη κατάστασή του κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών.  Όλοι ανεξαιρέτως οι χαρακτήρες που ξεκινάνε από τη Βουδαπέστη είναι φανταστικοί, πολύ ωραίες προσωπικότητες, δεν χορταίνεις να διαβάζεις για τις αντιδράσεις και τα παθήματά τους. Όλοι ταιριαστοί στο ρόλο τους. Ειδικά ο Otto γίνεται αξιαγάπητος μέσα από την αφήγηση, δεν διστάζει να τσαλακωθεί, να μοιραστεί τα συναισθήματά του, έχει όση αφέλεια χρειάζεται για να προκαλέσει γέλιο.

   Ο τσιρκολάνος έθετε με ωραίο τρόπο κοινωνικά και πολιτικά θέματα πάνω στην εξουσία και τη χειραγώγηση των μαζών, τόσο με τις αναφορές στον Χίτλερ και τον πόλεμό του, όσο και με την ίδια την κλοπή του θρόνου της Αλβανίας. Όπως φαίνεται στο τέλος, τα αληθινά αρπακτικά δεν ήταν ο Otto και η παρέα του (στο κάτω-κάτω λίγα λεφτουδάκια είχαν πάει να κλέψουν), αλλά ο Βασιλιάς που θέλουν να επιβάλλουν οι Μεγάλες Δυνάμεις.

Πριν το τέλος θα ήθελα να σας παρουσιάσω και τα αξιοσέβαστα μέλη του τσίρκου:

Otto Witte (γνωστός και ως Graf von Mucklenberg, Keeper of His Imperial Majesty’s Camels): Ακροβάτης, συμφεροντολόγος και ταυτόχρονα αλτρουιστής με τους φίλους του. Δεν έχει πρόβλημα να βουτήξει τα δάχτυλά του στο βάζο με το μέλι.  

Max: Αδερφικός φίλος του Otto, θα τον ακολουθήσει παντού. Είναι τρομερά χειροδύναμος, καλόγνωμος και λίγο αγαθός. Δένεται συναισθηματικά με την καμήλα που κλέβουν από το τσίρκο τους.

Tifty Gurdas: Υποστηρίζει ότι ήταν Μαγιάρα Κόμισσα, που απαρνήθηκε τον τίτλο και το παλάτι της επειδή αγάπησε έναν χορευτή. Αυτό είναι μάλλον ψέμα, αλλά μπορεί να χορέψει και να γδυθεί με τρόπο που θα σε κάνει να το ξεχάσεις.

Sarah: Η χαμηλών τόνων, πανέμορφη Sarah φροντίζει τον τυφλό, μεσήλικα πατέρα της και προσπαθεί να κερδίσει την αφοσίωση του Otto.

Professor Alberto Von Mesmer: Σοφός άνθρωπος, γνωστός και ως άνθρωπος-εγκυκλοπαίδεια. Μιλάει μόνο όταν χρειάζεται και τον περισσότερο χρόνο ατενίζει το κενό με τα χοντρά, μαύρα γυαλιά του. Αναλαμβάνει το ρόλο του Βεζίρη του Otto, καθώς είναι ο μόνος που μιλάει τουρκικά.

>Αγοράστε το βιβλίο από τις εκδόσεις Διόπτρα. 

>Ακολουθήστε τον συγγραφέα στο twitter. 

The Orphan Master's Son - Βραβείο Πούλιτζερ

 “You know the South won the war, right?”

Ανακοινώθηκε ο νικητής του φετινού Πούλιτζερ λογοτεχνίας και νικητής είναι ο Adam Johnson με το βιβλίο The Orphan Master's Son. Όπως ίσως έχετε ακούσει το βιβλίο του Johnson περιγράφει τη σύγχρονη ζωή στο μυστικοπαθές καθεστώς της Βόρειας Κορέας και, μιας και το βιβλίο δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά, θα κάνω μια αναλυτική παρουσίασή του για όσους ενδιαφέρονται να το αναζητήσουν. Έτυχε να διαβάσω πριν αρκετούς μήνες το ογκώδες (181.000 λέξεις) κοινωνικοπολιτικό δράμα του Johnson και η κριτική μου χωρίζεται στα δύο. Ενθουσιώδης στο πρώτο μισό του βιβλίου και λίγοτερο ενθουσιώδης στο δεύτερο μισό.

Ο Jun Do μεγάλωσε σε ένα ορφανοτροφείο στη Βόρεια Κορέα, το πιο απομονωμένο και απολυταρχικό κράτος στον κόσμο, εκεί όπου οι πολίτες ζούνε σε μια δυστοπία που μοιάζει με τον κόσμο του 1984, έχοντας -αναγκαστικά- θεοποιήσει τον ηγέτη τους. Οι ζωές των ανθρώπων έχουν μηδαμινή αξία, οι εξαφανίσεις για ασήμαντες αφορμές είναι καθημερινό φαινόμενο, το ίδιο η έλλειψη τροφίμων και η απουσία ηλεκτροδότησης τις νύχτες.

   Ο Jun Do, αφού περάσει σκληρή στρατιωτική εκπαίδευση και αφού πάρει μέρος σε αποστολές απαγωγών, μαθαίνει αγγλικά και επιβιβάζεται σε ένα άθλιο αλιευτικό ως ασυρματιστής, για να παρακολουθεί και να καταγράφει ραδιοσήματα από όλο τον κόσμο. Εκεί γνωρίζεται με τα μέλη του πληρώματος και περνάει κάθε βράδυ ακούγοντας παράξενες συνομιλίες που μαγνητίζουν την περιέργειά του. Ιδιαίτερη αίσθηση τού κάνουν δύο Αμερικανίδες που κάνουν το γύρο του κόσμου κωπηλατώντας.

   Μετά από μια συνάντηση με ένα σκάφος του αμερικάνικου ναυτικού και μετά από μια  αλληλουχία σχεδόν σουρεαλιστικών γεγονότων, ο Jun Do ανακηρύσσεται ήρωας του λαού. Συμπεριλαμβάνεται σε μια μυστική διπλωματική αποστολή που ταξιδεύει στο Τέξας για ασαφείς διαπραγματεύσεις οι οποίες δεν ευδοκιμούν, και ο ήρωας με την επιστροφή του στέλνεται σε ορυχεία-φυλακές, όπου το προσδόκιμο ζωής είναι έξι μήνες.

   Το δεύτερο μέρος του βιβλίου ξεκινάει ένα χρόνο μετά, με την ανάκριση του Jun Do, ο οποίος έχει κλέψει την ταυτότητα ενός υψηλόβαθμου στελέχους της κυβέρνησης, έχει πάρει τη θέση του και κατηγορείται για τη δολοφονία της γυναίκας και των παιδιών του. Καθώς ξεδιπλώνεται η υπόθεση της απάτης, βλέπουμε το πώς ο Jun Do δολοφόνησε τον Υπουργό κατά την επίσκεψή του στη φυλακή, και απλά φόρεσε τα ρούχα του, έφτασε στο κατώφλι του σπιτιού του και ανέλαβε καθήκοντα στο γραφείο του.

   Καθώς ετοιμάζεται μια νέα διπλωματική αποστολή, αυτή τη φορά από την πλευρά των Αμερικάνων, μέσα από τις ανακοινώσεις του καθεστώτος μαθαίνουμε τη διαστρεβλωμένη άνοδο, πτώση, νέα άνοδο και νέα πτώση ενός ανθρώπου που έστω για λίγο έζησε πραγματικά ελεύθερος.

 

Η άποψή μου: Όταν ξεκινάς ένα τόσο μεγάλο βιβλίο, αναρωτιέσαι τι μπορεί να περιμένεις. Στις πρώτες σελίδες (και τα πρώτα χρόνια του Jun Do) ήμουν μουδιασμένος. Μετά η ιστορία φτάνει στο σημείο όπου ο ήρωας γίνεται μέλος του αλιευτικού και εκεί απογειώνεται. Ήταν σαν να διάβαζα μια μοντέρνα εκδοχή των Δαιμόνων των Κυμάτων του Κίπλινγκ. Συναρπαστικές περιγραφές, ζεστά συναισθήματα, έξυπνοι και κατανοητοί συμβολισμοί, στοχασμοί πάνω στη γύμνια του ανθρώπου μπροστά στον ωκεανό. Οι ιστορίες των απλών ανθρώπων και οι κακουχίες  τους, περιγράφουν ρεαλιστικά μια άκρως απελπιστική ατμόσφαιρα. 

   Και μετά ήρθε η σπαρταριστή αποστολή των Κορεατών στο Τέξας για να συναντηθούν με τον Αμερικάνο Γερουσιαστή. Υπήρχαν άφθονες ξεκαρδιστικές στιγμές που τόνιζαν εύστοχα τη σύγκρουση μεταξύ των δύο πολιτισμών και αν το βιβλίο ολοκληρωνόταν στο πρώτο μέρος, θα το χαρακτήριζα αριστούργημα.

   Η συγγραφή του βιβλίου ήταν ένας άθλος. Ο συγγραφέας όχι μόνο έχει μελετήσει πολύ τη Βόρεια Κορέα, αλλά σε μία από τις σπάνιες εξαιρέσεις για Αμερικανούς πολίτες, είχε την τύχη να την επισκεφθεί. Έχει τεράστιο ενδιαφέρον για εμάς τους δυτικούς να διαβάζουμε για ένα τόσο διαφορετικό κράτος.

   Υπάρχουν όμως και ορισμένα μειονεκτήματα: Ενώ το πρώτο μέρος του βιβλίου διαβαζόταν πολύ ευχάριστα, με το ξεκίνημα του δεύτερου μέρους ένιωσα ότι ήταν σαν να διάβαζα ένα διαφορετικό βιβλίο. Το δηκτικό χιούμορ εξαφανίστηκε και από μια γραμμική αφήγηση σε τρίτο πρόσωπο, ο συγγραφέας διαχώρισε την πλοκή σε τρεις παράλληλες ιστορίες με εναλλασσόμενες οπτικές γωνίες. 

   Υπήρχε ενδιαφέρον, αλλά ο αναγνώστης είχε συνηθίσει σε ένα πιο απλό κείμενο και σε συνδυασμό με το μεγάλο όγκο, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κουραστεί, να μπερδευτεί και ακόμα και να τα παρατήσει. Ειδικά η αφήγηση της προπαγανδιστικής εκδοχής της ιστορίας από τα μεγάφωνα συνέτεινε σε αυτό.

   Το μέγεθος του βιβλίου, σε συνδυασμό με το δύσκολο, πολιτικό θέμα, θα δράσουν αποτρεπτικά για το μέτριο και το μέσο αναγνώστη. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι κάποιος που δεν γνωρίζει το όνομα Κιμ Γιονγκ Ιλ, θα βρει μεγάλο ενδιαφέρον στο Orphan Mas-ter's.

   Το εκθειαστικό γράμμα του εκδότη στην αρχή, μπορεί να αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι. Το πιο πιθανό είναι να ανεβάσει υπερβολικά τις προσδοκίες του αναγνώστη.  Συνολικά -και εξαιτίας του δεύτερου μέρους- καταλήγει να είναι ένα “βαρύ” βιβλίο, που σταδιακά χάνει τον ψυχαγωγικό του χαρακτήρα και μετατρέπεται σε έργο με κάφκικα χαρακτηριστικά (αναφέρομαι ειδικά στην αντικατάσταση-μεταμόρφωση του Jun Do).

   Συνολικά ένα καλό, αλλά δύσκολο βιβλίο, που απευθύνεται σε όσους ενδιαφέρονται για πιο upmarket λογοτεχνία με πολιτικοκοινωνικά στοιχεία. Κλείνοντας, παραθέτω και τρία χαρακτηριστικά αποσπάσματα του βιβλίου:

“Where we are from,”he said. “Stories are factual. If a farmer is declared a music virtuoso by thestate, everyone had better start calling him maestro. And secretly, he’d bewise to start practicing the piano. For us, the story is more important thanthe person. If a man and his story are in confl ict, it is the man who mustchange.” Here, Dr. Song took a sip of juice, and the fi nger he lifted trembledslightly. “But in America, people’s stories change all the time. InAmerica, it is the man who matters.”

και

“Do you know of Christ?” 

Jun Do nodded. “I’ve been briefed on him.”

και

The Dear Leader regarded Ga with a lookof wonder. “You never did tell me, there’s one thing I’ve always been curiousabout— just how did you get out of that prison?”

Ga thought about reminding the Dear Leader that they live in a landwhere people have been trained to accept any reality presented to them.He considered sharing how there was only one penalty, the ultimate one,for questioning reality, how a citizen could fall into great jeopardy for simply noticing that realities had changed. Even a warden wouldn’t risk that.

  

> Διαβάστε περισσότερα για το βιβλίο στη wikipedia.

> Παραγγείλτε το βιβλίο από το Amazon.

Victoria Hislop - Τελευταίος Χορός στην Πάτρα

Η Victoria Hislop παρουσιάζει αύριο στην Πάτρα το νέο της βιβλίο, μια συλλογή διηγημάτων με θέματα από την Ελλάδα.

Λόλα, να ένα ebook!

Εβδομάδα "διάβασε ένα ebook" η εβδομάδα που ξεκινάει από σήμερα 3 Μαρτίου. Για όλες τις λεπτομέρειες και τις πληροφορίες που χρειάζεται να ξέρετε, αναδημοσιεύω την ανάρτηση του Ηλεκτρονικού Αναγνώστη (το blog όπου βρίσκετε οτιδήποτε έχει να κάνει με την ηλεκτρονική ανάγνωση γενικότερα). Όπως είναι φυσικό συμμετέχω στην εβδομάδα όχι μόνο με το blog, αλλά και με τις βορειοδυτικές εκδόσεις.

Μην διστάσετε να πάρετε μέρος, αναρτήστε το banner κι εσείς στο blog σας, βοηθήστε να διαδοθεί μια εξαιρετική πρωτοβουλία και εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία να διαβάσετε ακόμα περισσότερα βιβλία.

Από τη Κυριακή, 3 Μαρτίου έως το Σάββατο, 9 Μαρτίου είναι για φέτος η εβδομάδα "Διάβασε ένα ebook", τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα και την Κύπρο.

H εβδομάδα "Διάβασε ένα ebook" διοργανώθηκε για πρώτη φορά πριν 11 χρόνια, μια πρωτοβουλία της συγγραφέα Rita Y. Toews από τον Καναδά. Μέσα σε αυτά τα χρόνια η ιδέα υιοθετήθηκε όλο και περισσότερο και απέκτησε διεθνή απήχηση.

Το 2012 η Βιβλιοθήκη του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ (ΤΗΜΜΥ) δήλωσε για πρώτη φορά συμμετοχή στην εβδομάδα από την Ελλάδα, ανεβάζοντας, ανάμεσα σε άλλα,ένα σχετικό blog. Και ήρθε η στιγμή η εβδομάδα  να διαδοθεί όσο το δυνατόν περισσότερο και στην Ελλάδα, αλλά και την Κύπρο.

Ποιοι είναι οι στόχοι της εβδομάδας "Διάβασε ένα ebook":

• να ενημερώσει τους αναγνώστες για τα ebooks
• να ενθαρρύνει την ανάγνωση ebooks
• να ενθαρρύνει εκδοτικούς οίκους, βιβλιοπωλεία, συγγραφείς και κατασκευαστές συσκευών να προσφέρουν για αυτές τις μέρες δωρεάν ή με μεγάλη έκπτωση ebooks και συσκευές

Πώς μπορώ να συμμετάσχω:

• Μπορείτε να διαβάσετε ένα ebook!
• Αναρτήστε στο blog ή στο site σας τo banner της εβδομάδας "Διάβασε ένα ebook" ή φτιάξτε το δικό σας
• Ενημερώστε φίλους και γνωστούς σε Facebook, Twitter και Google+ κοινοποιώντας αυτήν την ανάρτηση ή γράφοντας τη δική σας
• Οργανώστε μια συνάντηση με όσους ενδιαφέρονται για τα ebooks ή/και έχουν συσκευές ανάγνωσης
• Προτείνετε ένα ebook; Tο διαβάσατε; Οργανώσατε μια συνάντηση; Ενημερώστε ποστάροντας για αυτά στο event της εβδομάδας στο Facebook και γράφοντας στο Twitter με τα hashtags #ebookgr #ebookweek
• Θέλετε να προσφέρετε δωρεάν ebooks για την εβδομάδα; Αναρτήστε το banner της εβδομάδας  "Διάβασε ένα ebook" και ενημερώστε με για να σας συμπεριλάβω στη λίστα με τους συμμετέχοντες

Τι θα κάνει ο "Ηλεκτρονικός Αναγνώστης":

• θα γράψει άρθρα εισαγωγικά για τα ebooks και θα καταγράψει πηγές για δωρεάν ebooks
• θα δώσει προσφορές από εκδότες και συγγραφείς
• θα συγκεντρώσει τη συζήτηση διατηρώντας μια λίστα με το ποιοι συμμετέχουν (blogs, site, συγγραφείς, εκδότες)

Αποκεντρωμένα

Για την εβδομάδα "Διάβασε ένα ebook" δεν υπάρχει κάποια συγκροτημένη οργανωτική δομή. Τόσο ο Ηλεκτρονικός Αναγνώστης όσο και η Βιβλιοθήκη του ΤΗΜΜΥ έχουμε επικοινωνήσει με τη Rita Y. Toews για να βρισκόμαστε σε ένα συντονισμό και να μας καταγράψει ως συμμετέχοντες.


Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου και τις συνεχείς δράσεις της εβδομάδας στον Ηλεκτρονικό Αναγνώστη.

Η Παγίδα των Τριών - αστυνομικό μυθιστόρημα

Τι συμβαίνει όταν τρεις συγγραφείς γράφουν την ίδια ιστορία μυστηρίου, από διαφορετική οπτική γωνία ο καθένας; Προκύπτει η Παγίδα των Τριών, ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που έγραψα μαζί με τον Κωνσταντίνο Παπαχρήστου και τον Σάββα Γρηγοριάδη, και κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες από τις εκδόσεις Εξάντας.

Είμαι περήφανος για αυτό το βιβλίο, τόσο για τη συνεργασία με τους δύο πολύ καλούς συναδέλφους, όσο και για το ότι εκδόθηκε από ένα σημαντικό εκδοτικό οίκο. Δεν χρειάζεται να γράψω διθυράμβους για το περιεχόμενο, ούτε να πω ότι είναι το βιβλίο της δεκαετίας. Ακολουθεί η περιγραφή της υπόθεσης και, αν σας φανεί ενδιαφέρουσα, αναζητήστε την Παγίδα των Τριών σε όλα τα κεντρικά βιβλιοπωλεία (για παράδειγμα στην Πρωτοπορία ή την Πολιτεία). 

Η υπόθεση που αναλαμβάνει ο ιδιόρρυθμος ντετέκτιβ Σάιμον Κρόουλ θα είναι η σπουδαιότερη της καριέρας του. Ή τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει το ανώνυμο τηλεφώνημα που δέχεται. 


Η δουλειά του απλή: μια νυχτερινή επίσκεψη σε ένα άλσος. μια τυχαία φωτογραφία από ένα παράνομο ζευγαράκι. πολλές χιλιάδες λίρες στο λογαριασμό του. Όταν όμως φτάνει στον τόπο του εγκλήματος, καταλαβαίνει ότι η υπόθεση όντως θα είναι η σπουδαιότερη της καριέρας του, γιατί κατά πάσα πιθανότητα θα είναι και η τελευταία του. 

Η παγίδα που του έχουν στήσει πιστεύει ότι μπορεί να αναστραφεί. Αλλά ούτε αυτός, ούτε ο ανώνυμος πληροφοριοδότης γνωρίζουν ότι στο παιχνίδι υπάρχει ένας ακόμα παίχτης. Και θα στήσει κι εκείνος τη δική του παγίδα…


Τρεις εν δυνάμει δολοφόνοι αφηγούνται την ίδια ιστορία, ο καθένας από τη δική του οπτική γωνία και κρύβοντας όση αλήθεια χρειάζεται για να ξεγελάσει τους άλλους δύο. Στο σκιώδες παιχνίδι εξαπάτησης που τους τυλίγει, οι κανόνες αλλάζουν κάθε στιγμή και το έπαθλο αποδεικνύεται μεγαλύτερο από τις προσδοκίες τους. Αφού διαβάσετε την τελευταία σελίδα του βιβλίου, ο απόηχος από τα ψέματα των πρωταγωνιστών θα συνεχίσει να πλανιέται στην ατμόσφαιρα, στην τελευταία τους απέλπιδα προσπάθεια να σας τραβήξουν με το μέρος τους.

Πέτρος Μάρκαρης, Η τριλογία της κρίσης

Μόλις κυκλοφόρησε το νέο μυθιστόρημα του Πέτρου Μάρκαρη με τίτλο "Ψωμί, παιδεία, ελευθερία", με το οποίο ολοκληρώνεται η τριλογία με θέμα τη σύγχρονη οικονομική κρίση (εκδόσεις Γαβριηλίδης). Παρότι τον κύριο Μάρκαρη τον σέβομαι πολύ ως συγγραφέα, η σημερινή ανάρτηση δεν έχει θέμα το περιεχόμενο των βιβλίων του, αλλά το περιτύλιγμά τους.

   Αν, λοιπόν, ένας αναγνώστης θελήσει να αποκτήσει αυτά τα τρία βιβλία για να ψυχαγωγηθεί και παράλληλα να προβληματιστεί με τη σημερινή κατάσταση, θα πρέπει να πληρώσει συνολικά λίγο παραπάνω από 66 € (!). Σας αφήνω να βρείτε το λάθος. 

   Εγώ από την πλευρά μου θα συμπλήρωνα τον τίτλο του βιβλίου και θα κρατούσα για σύνθημα το: "Ψωμί, παιδεία, ελευθερία και φτηνά βιβλία."

Είναι εύκολο να ακολουθείς ίχνη στο χιόνι, μέρος 2ον

Είχα επαναλάβει τη συγκεκριμένη ανάρτηση στις 21 Μαρτίου φέτος, αλλά ευτυχώς ο εκδοτικός θεός είναι καλός μαζί μου και προσφέρει απλόχερα νέο υλικό. Ακολουθεί με πλάγια γράμματα η  ανάρτηση του Μαρτίου, και στο τέλος θα τη συμπληρώσω με μία ακόμα περίπτωση.

Εντάξει, δεν είναι τόσο τρανταχτή περίπτωση όσο μερικές που είχα θίξει παλιότερα, αλλά δεν παύει να είναι μια ευχάριστη σύμπνοια μιας και περιλαμβάνει όχι μόνο την ιδέα της εικόνας του εξωφύλλου, αλλά και το όνομα του βιβλίου. (ομολογώ ότι είναι εύκολο να μοιάζουν δύο εξώφυλλα που έχουν τόσο χαρακτηριστικό τίτλο, το σημερινό το ανεβάζω καθαρά ως λογοτεχνική σύμπτωση, όχι για άλλο λόγο)

Σημειώνω ότι το Στα ίχνη σου της Rosamund Lupton είναι πολύ καλό αστυνομικό και το ελληνικό βιβλίο έχει ίδιο εξώφυλλο με την αμερικάνικη έκδοση. Το Ίχνη στο χιόνι του Γιώργου Λίλλη κυκλοφόρησε χθες και έχει να κάνει με μια ιστορία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου. 

Μετά από αυτά όλοι είχαμε πιστέψει ότι δεν θα επαναλαμβάνονταν τα ίχνη στο χιόνι, αλλά δεν υπολόγισα ότι ο δολοφόνος που δεν αλλάζει τις μεθόδους του, είναι ο πιο επικίνδυνος εχθρός. Από τις εκδόσεις Μίνωας λοιπόν έρχεται το "Αίμα στον πάγο", ένα οπωσδήποτε συναρπαστικό μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε πριν λίγες εβδομάδες.

Aimé Degaré, της Ειρήνης Βακαλοπούλου

Το Aimé Degaré της Ειρήνης Βακαλοπούλου είναι ένα από τα κλασικά βιβλία που φέρνω πίσω από τη διεθνή έκθεση βιβλίου Θεσσαλονίκης. "Κλασικά" όχι επειδή έχουν παλιώσει και κάποιοι έκριναν ότι θα αντέξουν στο χρόνο. "Κλασικά" επειδή είναι αξιόλογα και ποτέ δεν θα απογοητεύσουν τον αναγνώστη που ξέρει τι ψάχνει. (Θυμίζω ότι η περσινή περίπτωσή μου ήταν μια από τις καλύτερες νουβέλες που έχω διαβάσει ποτέ, το Ραντεβού της Θεσσαλονίκης, του Νικολά Βερντάν.)

   Επίσης, το Aimé Degaré είναι από εκείνα τα βιβλία που, αν δεν σας τα συστήσει κάποιος, είναι σχεδόν αδύνατον να τα βρείτε στο δρόμο σας. Δεν θα το δείτε σε κάποια μεγάλη διαφήμιση, αποκλείεται να το δείτε στα χέρια της Μενεγάκη και δεν πρόκειται να είναι στις λίστες με τα κρατικά βραβεία. 

   Είναι όμως ένα πολύ καλό βιβλίο για το είδος του. Μια σκοτεινή νουβέλα, με γραφή ηθελημένα πολυκαιρισμένη και έναν γοητευτικό, αποκρουστικό κεντρικό ήρωα ο οποίος αναζητάει την ευτυχία μέσα στα πιο απλά πράγματα. Σκληρό στα μάτια του ευκαιριακού αναγνώστη, αλλά συμπαγές και συμβολικό, θα αρέσει σε όσους ψάχνουν κάτι παραπάνω από απλή ψυχαγωγία σε ένα βιβλίο. 

   Θα διαβάσετε το Aimé Degaré σε ένα ταξίδι ή θα σας κρατήσει καλή συντροφιά σε μερικούς μοναχικούς καφέδες. Κυκλοφορεί σε χαμηλή τιμή από τις εκδόσεις ο Κήπος με τις Λέξεις, εδώ είναι η σελίδα του στη βιβλιονέτ και εδώ η ανακοίνωσή της παρουσίασής του σε λίγες ημέρες στη Θεσσαλονίκη.

edit: Διαβάστε και τη σχετική ανάρτηση της Κατερίνας Μαλακατέ στο blog Διαβάζοντας.

Γιάννης Ξανθούλης - Ο γιος του δάσκαλου

Μέσα στην καταστροφική ύφεση που σαρώνει τη χώρα σε όλα τα επίπεδα, υπάρχουν αναλαμπές. Φαίνεται ότι τα λογοτεχνικά αποθέματα της χώρας αρνούνται να εξαντληθούν και μία απόδειξη είναι το νέο βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη με τίτλο Ο γιος του δάσκαλου. 

Η γραφή του βιβλίου εντυπωσιακή, η ιστορία επίκαιρη, οι χαρακτήρες του βιβλίου επίπονα αληθινοί. Δύο γραμμές αφήγησης περιστρέφονται γύρω από έναν ανεξήγητο θάνατο πριν από σαράντα χρόνια, και τα νοήματά τους συνταιριάζουν με τη σύγχρονη κοινωνική κρίση. Ο γιος του δάσκαλου είναι ένα μυθιστόρημα που κατευθείαν μπορεί να θεωρηθεί κλασικό, και που  παράλληλα απευθύνεται σε όλους τους αναγνώστες.

   Για τον Ξανθούλη, νομίζω δεν χρειάζεται να παραθέσω βιβλιογραφικά στοιχεία (αν θέλετε, υπάρχουν αναλυτικά στη βιβλιονέτ). Θα γράψω, όμως, μερικά βασικά στοιχεία της υπόθεσης για να σας πείσω ότι όντως ο γιος του δάσκαλου αξίζει μια καλή θέση στη βιβλιοθήκη σας:

Η πατρική φιγούρα του Δάσκαλου δεσπόζει στην κλειστή κοινωνία του θεσσαλικού χωριού. Τρία παιδιά τίθενται υπό την υψηλή προστασία του: ο πρωτότοκος γιος του και ακόμα δύο αγόρια. Ο Νικόδημος, ο μικρότερος γιος της οικογένειας, παραγκωνίζεται και μένει απλός παρατηρητής. 

   Τα τρία επίλεκτα «παιδιά» του Δάσκαλου εκπαιδεύονται, πειθαρχούν, δυναμώνουν για να γίνουν άριστοι πολίτες. Περνούν μαζί στο Πανεπιστήμιο και πηγαίνουν μαζί στο στρατό, σε μια εποχή που η Δημοκρατία εκλείπει. Έρχεται μια ανεξήγητη αυτοκτονία να καταστρέψει δεσμούς, να αποδιώξει τους ανθρώπους, να προκαλέσει βαθύ πόνο. 

   Τέσσερις δεκαετίες μετά, στη σύγχρονη Αθήνα, η ξαφνική καλοκαιρινή μπόρα θέτει σε κίνηση μια σειρά συμπτώσεων. Στα χέρια τού μποέμ Νικόδημου πέφτει ένα ασήμαντο μυθιστόρημα. Αναπάντεχα, η υπόθεση στο οπισθόφυλλο ζωντανεύει τα φίδια του παρελθόντος. Μια ανομολόγητη ιστορία που κάποτε είχε συμβεί σε ένα στρατόπεδο… Σκόρπιες σκηνές από τις ζωές τριών χαρούμενων ανθρώπων… Ο χαμός ενός παλικαριού. 

   Αμυνόμενος στο βαρύ κλίμα της μίζερης πόλης που αυτοκαταστρέφεται, ο Νικόδημος ξεκινάει μια αναζήτηση για να συμφιλιωθεί με τον πόνο και τις εμμονές του. Δεν ξέρει πόσο σημασία έχει πια αν ο νεκρός αδερφός δικαιωθεί, αλλά ξέρει καλά ότι ο ίδιος του έχει μια τελευταία ευκαιρία για να βρει συγχώρεση.

Περί Χρυσηίδας και άλλων δαιμονίων

Εδώ και δύο ημέρες το ελληνικό ίντερνετ -δικαίως- πολτοποίησε την ανεκδιήγητη συγγραφέα Χρυσηίδα Δημουλίδου (η οποία επιτέθηκε στις βιβλιοθήκες και σε όσους δανείζουν βιβλία στους φίλους τους). Μια σύνοψη του περιστατικού μπορείτε να διαβάσετε στο blog του Νίκου Σαραντάκου, αν και η Χρυσηίδα έχει κατεβάσει τη σχετική ανάρτηση από το facebook, ίσως ελπίζοντας ότι οι αναγνώστες της εκτός από ασθενή λογοτεχνικά κριτήρια έχουν και ασθενή μνήμη. 

Επειδή ήμουν από τους πρώτους που σχολίασαν την ανάρτηση με τον τρόπο που της άξιζε, καλό είναι να τονίσω εδώ την απάντηση που έδωσε σχετικά με το περιστατικό ο εκδοτικός οίκος της Δημουλίδου. Η αντίδραση του Ψυχογιού είναι σημαντική γιατί αυτή τη στιγμή είναι ο μεγαλύτερος ελληνικός εκδοτικός οίκος. Το σχόλιο, που στηρίζει τις βιβλιοθήκες και το έργο τους, δημοσιεύθηκε στο facebook και αξίζει να αναμεταδοθεί:

Όλοι εμείς στις Εκδόσεις Ψυχογιός υποστηρίζουμε το θεσμό των βιβλιοθηκών, που αποτελούν φάρους γνώσης και πνευματικής καλλιέργειας.

Μέσω των θεσμικών οργάνων των Εκδοτών έχουμε πάρει πρωτοβουλίες για την αύξηση του αριθμού τους καθώς και για τον εμπλουτισμό τους με περισσότερα βιβλία.

Στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης μας, υποστηρίζουμε την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας με δωρεές βιβλίων των Εκδόσεών μας σε βιβλιοθήκες, σχολεία, πνευματικά κέντρα, σωφρονιστικά καταστήματα (περισσότερα από 50.000 αντίτυπα την τελευταία διετία με απόδοση των αναλογούντων φόρων στο κράτος). Τα βιβλία μας διατίθενται από τις βιβλιοθήκες και διοργανώνουμε εκδηλώσεις με τους συγγραφείς μας σε συνεργασία μαζί τους σε τακτική βάση.

Τέλος, είμαστε ενεργά μέλη του ΟΣΔΕΛ, που διαχειρίζεται τα συλλογικά δικαιώματα έργων λόγου και τέχνης και μεριμνούμε για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας των πνευματικών δημιουργών.

Σε κάθε περίπτωση, θεωρούμε τις βιβλιοθήκες εστίες πολιτισμού που προάγουν την καλλιέργεια του πνεύματος και ενισχύουμε ποικιλοτρόπως το έργο τους, αλλά ταυτόχρονα υπερασπιζόμαστε και την ελευθερία λόγου των δημιουργών, οι οποίοι σε μια δημοκρατική κοινωνία σαν τη δική μας έχουν το δικαίωμα να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους.

Τα βιβλία που έχω να διαβάσω μου φαίνονται βουνό

Σχεδίαση της νέας βιβλιοθήκης του Spijkenissse στην Ολλανδία. Στόχος των αρχιτεκτόνων είναι να την κάνουν να μοιάζει με βουνό.

Κατάταξη Λογοτεχνικών Blogs, μέρος 5ο

Πέρασαν αρκετοί μήνες από την προηγούμενη σχετική ανάρτηση (τέλη του 2011 για την ακρίβεια) και μιας και ξεκινάει η νέα σεζόν, είπα να καταρτίσω την πέμπτη λίστα με την κατάταξη των ελληνικών λογοτεχνικών ιστολογίων. Δυστυχώς η γενικότερη κατάταξη της χώρας δεν έχει βελτιωθεί, αλλά δεν μπορούμε παρά να ελπίζουμε.

Όπως έχω αναφέρει ξανά, η κατάταξη στηρίζεται στα στοιχεία της Alexa, μιας εταιρείας που καταγράφει (κατά προσέγγιση) στοιχεία επισκεψιμότητας για όλες τις σελίδες στο ίντερνετ. Αντιλαμβάνεστε ότι η "έρευνά" μου δεν είναι ακριβώς επιστημονική, είναι περισσότερο κάτι για να περάσει ευχάριστα η ώρα.

Όπως θα διαπιστώσετε έχουμε πολλές ενδιαφέρουσες ανακατατάξεις, κυρίως λόγω της χαμηλής δραστηριότητας του καλοκαιριού.

*οι αριθμοί μετά το όνομα του κάθε ιστολογίου αφορούν την κατάταξη μέσα σε όλο τον ιστό και είναι σε χιλιάδες

**οι αριθμοί στην παρένθεση αφορούν τη θέση του blog τους προηγούμενους μήνες- για παράδειγμα η Βιβλιολατρεία που τώρα βρίσκεται στην 6η θέση, στην προηγούμενη μέτρηση ήταν στην 9η θέση, στην πρό-προηγούμενη στην 17η κ.ο.κ.

Update: Επειδή υπήρχαν ορισμένα blogs που δεν εμφανίζονταν σωστά, μέτρησα ξανά όλες τις σελίδες και υπάρχουν μερικές μικροδιαφορές σε σχέση με την πρώτη ανάρτηση.

1. (1 / 1 / 1 / 1). Ηλεκτρονικός Αναγνώστης 324
(τα πάντα για το ηλεκτρονικό βιβλίο και τις συσκευές ανάγνωσης)

2. (3 / 2 / - / 27). ΝΟ14ΜΕ 1.928

(παρουσιάσεις)

3. (23 / 18 / 8 / -). Βακχικόν 2.031

(περιοδικό, επικαιρότητα)

4. (2/ 4 / - / -). Don't Ever Read Me 2.225
(παρουσιάσεις - σκέψεις)

5. (- / - / - / -). Το μεγαλείο των τεχνών 2.957

(παρουσιάσεις βιβλίων)


6. (29 / 15 / 6 / 4). Εντευκτήριο 3.284
(περιοδικό, επικαιρότητα)

7. (14 / 5 / 5 / 8). Πανδοχείο 3.314
(λογοτεχνία)

8. (9 / 17 / 3 / 5). Βιβλιολατρεία 3.372
(νέα, παρουσιάσεις και διαγωνισμοί)

9. (16 / 7 / 2 / 3). Λογοτεχνικά Επίκαιρα 3.404
(νέα - άρθρα)

10. (5 / 12 / 16 / 13). Βιβλιοκαφέ 4.673
(κριτικές)

11. (- / - / - / -). Garage Books 4.826

(παρουσιάσεις βιβλίων)

12. (7 / 9 / 27 / 25). Διαβάζοντας 5.108
(κριτικές από την Κατερίνα Μαλακατέ)

13. (- / - / - / -). Βιβλιοδείκτης 5.424

(νέα - άρθρα - απόψεις)


14. (22 / 29 / 11 / 7). Ανάγνωση 5.639
(παρουσιάσεις)

15. (15 / 10 / 20 / 16). Librofilo 5.862
(κριτικές)


16. (10 / 6 / 7 / 19). Βορειοδυτικές Εκδόσεις 5.893
(κάτι εκδόσεις που βρήκα τυχαία στο ίντερνετ, αλλά φαίνονται καλές)

17. (8 / 13 / 4 / 6). Βιβλία και ξερό ψωμί 6.427
(σκέψεις και παρουσιάσεις)


18. (34 / 30 / 14 / 17). Σύγχρονη Έκφραση 6.995
(το γνωστό βιβλιοπωλείο από τη Λιβαδειά)

19. (25 / 23 / 17 / 11). Nautilus 7.400
(κριτικές)

20. (17 / 11 / 10 / 14). Αναγνώστρια 7.884
(κριτικές από την Κίκα Ολυμπίου)


21. (6 / 16 / 18 / 12). Δημήτρης Μαμαλούκας 8.255
(συγγραφέας)


22. (21 / 8 / 26 / -). Δημήτρης Νίκου 10.108
(συγγραφέας)

23. (13 / 22 / - / -) Του κόσμου τα βιβλία 10.895
(κριτικές από τον Λάκη Φουρουκλά)

24. (18 / 28 / 12 / 10). Δυτικός Άνεμος 10.348
(αναδημοσιεύσεις άρθρων και ειδήσεων)

25. (- / - / - / -). Logotexnia 11.524

(παρουσιάσεις βιβλίων)

26. (4 / 3 / 15 / 15). Σελίδα για άλλες σελίδες 12.439
(εχμ, εδώ που είστε)

27. (27 / 25 / 30 / 30). Lou ...Read 12.901
(παρουσιάσεις)

28. (28 / 20 / 9 / 9). Αλέξης Σταμάτης 13.104
(συγγραφέας)

29. (35 / - / - / -). Αντιποίηση, Άννα Νιαράκη 13.181

(ποιήτρια)

30. (30 / 27 / 31 / 32). Γκόλεμ 14.406
(παρουσιάσεις)

31. (19 / 34 / - / 29). In someone else's dream 16.700
(Άρθρα και σκέψεις)

32. (39 / 33 / 21 / 20). Ex Libris 18.919
(άρθρα)

33. (11 / 14 / 19 / 21). Ficciones 20.205
(παρουσιάσεις - άρθρα από τον Βασίλειο Δρόλια)

34. (37 / 37 / - / -). Λογοτεχνικό Καφενείο 20.613
(ποίηση)

35. (- / - / - / -). A copy paste blog 21.154 

(παρουσιάσεις βιβλίων)

36. (40 / - / - / -). barouak 21.685

(παρουσιάσεις, συνεντεύξεις συγγραφέων)

37. (43 / 32 / 29 / 23). Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Χάρτες γραφής 21.816
(συγγραφέας)

38. (36 / 24 / 22 / -). Κώστας Μαυρουδής 22.267
(ποιητής)

39. (42 / - / - / -). Το Παράθυρο 24.145

(περιοδικό ποίησης και άλλων αμαρτημάτων)

40. (20 / 19 / 28 / 28). Akamas 24.188
(νέα και παρουσιάσεις)

41. (12 / 36 / 23 / 22). Μαρία Ξυλούρη, Δωμάτιο Πανικού 24.932
(συγγραφέας)

42. (32 / 35 / - / -). Ευρυδίκη Αμανατίδου 25.744
(συγγραφέας)

43. (- / 31 / 34 / -). Κύριος Καρπούζης 26.234
(συγγραφέας)

44. (- / - / - / -). Library Tales 26.659 

(παρουσιάσεις βιβλίων)

45. (31 / 21 / 33 / 26). Βολτίτσες 26.682
(άρθρα και σκέψεις)

------------------------------------------------------------------------------------------------ (για τα παρακάτω blogs δεν υπάρχουν στοιχεία ή προστέθηκαν αργότερα στη λίστα)

-. (41 / - / - / -). Σταυρούλα Σκαλίδη

(συγγραφέας)

ΧΧ. (- / - / - / -). Εαρινή Συμφωνία 13.486 

(παρουσιάσεις βιβλίων - σκέψεις)

Προτάσεις για προσθήκη στη λίστα κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτες. 

Λόγω χαμηλής δραστηριότητας τους τελευταίους μήνες αφαίρεσα από τη λίστα τα εξής: Διαβάζοντας το βιβλίο των συμβάντων, Ebooks4Greeks, Δημήτρης Αθηνάκης, Αναγνωστική αδεία, Το ιστολόγιο του ΕΚΕΒΙ. 

Πηγή για την εικόνα.

Σημαντικό update: Με τη βοήθεια του Γιάννη από το NO14ME, υπολόγισα ξανά το Διαβάζοντας, τον Δυτικό Άνεμο, τον Δημήτρη Νίκου, τη Σύγχρονη Έκφραση και το Librofilo.