Δευτέρα 21 Μαΐου 2012

Οι Ναΐτες πετάχτηκαν στην Πρωτοπορία


Αυτή την Τετάρτη στις 7 μ.μ. παρουσιάζουμε στην Πρωτοπορία της Θεσσαλονίκης την εξαιρετική συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Τσαντίκου, Οι Ναΐτες πετάχτηκαν δίπλα. Αν έρθετε θα περάσουμε εγγυημένα ωραία. Και την επόμενη μέρα ξεκινάει η 9η διεθνής έκθεση βιβλίου Θεσσαλονίκης, όπου θα βρίσκομαι με τις βορειοδυτικές.

Παρασκευή 27 Απριλίου 2012

Τεύκρος Μιχαηλίδης - Τα τέσσερα χρώματα του καλοκαιριού

Καλημέρα. Πρέπει να είναι πάρα πολλοί όσοι έχουν γράψει κριτική ή έχουν σχολιάσει το πιο πρόσφατο βιβλίο του Τεύκρου Μιχαηλίδη, Τα τέσσερα χρώματα του καλοκαιριού (εκδ. Πόλις). Ο συγγραφέας έγινε πολύ γνωστός με τα Πυθαγόρεια Εγκλήματα το 2006, ενώ πριν τρία χρόνια ακούστηκε επίσης πολύ με το μυθιστόρημα Αχμές, ο γιος του φεγγαριού. Θα προσθέσω κι εγώ λίγα λόγια, γιατί πιστεύω ότι αξίζει να το ανεβάσετε ψηλά στη λίστα με τα "υπό ανάγνωση" που έχετε.

Τα τέσσερα χρώματα του καλοκαιριού είναι το πρώτο βιβλίο του  Τεύκρου Μιχαηλίδη που διαβάζω και ήταν κάτι πολύ διαφορετικό απ' ό,τι περίμενα, ειδικά στο θέμα της γραφής. Είχα ίσως στο μυαλό μου ότι από πλευράς γλώσσας θα διαβάσω ένα πιο τυπικό ελληνικό έργο: ή υπερβολικά απλοϊκό σαν κείμενο λυκείου ή υπερβολικά βαρυφορτωμένο. Η έκπληξη ήταν ευχάριστη, τα Τέσσερα χρώματα του καλοκαιριού είναι πραγματικά λογοτεχνικά γραμμένο, ένα χαρακτηριστικό που σπάνια συναντάω. Δεν χρειάζεται να γράψω πολλά, μόνο ότι -μιας και οι κανονικές διακοπές αργούν- πιστεύω πως είναι το ιδανικό ανάγνωσμα για να το πάρετε μαζί σας το σαββατοκύριακο των εκλογών. Όχι για να σας δώσει λύσεις αν είστε αναποφάσιστος, αλλά επειδή τα τέσσερα χρώματα του καλοκαιριού θα σας χαρίσουν αυτό που μόνο ένα βιβλίο μπορεί: ευκαιρία να γνωρίσετε έναν τόπο και μια εποχή μέσα σε μερικές σελίδες. Γαλήνη, βλέμμα στον ορίζοντα και ήχοι της θάλασσας.

Τετάρτη 4 Απριλίου 2012

5ο τεύχος ΜΟΝΟ: οι μνηστήρες της εκλογικής οργής




Σε περίπτερα, πρακτορεία τύπου και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε όλη τη χώρα, βρείτε το 5ο τεύχος του ΜΟΝΟ, του περιοδικού πολιτικής, κοινωνίας και πολιτισμού, το οποίο συνεκδίδουν είκοσι πέντε άτομα, ανάμεσά τους και εγώ.


Διαβάστε μας και στηρίξτε την ανεξάρτητη δημοσιογραφία με το να γίνετε συνδρομητές (17 € η τρίμηνη συνδρομή και δώρο ένα βιβλίο). Στο blog του περιοδικού μάθετε περισσότερα για τα θέματα και ίσως προτείνετε τα δικά σας.

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012

Είναι εύκολο να ακολουθείς ίχνη στο χιόνι


Εντάξει, δεν είναι τόσο τρανταχτή περίπτωση όσο μερικές που είχα θίξει παλιότερα, αλλά δεν παύει να είναι μια ευχάριστη σύμπνοια μιας και περιλαμβάνει όχι μόνο την ιδέα της εικόνας του εξωφύλλου, αλλά και το όνομα του βιβλίου. (ομολογώ ότι είναι εύκολο να μοιάζουν δύο εξώφυλλα που έχουν τόσο χαρακτηριστικό τίτλο, το σημερινό το ανεβάζω καθαρά ως λογοτεχνική σύμπτωση, όχι για άλλο λόγο)

Σημειώνω ότι το Στα ίχνη σου της Rosamund Lupton είναι πολύ καλό αστυνομικό και το ελληνικό βιβλίο έχει ίδιο εξώφυλλο με την αμερικάνικη έκδοση. Το Ίχνη στο χιόνι του Γιώργου Λίλλη κυκλοφόρησε χθες και έχει να κάνει με μια ιστορία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου. 


Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012

One Story: Βαγγέλης Ραπτόπουλος

Στο One Story (του OpenBook.gr) δημοσιεύεται ένα διήγημα ξεχωριστού συγγραφέα κάθε μέρα εδώ και αρκετούς μήνες. Μια πολύ ξεχωριστή ιδέα του Γιάννη Φαρσάρη, υλοποιείται με τον καλύτερο και πιο απλό τρόπο. Διαβάστε σήμερα τον Τρομοκράτη του Βαγγέλη Ραπτόπουλου και ανατρέξτε στο αρχείο για πολλά ακόμα διηγήματα από γνωστούς, αλλά και πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς.

Δευτέρα 12 Μαρτίου 2012

Μιχάλης Σπέγγος - Το στοίχημα των ανθρώπων

Ο Μιχάλης πρώτα ήταν αγαπητός συγγραφέας και μετά έγινε αγαπητός φίλος. Πλέον έχω τη χαρά να συνεργαζόμαστε σε δύο ξεχωριστά συγγραφικά του σχέδια φέτος, αλλά αυτά ανήκουν στη σφαίρα επιρροής των βορειοδυτικών και θα τα παρουσιάσω εκεί αναλυτικά.

Σήμερα ανεβάζω ένα μέρος της συνέντευξης που έδωσε ο Μιχάλης Σπέγγος στην Ευθυμία Δεσποτάκη (επίσης αγαπητή συγγραφέας- διατηρεί το blog διαβάζοντας το βιβλίο των συμβάντων), και δημοσιεύθηκε στο λογοτεχνικό φόρουμ φαντασίας sff.gr




Για όσους διαβάζουν ελληνικό φανταστικό ήταν ο "κύριος Ιμπέριουμ" και τώρα τελευταία ο "Στοίχημα των Ανθρώπων". Το γεγονός παραμένει ότι ο Μιχάλης Σπέγγος είναι μια καθάρια φωνή που έχει κάτι να πει και το λέει με τρόπους που σε βάζουν σε σκέψεις. Ειδικά όταν έρχεται αντιμέτωπος με δώδεκα "τι".

1) Τι μπορεί να ωθήσει ένα θετικό επιστήμονα στη λογοτεχνία, στο διπλό ρόλο του αναγνώστη και του συγγραφέα;Διαβάζω από μικρό παιδί, διαβάζω κατά μέσο όρο γύρω στα 80 βιβλία το χρόνο, ξέρω θετικούς επιστήμονες που διαβάζουν ακόμη περισσότερο, άρα για το ρόλο του αναγνώστη ισχύουν, πιστεύω, τα ίδια με όλους ερεθίσματα. Για τη λογοτεχνική συγγραφή, είναι η κοινή ενασχόληση με σύμπαντα περίεργα με δικούς τους κανόνες, η τέχνη της δόμησης και της ανάλυσης, είναι η αντιμετώπιση του απροσδόκητου και της ανατροπής.

2) Τι διαδικασίες ακολουθεί η έμπνευσή σου; Από πού πηγάζει και πώς εκδηλώνεται;
Γράφω πάντα όταν κάτι με απασχολεί και θέλω είτε κάτι να πω, είτε να ρωτήσω. Παράδειγμα: Είναι ικανός ένας ηγέτης να αλλάξει ριζικά τη ροή της Ιστορίας ή αυτό αποτελεί ακόμη ένα μύθο και ο κάθε ηγέτης είναι δέσμιος της ιστορικής συγκυρίας, οπότε το μόνο που μπορούμε να μιλάμε είναι ο βαθμός της διαχείρισης. Και ακόμη περισσότερο προς ποια κατεύθυνση μπορεί να την αλλάξει. Έτσι ξεκίνησα να γράφω το Imperium. Τα ερεθίσματα πηγάζουν απ’ τις παραστάσεις, τη μόρφωσή μου, τις αντιλήψεις μου, από την εν γένη πορεία της ζωής μου. Εκδηλώνεται πάντα με την κατασκευή ενός φανταστικού κόσμου, όπου όλοι οι ήρωες πραγματικοί -γιατί χρησιμοποιώ και τέτοιους- ή φανταστικοί υπηρετούν τις ανάγκες της μυθοπλασίας μου. Στη συνέχεια αυτός ο κόσμος εξελίσσεται μετά από έρευνα -όταν χρειάζεται- αλγοριθμικά, όπως ακριβώς επιτάσσουν τα ερωτήματα, θεωρήματα, ή ακόμη και αξιώματα που έχω στο κεφάλι μου.

3) Τι προϋποθέσεις χρειάζεσαι για να γράψεις;
Ένα λάπτοπ, ησυχία και ένα -άντε δύο- ποτήρια κρασί.

4) Τι αντιδράσεις συναντάς σχετικά με τις λογοτεχνικές σου ανησυχίες στην καθημερινή σου ζωή, από τους οικείους σου, τους συναδέλφους σου και τους αναγνώστες σου;Απ’ τους οικείους μου έχω μέχρι στιγμής εισπράξει μόνο συμπαράσταση. Απ’ τους συναδέλφους διάφορα που καλύπτουν όλη τη γκάμα: Συμπαράσταση, επιδοκιμασία, αδιαφορία, υποκρισία, άσχετες παρατηρήσεις και κριτική, σχετικές παρατηρήσεις και δημιουργική κριτική, κακοπροαίρετη κριτική, συμβουλές, απορίες (αυτό το εκτιμώ παραπάνω απ’ όλα, όταν έρχεται ένας συνάδελφος και μου λέει έλα εδώ να συζητήσουμε πάνω σ αυτό ή σ εκείνο), ερωτήσεις για τις πωλήσεις, για τον εκδότη, για μεταφράσεις στο εξωτερικό. Και απ’ τους αναγνώστες ποικίλες. Από το σημείο να δεχτώ τηλεφωνήματα και γράμματα που να με θεωρούν λίγο κατώτερο του Ντοστογιέφσκι μέχρι το άλλο άκρο, να λένε ότι τα βιβλία μου θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν μόνο ως χαρτί τουαλέτας. Μετά πάντως από 12 χρόνια στη λογοτεχνία έχω πλέον ένα σκληρό πυρήνα αναγνωστών που με ακολουθεί και αυτό είναι το μεγαλύτερο στήριγμά μου. 


Η συνέχεια της συνέντευξης στο sff. Εκεί μπορείτε να βρείτε όχι μόνο θέματα που αφορούν το φανταστικό, αλλά και τη λογοτεχνία και τη συγγραφή γενικότερα. 

Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

Χρήστος Παπουτσής - Το χρώμα του μέλλοντος

Όχι, δυστυχώς, η ανάρτηση δεν αναφέρεται στο περιεχόμενο του βιβλίου του κυρίου Παπουτσή ή στις πολιτικές πρωτοβουλίες του. Όπως και σε παλιότερα άρθρα είχα σχολιάσει εξώφυλλα τα οποία μοιάζουν μεταξύ τους, έτσι και τώρα δεν πέρασαν παρά μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να θυμηθώ τι μου θύμιζαν τα... χρώματα του μέλλοντος.
   Ναι, σωστά καταλάβατε, το εξώφυλλο του βιβλίου κοσμεί η σημαία της Δημοκρατίας του Κονγκό. Φαίνεται ότι από το 1998 (τότε κυκλοφόρησε το βιβλίο) ο συμπαθής πολιτικός είχε προβλέψει την αφρικανοποίηση της χώρας.

  

Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012

εμπειρίες από την ηλεκτρονική ανάγνωση

Ο Μιχάλης Καλαμαράς του eAnagnostis αποφάσισε να συγκεντρώσει εμπειρίες αναγνωστών για το πώς έχουν υποδεχτεί το ηλεκτρονικό βιβλίο (και για το πώς ξεχνούν σταδιακά τη μυρωδιά των βιβλίων). Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη. Αναμεταδίδω σήμερα το δεύτερο μέρος αυτών των εμπειριών. 



#ebookgr (ηχητικό) : τα κείμενα των αναγνωστών α' | β' | γ'

Στο δεύτερο μέρος του "Διαβάζεις ηλεκτρονικά; Στείλε τις εντυπώσεις σου στον 'Ηλεκτρονικό Αναγνώστη'", οι αναγνώστες γράφουν τις εντυπώσεις τους τόσο από τους ηλεκτρονικούς αναγνώστες όπως το Kindle όσο και από tablet PC όπως το iPad, γράφουν για ebooks και για ηλεκτρονικά περιοδικά. Σήμερα γράφουν οι Φώτης Κόλλιας, Γιάννης Πλιώτας, Δημήτρης Αγοραστός και Γιάννης Μπαμπούλιας.

Φώτης Κόλλιας [Twitter: @fotisk, blog: fotisk's posterous]
Πρέπει να ομολογήσω πως εδώ και σχεδόν δύο χρόνια δεν έχω αγοράσει παραδοσιακό βιβλίο. Από τότε που απέκτησα το iPad διαβάζω αποκλειστικά ηλεκτρονικά βιβλία. Επειδή, μάλιστα, δεν οδηγώ και χρησιμοποιώ τα μέσα μαζικής μεταφοράς (κυρίως μετρό), το iPad αποδείχθηκε πιο εύχρηστο και πιο βολικό για ανάγνωση στο όρθιο. Επίσης, το έχω πάντα ανοικτό και στο γραφείο και ρίχνω καμιά κλεφτή ματιά στα διαλείμματα της δουλειάς. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που βρίσκω στο iPad, ως άνθρωπος που τσαλαβουτάω σε δύο - τρία βιβλία ταυτόχρονα, είναι το γεγονός ότι δε χρειάζεται να κουβαλάω ολόκληρη βιβλιοθήκη στο μετρό ή στο γραφείο. Ξεκινάω το πρωί και διαβάζω στο δρόμο προς τη δουλειά κάτι περισσότερο "επαγγελματικό". Το βράδυ που επιστρέφω συνεχίζω με ένα πιο "ελαφρύ". Μεταξύ μας, δύσκολα πιστεύω πως θα επιστρέψω στα παραδοσιακά βιβλία. Γι' αυτό και προβληματίζομαι με την απουσία ελληνικών τίτλων και τις μηδαμινές επενδύσεις των δικών μας εκδοτών στο συγκεκριμένο τομέα. Εδώ και σχεδόν δύο χρόνια διαβάζω αγγλικούς τίτλους επειδή δε μπορώ να βρω (αρκετούς) τίτλους στα ελληνικά. Ευτυχώς, η δυνατότητα μετάφρασης που προσφέρει το πρόγραμμα ανάγνωσης του iPad (Kindle ή το iBook) βοηθάει, μάλιστα, ανθρώπους σαν εμένα με σχετικά περιορισμένη γνώση της αγγλικής. Γιατί προτιμώ το iPad και όχι το Kindle ή κάποιον άλλον "αναγνώστη"; Γιατί με το iPad μπορώ να διαβάζω και comics και κυρίως να "κατεβάζω" πλούσια σε χρώμα interactive βιβλία για την 5χρονη κόρη μου στην οποία παραχώρησα το iPad 1 όταν αγόρασα το 2. Αν η επένδυση σας φαίνεται μεγάλη, υπολογίστε πόσο κοστίζουν (με τα σημερινά περιθώρια κέρδους των βιβλιοπωλείων/εκδοτών/διανομέων) 10 καλά παραδοσιακά βιβλία.

***

Γιάννης Πλιώτας [Twitter: @JonhPliotas, ebooks: Βορειοδυτικές Εκδόσεις]
Όσα γράψω θα ακουστούν σαν διαφήμιση, αλλά είναι η απλή απεικόνιση της πραγματικότητας (για μένα). Χρησιμοποιώ το Kindle Keyboard και πιστεύω ότι είναι μια από τις καλύτερες αγορές που έχω κάνει ποτέ. Σίγουρα ξεπερνάει το τελευταίο κινητό μου, μια σειρά σπάνια γραμματόσημα που είχα πάρει απ’ το eBay, τα άπαντα του Dan Brown που κάποτε είχα ξεκοκαλίσει, δύο εισιτήρια για το φετινό ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, το πρώτο cd player στις αρχές γυμνασίου, ακόμα και τη στολή νίντζα που ονειρευόμουν για εβδομάδες πριν από κάποιες απόκριες στο δημοτικό.

Διαβάζω σχεδόν αποκλειστικά για τη δουλειά: χειρόγραφα προς αξιολόγηση που τα μετατρέπω σε pdf και τα περνάω μέσω υπολογιστή στη συσκευή. Δεν στέκομαι στην υπέροχη οθόνη (που μόνο όποιος την έχει δει από κοντά μπορεί να συλλάβει την έννοια της ηλεκτρονικής ανάγνωσης), αλλά τονίζω το μέγεθος της συσκευής –χωράει στην τσέπη του τζιν και μπορείς να διαβάζεις πρακτικά παντού, από τα ΜΜΜ μέχρι το café Κάρμα και από την ουρά στην τράπεζα μέχρι λίγο πριν σβήσουν τα φώτα το βράδυ. Και μιας και η πλειονότητα όσων διαβάζω είναι στα αγγλικά, δεν πρέπει να ξεχάσω να πω έναν καλό λόγο για το πολύ χρήσιμο ενσωματωμένο λεξικό.

Έναν χρόνο μετά την απόκτηση του Kindle, η συσκευή δεν με έχει βοηθήσει μόνο ως εργαλείο, αλλά με έχει κάνει πιο επιμελή και συστηματικότερο αναγνώστη. Δεν έχω σταματήσει να διαβάζω βιβλία σε χαρτί, αλλά καθαρά για πρακτικούς λόγους όγκου, χρόνου, ευκολίας και οικονομίας, πλέον προτιμώ τη λογοτεχνία μου ηλεκτρονικά.

***

Δημήτρης Αγοραστός [Twitter: @JimHellas, site: dagorastos.net]
Πριν από περίπου έναν χρόνο αγόρασα την πρώτη μου συσκευή ανάγνωσης ψηφιακών βιβλίων. Ήταν ένα Kindle 2ης γενιάς, σετάκι με μια μαύρη δερμάτινη θήκη η οποία εκτός του ότι προστατεύει τη συσκευή από τυχόν γδαρσίματα και σκόνες, έχει ενσωματωμένο ένα φωτάκι για νυχτερινή ανάγνωση.

Τα πλεονεκτήματά της ηλεκτρονικής ανάγνωσης; Πάρα πολλά! Καταρχήν, γλιτώνεις από το βάρος των βιβλίων. Φανταστείτε να έπρεπε να κουβαλάω μαζί μου ένα ή δύο βιβλία της σειράς "Game of Thrones", μια-δυο βιογραφίες και μερικά δοκίμια (ναι, είμαι από τους περίεργους τύπους που διαβάζουν 3-4 βιβλία ταυτόχρονα). Το βάρος θα ήταν σίγουρα κάπου ανάμεσα στο 1-2 κιλά. Με το Kindle όμως όλα αυτά τα βιβλία πλέον ζυγίζουν λίγα γραμμάρια.

Έπειτα, με εξιτάρει και η ευκολία αγοράς βιβλίων. Μπαίνεις στο κατάστημα της Amazon, αγοράζεις το βιβλίο που θέλεις και σε λιγότερο από ένα λεπτό μπορείς να ξεκινήσεις την ανάγνωση. Εδώ πρέπει να υπογραμμίσω πως στο εξωτερικό, σε αντίθεση με την Ελλάδα, τα ηλεκτρονικά βιβλία είναι αρκετά φθηνότερα σε σχέση με τα κανονικά, με αποτέλεσμα μετά από την ανάγνωση περίπου 10 βιβλίων να έχω κάνει απόσβεση του κόστους αγοράς του Kindle και πλέον έχω αρχίσει να κάνω οικονομία.

Τέλος ένα μεγάλο πλεονέκτημα το οποίο δεν το είχα σκεφτεί εξ'αρχής είναι η ανάγνωση δωρεάν e-books. Πολλοί συγγραφείς (όπως ο φίλος μου Στέφανος Λίβος @stefivos) προσφέρουν δωρεάν την ψηφιακή μορφή των βιβλίων τους. Ενώ πριν από 2-3 χρόνια έπρεπε να διαβάσω κάποιο αρχείο pdf στον υπολογιστή μου, πλέον τα διαβάζω άνετα στη συσκευή μου, λες και είναι κανονικά βιβλία.

Πέραν του Kindle όμως είμαι και κάτοχος μιας Android ταμπλέτας την οποία δεν χρησιμοποιώ για ανάγνωση e-books (με κουράζει το φως της οθόνης), αλλά για ανάγνωση... ηλεκτρονικών comics! Ομολογώ ότι μετά τα εφηβικά μου χρόνια σταμάτησα την ανάγνωση comics, αλλά η ευκολία εύρεσης και ανάγνωσης με την ταμπλέτα αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον μου.

Κλείνοντας, νομίζω πως πρέπει να τονίσω πως σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι τα κανονικά βιβλία πλέον είναι άχρηστα! Απλά τα ηλεκτρονικά βιβλία είναι πιο εύχρηστα σε κάποιες περιπτώσεις και συγκεκριμένα για "γράμμικά" βιβλία όπου δεν χρειάζεται πολύ ξεφύλλισμα μπρος-πίσω (π.χ. Μυθιστορήματα, δοκίμια), ενώ τα κανονικά βιβλία είναι αναντικατάστατα σε άλλες περιπτώσεις όπου ο αναγνώστης πρέπει να κάνει συνεχώς αναζητήσεις (π.χ. εγχειρίδια, επιστημονικά συγγράμματα). Επομένως δεν βλέπω τα ηλεκτρονικά βιβλία ως απειλή για τα κανονικά βιβλία, αλλά ως χρήσιμο συμπλήρωμα.

***

Γιάννης Μπαμπούλιας [Twitter: YannisBab, blog: urban diaries]
Θα ήθελα να ξεκινήσω με την υπόσχεση σε όλους όσους πιστεύουν ότι είναι αδύνατον να διαβάσεις απο αυτόφωτη οθόνη, ότι απλά χρειάζεται μια εβδομάδα προσαρμογής. Μην αφήσετε αυτό να σας κρατάει πίσω. Ήμουν κι εγώ κάποτε σαν κι εσάς. Οι τρείς βιβλιοθήκες που κρατάνε τα βιβλία μου, διάσπαρτες πια γιατί η μετακίνηση τους είναι αδύνατη, θα σας το επιβεβαίωναν. Ωστόσο, θέλω να απομακρύνω λίγο την κουβέντα απο το βιβλίο αποκλειστικά, άλλωστε πιστεύω ότι επιχειρηματολογήσουν υπέρ και κατά, πολλοί απο τους φιλικά προσκείμενους του μπλόγκ. Ως αναγνώστης έχω κόλλημα και με δύο άλλα "ιερά θηρία" του εντύπου, τα περιοδικά και τα κόμιξ.

Ξεκινώντας απο τα κόμιξ, θέλω να πω το εξής: Τα κόμιξ είναι φτιαγμένα για να τα διαβάζεις στην οθόνη του iPad, απλά μέχρι πριν απο λίγα χρόνια, δεν το ξέραμε. Τα υπέροχα χρώματα των καρέ, η λεπτομέρεια του σκίτσου και η γενικότερη φωτεινότητα, είναι τόσο ανώτερη του χαρτιού που το λέω και περιμένω το τρόλινγκ χωρίς φόβο. Συν του ότι βρίσκω πράγματα που στην Ελλάδα δεν κυκλοφορούν ούτε για αστείο, όπως το prequel του Blade Runner που κυκλοφόρησε πέρυσι απο την BOOM! με τίτλο Ashes to Ashes. Και φυσικά κανένας λόγος για τα digital only (π.χ το freakangels του Warren Ellis), αυτά φτιάχτηκαν για την μικρή οθόνη. Πλέον διαβάζω κόμιξ αποκλειστικά εκεί, και δύσκολα θα επιστρέψω ποτέ στο χαρτί.

Στα περιοδικά τώρα. Το Wired, το περιοδικό τεχνολογίας που διαβάζω μανιωδώς, κάνει πάνω απο 8 ευρώ για να το αγοράσεις στην Ελλάδα. Ή 14 ευρώ μια ετήσια συνδρομή στο iPad για μια beefed-up έκδοση με βίντεο, interactive λειτουργίες, καταπληκτικό και φωτεινό design και άπειρο χώρο για τα features άρθρα των 8 και 10 σελίδων. Αν συνδυάσεις τις εξελίξεις στο χώρο του digital publishing περιοδικών, με πρόσφατες εφαρμογές όπως τοMatter, βλέπεις που πάει το πράγμα. Και πρέπει να πάει. Φυσικά και υπάρχουν απαράδεκτες προσπάθειες, όπως το μουσικό περιοδικό Wire που θέλει να σου πουλήσει το pdf του για την ίδια τιμή με το περίπτερο, αλλά οκ, λάθη γίνονται. Ας μην στεκόμαστε σε αυτά.

Σταθερή μου θέση είναι ότι το συγκεκριμένο μηχάνημα, μου τα έβγαλε τα λεφτά του. Είδη ανάγνωσμάτων υπάρχουν πολλά, και το βιβλίο είναι μόνο ένα απο αυτά. Και όσοι εκεί έξω είστε αναγνώστες κόμιξ, περιοδικών και εφημερίδων, πάω στοίχημα ότι συντομότερα απο όσο νομίζετε, θα μεταφέρετε τις συνήθειες σας στην οθόνη ενός Tablet/Reader.

Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012

Έξι μεγάλοι εκδοτικοί εκτός Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης


Με επιστολή προς το ΕΚΕΒΙ και προς τον Υπουργό Πολιτισμού, έξι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν και να μην πάρουν μέρος στη φετινή διεθνή έκθεση βιβλίου Θεσσαλονίκης. Η επιστολή μού κοινοποιήθηκε πριν λίγο και απλώς την αντιγράφω για ενημέρωση όσων ενδιαφέρονται. 

Από κάθε άποψη είναι μια αρνητική εξέλιξη.





Αγαπητή κυρία Βελισσάρη,
Με την παρούσα θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε σχετικά με την πρόθεσή μας να μη συμμετάσχουμε στην προσεχή Διεθνή Έκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη.
Οι λόγοι που μας ώθησαν στη λήψη της ανωτέρων απόφασης είναι οι κάτωθι:
  1. Η Διεύθυνση της HELEXPO, παρά τις πιέσεις από μέλη του κλάδου μας, δε δέχτηκε να μειώσει το κόστος ενοικίασης του χώρου, ενώ σε άλλες ενώσεις προσφέρει μεγάλες εκπτώσεις. Μην ξεχνάτε ότι τα τελευταία τρία χρόνια έχουν υπάρξει μειώσεις ενοικίασης χώρων που αγγίζουν το 30% ετησίως. Άρα είναι απαράδεκτο να ζητούνται από τη HELEXPO τα ίδια ποσά.
  2. Η έκθεση, πάρα τη σταθερή συμμετοχή και υποστήριξή μας τα προηγούμενα χρόνια, δεν μπόρεσε να βρει τον διεθνή χαρακτήρα για τον οποίο συστήθηκε.
  3. Η οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα μας και κατ’ επέκταση και ο κλάδος των εκδοτών μάς αναγκάζει να περιορίσουμε τις δαπάνες μας.
Επιπροσθέτως, θα θέλαμε να σας προτείνουμε να διευρύνετε την έκθεση παιδικού και εφηβικού βιβλίου που προτίθεστε να οργανώσετε το φθινόπωρο στην Αθήνα, σε γενική έκθεση βιβλίου, καθώς, από ό,τι φαίνεται, ούτε η έκθεση παιδικού και εφηβικού βιβλίου θα έχει την απαραίτητη συμμετοχή, αν δε διευρυνθεί.

Με τιμή,
Για τις εκδόσεις ΑΓΚΥΡΑ, Αναστασία Παπαδημητρίου
Για τις εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ, Ελένη Κεκροπούλου
Για τις εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, Θανάσης Καστανιώτης
Για τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ, Βαγγέλης Παπαθανασόπουλος
Για τις εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ, Γιάννης Κωνστανταρόπουλος
Για τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, Θάνος Ψυχογιός

Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2012

Βαγγέλης Γεωργάκης - Ακροβάτης του Ονείρου

Διάβασα τον Ακροβάτη του Ονείρου (Βαγγέλης Γεωργάκης, εκδ. Ηριδανός) και ήταν από τα καλά βιβλία που έφτασαν στα χέρια μου τους τελευταίους μήνες. Επίσης είχα την τύχη να γνωρίσω και τον συγγραφέα, να μιλήσουμε για την εκδοτική κατάσταση και για τις λίγες ευκαιρίες που έχει ένας νέος συγγραφέας, που βρίσκεται μακριά από το κέντρο.

Το βιβλίο είναι ένα μελαγχολικό μυθιστόρημα, νομίζω εκφράζει πάρα-πάρα πολλούς εκεί έξω και αξίζει να το κατεβάσετε από το ράφι. Ωραία γραφή, κοφτά κεφάλαια, συμβολισμοί και αρκετές αναπάντεχες εξελίξεις. Με αυτοβιογραφικά στοιχεία, όπως θα διαπιστώσετε, και με ένα τέλος που αφήνει ελπίδα να περάσει. Διαβάζοντάς το θα νιώσετε μοναξιά σε σκοτεινούς δρόμους, τη μοναξιά του ενός μέσα στο ένα εκατομμύριο. Και επειδή νομίζω αυτή τη φράση την έχω ξαναγράψει για βιβλίο, θεωρώ ότι σε σύγχρονα έργα υπάρχει μια τάση απόγνωσης, αρχίζει να αντανακλάται στα γραπτά η σκουρόχρωμη εικόνα της κοινωνίας.

Χαίρομαι γιατί το βιβλίο έχει συναντήσει πολλούς αναγνώστες και εύχομαι να συναντήσει ακόμα περισσότερους. Ειδική αναφορά, δε, χρειάζεται για την πολύ όμορφη έκδοση. Θα βρείτε τον Ακροβάτη του Ονείρου σε όλα τα βιβλιοπωλεία ή μπορείτε να το παραγγείλετε και από τη σελίδα της Πρωτοπορίας


Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012

νέο περιοδικό, ΜΟΝΟ


Αντιγράφω ένα post του Νεκτάριου Λαμπρόπουλου από το μουσικο-πολιτικό του blog, το Μόλις Ξύπνησα. Όπως θα διαπιστώσετε έχει μεγάλο ενδιαφέρον. 

Το περιοδικό ΜΟΝΟ κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του στις 31 Ιανουαρίου και είμαι ένας από τους είκοσι  πέντε ανθρώπους που συμμετέχουν στην ανεξάρτητη αυτή προσπάθεια.

"Την ώρα που τα παραδοσιακά οχήματα των ΜΜΕ καταρρέουν μαζί με το ψεύτικο οικοδόμημα της γκλαμουριάς και της σοβαροφάνειας, κάποιοι άνθρωποι αποφασίζουν να πάρουν στα χέρια τους την ενημέρωση. Το ΜΟΝΟ, ένα περιοδικό για την πολιτική, την κοινωνία, την οικονομία και τον πολιτισμό ετοιμάζεται. Μια κολλεκτίβα περίπου 30 ανθρώπων, δημοσιογράφων, φωτογράφων, γραφιάδων και όσων συντελεστών χρειάζονται για να λειτουργήσει ένα 15ήμερο περιοδικό, βάζουν το υστέρημά τους για να μην έχουν αφεντικά, μεγαλομέτοχους, εργολάβους και λαμόγια πάνω από το κεφάλι τους και μοιράζονται εξίσου ό,τι κερδίσουν από τη δημιουργία τους. Τον Γενάρη θα περιμένουμε την γνώμη σας γι’ αυτό που φτιάχνουμε. Ανεξαρτησία, σοβαρότητα, πολυφωνία και προσπάθεια για όσο μεγαλύτερη αντικειμενικότητα είναι δυνατή στους πολωμένους αυτούς καιρούς, θα είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά της προσπάθειάς μας.
Σιγά σιγά θα αρχίσει να λειτουργεί και ο λογαριασμός μας στο twitter @MONOpressgr , ενώ κλικάροντας στο λογότυπο μπορείτε να γραφτείτε στη σελίδα μας στο facebook. Όσο περνά ο καιρός θα βρίσκουμε κι άλλους τρόπους επικοινωνίας ενώ τις επόμενες ημέρες θα ανακοινώσουμε και την πλήρη σύνθεση της συντακτικής μας ομάδας αλλά μέχρι τώρα, για να έχετε μια εικόνα, το υλικό των πρώτων τευχών γράφουν οι παρακάτω (με τυχαία σειρά):
Μαρία Μπακοπούλου/Σπύρος Παπαδόπουλος (Το Βυτίο)/Άγγελος Κυρούσης (Loan me a dime)/Ειρήνη Μουντράκη/Λευτέρης Αδαμίδης/Βίκυ Στρατάκη/Επιστήμη Μπινάζη/Γιάννης Κιμπουρόπουλος (ΚΙΜΠΙ)/Γιάννης Gizmo/Νεκτάριος Λαμπρόπουλος/Μάρκος Φράγκος/Γιάννης Μπαμπούλιας/Άννα Μαρτίνου/Τάσος Πετρόπουλος/HUMBA!/Βασίλης Ρούβαλης/Γιάννης Πλιώτας/Δανάη Δάσκα/Βίκτωρας Τσιλώνης/Αδάμ Γιαννίκος/Χρήστος Ιωάννου/Δολερός/Τάσος Τσακίρογλου/Βασιλική Σιούτη
Να μην παραλείψω να αναφέρω ότι τον σχεδιασμό του περιοδικού και του λογοτύπου έχουν αναλάβει οι ταλαντούχοι γραφίστες του Keik Bereau (http://keikbureau.gr/)
ΜΟΝΟ για όσους δεν χρησιμοποιούν τις κολλεκτίβες ως θεωρία αλλά πιστεύουν πραγματικά ότι μπορούν να λειτουργήσουν και να δώσουν ουσιαστική ενημέρωση."

Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012

Έπρεπε ο Χριστιανόπουλος να αρνηθεί το βραβείο;

Εξαρτάται.

Εντάξει, το ομολογώ για ακόμα μία φορά. Έβαλα τον τίτλο μόνο και μόνο για να τραβήξω ανθρώπους στο blog, ζητώ συγγνώμη. Είναι μια μεγάλη συζήτηση για το αν υπάρχουν βραβεία στη λογοτεχνία και εδώ δεν έχω σαφή απάντηση. Ήταν αρκετά αστείο που μόλις ανακοινώθηκαν τα βραβεία λογοτεχνίας έγιναν αμέτρητα share σε facebook και twitter, και λίγη ώρα μετά, όταν ο Χριστιανόπουλος έκανε τη δήλωση, όλοι πάλι έσπευσαν να κάνουν share.

Πάντως ο άνθρωπος που έγραψε το: "και τι δεν κάνατε για να με θάψετε, όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος", έχει το δικαίωμα να κάνει και να λέει πολλά πράγματα.

Για να σχηματίσετε μια εικόνα, μπορείτε να διαβάστε εδώ ποίηση του Χριστιανόπουλου, εδώ την είδηση, καθώς και την άποψη του Κυρίου Καρπούζη για το θέμα.