Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Βορειοδυτικές Εκδόσεις

Τις έχω αναφέρει πολλές φορές στις αναρτήσεις των σελίδων, αλλά ουσιαστικά σήμερα είναι η επίσημη παρουσίασή τους. Θα ξοδέψω λίγο απ' τον αναγνωστικό σας χρόνο, για να αναπτύξω καλύτερα τις σκέψεις μου και να συστήσω τη φιλόδοξη προσπάθεια μου.

Πριν λίγο καιρό αποφάσισα να ξεκινήσω έναν εκδοτικό οίκο με έδρα την πόλη μου, τα Γιάννενα. Άκουσα πολλά και διάφορα για την εποχή και την κρίση και τη συντέλεια του κόσμου, αλλά διάλεξα να τα προσπεράσω φορώντας το συγκαταβατικό χαμόγελο μου. Συμφωνώ, η κατάσταση δεν ευνοεί, αλλά δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε πάντα με τις πιθανότητες.

Οι Βορειοδυτικές Εκδόσεις είναι ένας καινούργιος εκδοτικός οίκος και στηρίζονται σε τρεις βασικές ιδέες, οι οποίες άνετα θα μπορούσαν να πάρουν και τη μορφή βιβλιομανιφέστου:

α) Κατ' αρχάς δεν είμαστε -και ούτε θα γίνουμε- vanity press. Οι συγγραφείς στις βορειοδυτικές αμείβονται για το έργο τους και και μάλιστα με υψηλά ποσοστά. Σε καμία περίπτωση δεν καταβάλουν οποιαδήποτε συμμετοχή, πέρα από το μόχθο της συγγραφής. Δυστυχώς διανύουμε μια εποχή όπου πρέπει να αναφέρουμε τα αυτονόητα. Αισθάνομαι άβολα ακόμα και για το ότι χρειάζεται να γράψω αυτή την παράγραφο.

β) Τα e-books των έντυπων βιβλίων μας θα διατίθενται δωρεάν σε μορφή pdf και epub και χωρίς κανενός είδους κλείδωμα ή περιορισμό. Κατεβάστε τα, αντιγράψτε τα, προωθήστε τα, εκτυπώστε τα, μοιραστείτε τα.

γ) Όλα τα βιβλία μας θα κυκλοφορούν με άδειες creative commons, με τη σύμφωνη γνώμη των συγγραφέων φυσικά. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι οποιοσδήποτε αναγνώστης έχει το δικαίωμα να αναπαράγει και να μοιράσει τα βιβλία μας, να τα δανείσει, ή ακόμα και να δημιουργήσει περαιτέρω βασιζόμενος στο περιεχόμενό τους.

Προχώρησα ακόμα περισσότερο επιλέγοντας να στήσω αποκλειστικά σε blog την επίσημη σελίδα των βορειοδυτικών, έτσι ώστε να έχω όσο το δυνατόν πιο άμεση επαφή γίνεται με φίλους, γνωστούς, αναγνώστες και ανθρώπους που ασχολούνται στο διαδίκτυο με το βιβλίο. Επίσης δίνω μεγάλο βάρος στην ενημέρωση μέσω facebook, ενώ παράλληλα θα προσπαθώ να προβάλλω και όσες προσπάθειες στο χώρο μας γίνονται με επίκεντρο τα Γιάννενα, αλλά και γενικότερα. Το καλό βιβλίο είναι καλό βιβλίο, ανεξαρτήτως στάμπας.

Στάθηκα τυχερός γιατί είχα ήδη στα χέρια μου δύο πολύ καλά βιβλία τα οποία ήθελα με κάθε τρόπο να φτάσουν στο κοινό. Ήταν μυθιστορήματα που είχα διαβάσει και τα είχα από καιρό στο μυαλό μου. Και τα δύο ήταν οι απολύτως πρώτες επιλογές μου για το ντεμπούτο των βορειοδυτικών και πέτυχα ιδανική συνεργασία και με τους δύο συγγραφείς, οι οποίοι είναι νέοι και πρωτοεμφανιζόμενοι. Επίσης για να φτάσω το άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα που επιζητούσα, στηρίχτηκα στην αμέριστη και ανεκτίμητη βοήθεια της φίλης Ελένης Λαμπροπούλου, η οποία επωμίστηκε το γραφιστικό κομμάτι των εκδόσεων.

Θα ξεκινήσω την περιήγηση στα πρώτα βιβλία των ΒΔ, με το Καλημέρα και Αντίο. Είναι ένα μυθιστόρημα σύγχρονων σχέσεων που έχει γράψει η Αγγελική Σχοινά. Η θυελλώδης ιστορία της Ζωής ξεκινάει στη χώρα μας, ταξιδεύει στο Παρίσι και επιστρέφει ξανά για ένα απροσδόκητο φινάλε. Τον εξαιρετικό πίνακα στο εξώφυλλο έχει ζωγραφίσει η ίδια η Αγγελική, όπως και τον πίνακα που κοσμεί το οπισθόφυλλο, αλλά και τα σχέδια που θα συναντήσετε μέσα στις σελίδες του.

Τι θα διαβάσετε στο Καλημέρα και Αντίο; Αντιγράφω το οπισθόφυλλο μας: «Καλημέρα και Αντίο», είναι το σημείωμα που βρίσκει ένα πρωί ο Φίλιππος, το ίδιο σημείωμα που άφηνε κι εκείνος στις γνωριμίες της μιας βραδιάς. Η Ζωή έχει φύγει απ' όσα την πλήγωναν, από ένα one night stand που κατά λάθος κράτησε πέντε χρόνια. Ζούσαν μαζί χωρίς δεσμεύσεις, ο καθένας κλεισμένος στο μικρόκοσμο της καθημερινότητάς του.
Πλέον η Ζωή προσπαθεί να κάνει νέο ξεκίνημα στο Παρίσι, βλέποντας τα γεγονότα αποστασιοποιημένη, μέσα από το φακό της φωτογραφικής της μηχανής. Ο Φίλιππος ψάχνει την τέλεια διαφήμιση και αναλώνεται σε εφήμερες σχέσεις. Αναμνήσεις και συναισθήματα εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο μέσα τους. Στην αναζήτηση της ευτυχίας τι ρόλο παίζουν ο φόβος, η αγάπη, ο έρωτας, η φιλία, η οικογένεια;
Πώς να χειριστείς τα συναισθήματά σου όταν ξεπερνούν τα όρια που έχεις θέσει;



Το δεύτερο μυθιστόρημα είναι το 1.000.000 στιγμές του Μιχάλη Φουντουκλή, το οποίο σκιαγραφεί τις σχέσεις σε μια παρέα φοιτητών, υπό μία πρωτότυπη συγγραφική οπτική γωνία. Πολυπρόσωπο και ενίοτε δηκτικό θα σας κάνει να γελάστε και να σκεφτείτε. Το εξαιρετικό κολάζ του εξωφύλλου είναι της Εμμανουέλας Καραγιαννάκη και για το περιεχόμενο αντιγράφω τα λόγια του ίδιου του Μιχάλη:

1.000.000 στιγμές είναι πολλές στιγμές. Στιγμές χαράς, στιγμές λύπης. Στιγμές έρωτα, απόγνωσης, φόβου, μανίας, κατάθλιψης, ελπίδας, κίνησης, στάσης. Στιγμές αναμονής, στιγμές πόνου, γέλιου, στιγμές κρύου, ζέστης, βροχής, συννεφιάς, ήλιου, πάγου, στιγμές με όνειρα, στιγμές με κέφι και χαρά, με αυτοσαρκασμό, με όρεξη για αυτοκριτική και βελτίωση. Στιγμές ανάλαφρες, στιγμές βαριές και ασήκωτες, στιγμές που όλα μοιάζουν ξένα και άλλες που όλα μοιάζουν παλιά και γνώριμα. Στιγμές βασιλικές και στιγμές να ζητιανεύουν ένα κομμάτι ψωμί. Στιγμές από μια τυχαία χρονιά, έξι τυχαίων φοιτητών. Στιγμές απ’ τον Πέτρο, τον Ανέστη που αργότερα έγινε Αλέξανδρος ή Άλεξ, ή Αλεξάκης για τους φίλους, απ’ τον Αποστόλη ή Τόλη ή Τρολ, στιγμές από τα 3Φ, τη Φένια, τη Φαίη και τη Φανή. Στιγμές από τον Κύριο Καρπούζη, τον Καβάτζα, το Λύκο, τη Γατούλα, τον Μπάμπη το σουβλατζή, τον Φρανς, τη Φραντζέσκα, την κυρα-Στέλλα, τον Φριτζ, τον κυρ-Θύμιο και τις χορεύτριες τάνγκο της Σιγκαπούρης. Στιγμές που στο σύνολό τους μιλούν για τη ζωή, τον έρωτα, την αγάπη, τη φιλία, τα όνειρα, την αυτοεκτίμηση, την πίστη και την ελπίδα, το θάνατο αλλά και την ανθρώπινη ψυχή. Όλες μαζί δημιουργούν μια εικόνα, που αν είμαστε τυχεροί θα μπορούμε γέροι πια να χαζεύουμε στον ουρανό, καθώς τα χρόνια θα σβουρίζουν γύρω μας. Και εμείς θα είμαστε αργοί και κουρασμένοι. Γιατί ένα εκατομμύριο στιγμές είναι πολλές στιγμές...

Φτάνοντας στον επίλογο της παρουσίασης των Βορειοδυτικών Εκδόσεων, θα ήμουν περήφανος αν θέλατε να μου κάνετε την εξής ερώτηση:
Πώς μπορώ να βοηθήσω αν μου άρεσαν όσα διάβασα μέχρι τώρα;

Είναι σχετικά απλό. Αρχικά είτε κάνοντας join στη σελίδα μας στο facebook, είτε με το να γίνετε αναγνώστες στο blog μας. Εννοείται ότι θέλουμε πολύ να κατεβάσετε τα βιβλία μας και αν σας κεντρίσουν το ενδιαφέρον να τα μοιραστείτε και να μιλήσετε για αυτά στους φίλους σας ή να τα κάνετε δώρο τις γιορτές (ε και μετά). Θέλουμε τα γραπτά να πετάξουν, να μεταφερθούν σε φλασάκια, να αλλάξουν χέρια και να μας δώσουν δυνάμεις για τα επόμενα βιβλία που έχουμε στο πλάνο των βορειοδυτικών.

Τώρα που το σκέφτομαι, αυτή ακριβώς θα ήταν η ευχή μου: Ούτε ένα βιβλίο μας να μην σκονιστεί σε ράφι βιβλιοθήκης. Μόλις το διαβάσετε χαρίστε το στη μητέρα σας, δώστε το στην τοπική σας βιβλιοθήκη, αφήστε το να γνωρίσει τόπους και ανθρώπους μέσω του bookcrossing, σκανάρετέ το για να το διαβάσει κι η φίλη σας στη Φινλανδία.

Επίλογος. Ποιο είναι το γενικότερο συμπέρασμα της μέχρι στιγμής εμπειρίας μου; Συνάντησα δυσκολίες, αλλά μέχρι στιγμής δεν συνάντησα καχυποψία. Και έχω την παράλογη πίστη ότι αυτό που προσπαθώ να κάνω θα πιάσει τόπο. Για το αν θα πετύχει τους στόχους μου, καλύτερα να με ρωτήσετε σε ένα-δύο χρόνια πάλι. Αλλά σε κάθε περίπτωση θα μπορώ να λέω ότι προσπάθησα : )

Υγ: Από την Πέμπτη τα βιβλία μας θα φτάσουν σε βιβλιοπωλεία στην Αθήνα και στις επόμενες μέρες θα εμφανιστούν σε Πάτρα και Γιάννενα.
Αν θέλετε να προμηθευτείτε τα e-books μας, στείλτε ένα μήνυμα στο voreiodytikes@gmail.com και θα τα βρείτε στο inbox σας.

2 σχόλια:

Δημήτρης Νίκου είπε...

Έχω ήδη γράψει τις ευχές μου, αλλά εδώ που είναι η επίσημη παρουσίαση, το σχόλιο αποκτά άλλη αξία. Είναι πολύ σημαντικό αυτό που είπες στην αρχή, η κρίση δεν πρέπει να τρομάζει, να λειτουργεί ανασταλτικά, αλλά κίνητρο για προσπάθεια μεγαλύτερη, εντατικότερη. Είναι ο μόνος τρόπος. Η προσπάθεια των Βορειοδυτικών Εκδόσεων είναι πολύ ελπιδοφόρα, γιατί κομίζει και μια φιλοσοφία αντίστοιχη και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα.

Αν και μπορώ να μιλήσω μόνο για μένα, ξέρω ότι πολλοί θα είμαστε συμπαραστάτες και υποστηρικτές αυτού του ξεκινήματος.

Καλή αρχή και καλά λογοτεχνικά ταξίδια. Θα περιμένουμε τους πρώτους τίτλους :-)

Γιάννης Πλιώτας είπε...

Δημήτρη σε ευχαριστώ για ακόμα μία φορά και για τις ευχές και για τη φιλία σου. Είναι σημαντικά όσα λες, για μένα είναι καύσιμο για να συνεχίζω.
Ελπίζω σε τρία χρόνια να είμαστε πάλι εδώ και να μιλάμε, και να μην έχω αλλάξει άποψη για το θέμα "κρίση".