Σελίδα για άλλες σελίδες

νέο περιοδικό, ΜΟΝΟ

2012-01-26T01:40:00.000-08:00

Αντιγράφω ένα post του Νεκτάριου Λαμπρόπουλου από το μουσικο-πολιτικό του blog, το Μόλις Ξύπνησα. Όπως θα διαπιστώσετε έχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Το περιοδικό ΜΟΝΟ κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του στις 31 Ιανουαρίου και είμαι ένας από τους είκοσι πέντε ανθρώπους που συμμετέχουν στην ανεξάρτητη αυτή προσπάθεια.

"Την ώρα που τα παραδοσιακά οχήματα των ΜΜΕ καταρρέουν μαζί με το ψεύτικο οικοδόμημα της γκλαμουριάς και της σοβαροφάνειας, κάποιοι άνθρωποι αποφασίζουν να πάρουν στα χέρια τους την ενημέρωση. Το ΜΟΝΟ, ένα περιοδικό για την πολιτική, την κοινωνία, την οικονομία και τον πολιτισμό ετοιμάζεται. Μια κολλεκτίβα περίπου 30 ανθρώπων, δημοσιογράφων, φωτογράφων, γραφιάδων και όσων συντελεστών χρειάζονται για να λειτουργήσει ένα 15ήμερο περιοδικό, βάζουν το υστέρημά τους για να μην έχουν αφεντικά, μεγαλομέτοχους, εργολάβους και λαμόγια πάνω από το κεφάλι τους και μοιράζονται εξίσου ό,τι κερδίσουν από τη δημιουργία τους. Τον Γενάρη θα περιμένουμε την γνώμη σας γι’ αυτό που φτιάχνουμε. Ανεξαρτησία, σοβαρότητα, πολυφωνία και προσπάθεια για όσο μεγαλύτερη αντικειμενικότητα είναι δυνατή στους πολωμένους αυτούς καιρούς, θα είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά της προσπάθειάς μας.

Σιγά σιγά θα αρχίσει να λειτουργεί και ο λογαριασμός μας στο twitter @MONOpressgr , ενώ κλικάροντας στο λογότυπο μπορείτε να γραφτείτε στη σελίδα μας στο facebook. Όσο περνά ο καιρός θα βρίσκουμε κι άλλους τρόπους επικοινωνίας ενώ τις επόμενες ημέρες θα ανακοινώσουμε και την πλήρη σύνθεση της συντακτικής μας ομάδας αλλά μέχρι τώρα, για να έχετε μια εικόνα, το υλικό των πρώτων τευχών γράφουν οι παρακάτω (με τυχαία σειρά):

Μαρία Μπακοπούλου/Σπύρος Παπαδόπουλος (Το Βυτίο)/Άγγελος Κυρούσης (Loan me a dime)/Ειρήνη Μουντράκη/Λευτέρης Αδαμίδης/Βίκυ Στρατάκη/Επιστήμη Μπινάζη/Γιάννης Κιμπουρόπουλος (ΚΙΜΠΙ)/Γιάννης Gizmo/Νεκτάριος Λαμπρόπουλος/Μάρκος Φράγκος/Γιάννης Μπαμπούλιας/Άννα Μαρτίνου/Τάσος Πετρόπουλος/HUMBA!/Βασίλης Ρούβαλης/Γιάννης Πλιώτας/Δανάη Δάσκα/Βίκτωρας Τσιλώνης/Αδάμ Γιαννίκος/Χρήστος Ιωάννου/Δολερός/Τάσος Τσακίρογλου/Βασιλική Σιούτη

Να μην παραλείψω να αναφέρω ότι τον σχεδιασμό του περιοδικού και του λογοτύπου έχουν αναλάβει οι ταλαντούχοι γραφίστες του Keik Bereau (http://keikbureau.gr/)

ΜΟΝΟ για όσους δεν χρησιμοποιούν τις κολλεκτίβες ως θεωρία αλλά πιστεύουν πραγματικά ότι μπορούν να λειτουργήσουν και να δώσουν ουσιαστική ενημέρωση."

Έπρεπε ο Χριστιανόπουλος να αρνηθεί το βραβείο;

2012-01-24T09:41:00.000-08:00

Εξαρτάται.

Εντάξει, το ομολογώ για ακόμα μία φορά. Έβαλα τον τίτλο μόνο και μόνο για να τραβήξω ανθρώπους στο blog, ζητώ συγγνώμη. Είναι μια μεγάλη συζήτηση για το αν υπάρχουν βραβεία στη λογοτεχνία και εδώ δεν έχω σαφή απάντηση. Ήταν αρκετά αστείο που μόλις ανακοινώθηκαν τα βραβεία λογοτεχνίας έγιναν αμέτρητα share σε facebook και twitter, και λίγη ώρα μετά, όταν ο Χριστιανόπουλος έκανε τη δήλωση, όλοι πάλι έσπευσαν να κάνουν share.

Πάντως ο άνθρωπος που έγραψε το: "και τι δεν κάνατε για να με θάψετε, όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος", έχει το δικαίωμα να κάνει και να λέει πολλά πράγματα.

Για να σχηματίσετε μια εικόνα, μπορείτε να διαβάστε εδώ ποίηση του Χριστιανόπουλου, εδώ την είδηση, καθώς και την άποψη του Κυρίου Καρπούζη για το θέμα.

Μουσική αφήγηση στο Πολυθέαμα

2012-01-13T00:57:00.000-08:00

Η χρονιά των βορειοδυτικών ξεκινάει επίσημα με δύο μουσικές βραδιές στο Πολυθέαμα (Γιάννενα, Σικελιανού 3) στις 23 και 24 Ιανουαρίου. Οι Ελ Ρόι, Άρις και Ντιόν θα παρουσιάσουν τη μουσική από τη Ματριόσκα και θα ακολουθήσουν διασκευές ξένων και ελληνικών τραγουδιών. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μουσικού μέρους θα προβάλλεται στη μεγάλη οθόνη και ένα κόμικ, ενώ θα παρουσιαστεί και το νέο φιλμάκι που ετοιμάσαμε για τον Φλεγόμενο Άνθρωπο.

Εκτός από το Politheatro, την εκδήλωση στηρίζει και το οικομαγειριό Σεφάρω, ενώ ορίσαμε την είσοδο στα 5 €, για να ενισχυθούν οι μουσικοί που θα συμμετέχουν. Επίσης θα μπορείτε να αποκτήσετε και οποιοδήποτε από τα βιβλία των βδ χρησιμοποιώντας το ίδιο ποσό ως έκπτωση. Ελπίζουμε να περάσετε καλά!

Μερικά από τα βιβλία του 2011

2011-12-24T10:37:00.000-08:00

Προφανώς δεν διάβασα όλα τα βιβλία που βγήκαν τη χρονιά που μας πέρασε και ούτε πιστεύω ότι όσα προτείνω σήμερα είναι οπωσδήποτε τα καλύτερα (λείπουν άλλωστε και όσα βγάλαμε στις βορειοδυτικές). Αλλά, τέλος πάντων, είναι οι προτάσεις μου, αν ψάχνετε για να διαβάσετε (ή να κάνετε δώρο) ένα καλό βιβλίο μες στο σαββατοκύριακο.

Θυμάμαι, Βασιλική Πέτσα (εκδ. Πόλις)

Η πρωτοεμφανιζόμενη Βασιλική Πέτσα προσθέτει μια ακόμα πολύ αξιόλογη νουβέλα στη συλλογή των εκδόσεων Πόλις. Αφήγηση σε δεύτερο πρόσωπο για μια ιστορία μικροψυχίας, μικρότητας και μισαλλοδοξίας.

Το Ραντεβού της Θεσσαλονίκης, Νικολά Βερντάν (εκδ. Χαραμάδα, μτφ. Μαρίας Χρηστίδου)

Ο Ελληνοελβετός συγγραφέας ακολουθεί την πορεία ενός ξένου που διασχίζει τη βόρεια Ελλάδα για να ανακαλύψει τα ίχνη του εξαφανισμένου φίλου του. Χαμηλών τόνων νουβέλα με σπουδαία νοήματα και σπάνιας ομορφιάς αφήγηση.

Αρνητικό 13, Στέργια Κάββαλου και Μαίρη Γεωργίου (εκδ. Τετράγωνο)

Η Στέργια μας συστήθηκε με τη συλλογή διηγημάτων Αλτσχάιμερ Trance, τώρα έρχεται να ανταλλάξει δεκατρείς επιστολές με τη Μαίρη Γεωργίου για να μας αποδείξουν ότι η ζωή έχει πολλές πλευρές, όχι πάντα χαρούμενες.

Blue Monday, Nicci French (εκδ. Διόπτρα, μτφ. Ουρανία Τουτουντζή)

Δυνατό αστυνομικό θρίλερ, σχετικά με την εξαφάνιση ενός μικρού αγοριού στο Λονδίνο. Έντονα ψυχολογικά στοιχεία, αγωνία και ερωτήματα σχετικά με τα παιχνίδια που παίζει το μυαλό.

Παράνοια, Αναστασία Καλλιοντζή (εκδ. Διόπτρα)
Στη σύγχρονη Αθήνα της οικονομικής κρίσης και της κατάρρευσης, συναντιούνται δύο άνθρωποι που έχουν ξεκινήσει από δύο διαφορετικές άκρες του κόσμου.

Οι δύο αδελφές από την Πράγα, Ζερόμ Γκαρσέν (εκδ. Πόλις, μτφ. Ρένη Παπαδάκη)
Ένας ποιοτικός συγγραφέας μπλέκει οικειοθελώς σε σκοτεινά λογοτεχνικά κυκλώματα. Η άνοδος και η πτώση.

Το κορίτσι της διπλανής πόρτας, Jack Ketchum (εκδ. Λογείον, μτφ. Νίκου Ρούσσου)
Ένα ακόμα δυνατό βιβλίο του Ketchum έρχεται να ταράξει τον αναγνώστη και να τον κάνει να σκέφτεται μια δεύτερη φορά πριν σβήσει το φως στο δωμάτιό του. Οι εκδόσεις Λογείον έχουν δημιουργήσει μια εξαιρετική σειρά τρόμου.

Το στοίχημα των ανθρώπων, Μιχάλης Σπέγγος (εκδ. Λιβάνη)
Ο καλός φίλος και εξαιρετικός συγγραφέας Μιχάλης, επιστρέφει με ένα από τα καλύτερα ελληνικά βιβλία επιστημονικής φαντασίας, θέτοντας σημαντικά ερωτήματα για το μέλλον της ανθρωπότητας.

The last hundred days, Patrick McGuiness (Seren, ξενόγλωσσο)
Υποψήφιο για Man Booker φέτος, το πολιτικό μυθιστόρημα του McGuiness διαδραματίζεται στη Ρουμανία, τις τελευταίες εκατό ημέρες του καθεστώτος Τσαουσέσκου. Διδακτικό βιβλίο που συνδυάζει την ιστορία με το χιούμορ.

Ακολουθούν ορισμένα βιβλία που ήθελα να διαβάσω, αλλά δεν μου δόθηκε ευκαιρία. Αλλά τα εμπιστεύομαι επειδή έχω ακούσει πολλά καλά λόγια, ώστε να σας τα προτείνω.

Limit, Φρανκ Σέτσινγκ (εκδ. Καστανιώτη, μτφ. Χαράλαμπου Καρβούνη)
Ο συγγραφέας του Σμήνους, επιστρέφει με ένα έπος επιστημονικής φαντασίας.

Ελευθερία, Jonathan Franzen (εκδ. Ωκεανίδα, μτφ. Ρένας Χατχούτ)
Το άκουσα -όπως και εσείς φαντάζομαι- από αμέτρητους ανθρώπους να το προτείνουν αυτό το καλοκαίρι, και το έχω πολύ ψηλά στη λίστα με τα αδιάβαστα. Νομίζω θα αποδειχθεί πολύ καλό.

Η ενοχή της αθωότητας, Ιωάννα Μπουραζοπούλου (εκδ. Καστανιώτη)
Είχα ακούσει τα καλύτερα και για το προηγούμενο βιβλίο της, το "Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;". Με την Ενοχή της Αθωότητας η Μπουραζοπούλου κέρδισε ακόμα και απαιτητικούς αναγνώστες που δηλώνουν ότι σπάνια διαβάζουν Έλληνες συγγραφείς.

Η άλωση της Κωνσταντίας, Γιάννης Μακριδάκης (εκδ. Εστία)
Νομίζω δεν θα έπρεπε να λείπει το καινούργιο βιβλίο του Γιάννη Μακριδάκη. Σίγουρα είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς, κι ας ακούγεται υπερβολικό αυτό που λέω.

Για μια χούφτα βινύλια, Χίλντα Παπαδημητρίου (εκδ. Μεταίχμιο)
Μουσική και λογοτεχνία, ένας από τους ομορφότερους συνδυασμούς, για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που επίσης συζητιέται πολύ.

Σίγουρα έχω ξεχάσει αρκετά βιβλία που μου άρεσαν και θα ήθελα να τα προτείνω, αλλά ο χρόνος (2012) πιέζει. Καλή χρονιά σε όλους με όμορφες και περισσότερες αναγνώσεις!

Είναι ακριβά τα βιβλία στην Ελλάδα;

2011-12-20T10:19:00.000-08:00

Ίσως.

*Εντάξει, παραδέχομαι, έβαλα τον προβοκατόρικο τίτλο επειδή έχει ξεκινήσει μια μεγάλη συζήτηση σε ιστολόγια για τις τιμές των βιβλίων στην Ελλάδα.
**Για να ενημερωθείτε κανονικά σας παραπέμπω στο αναλυτικό post της Αγιάτης Μπενάρδου, στο Don't ever read Me.

***Το πολύ χρηστικό βιβλίο της φωτογραφίας εξηγεί τα μυστικά του Ζεν για τις γάτες και είναι το πιο ακριβό του Amazon. Δεν θα σας κοστίσει πάνω από είκοσι εκατομμύρια δολάρια.

Σύγχρονα Αθηναϊκά Παραμύθια

2011-12-16T15:39:00.001-08:00

Αυτό το Σάββατο και την Κυριακή, στο Ίδρυμα Κακογιάννη παρουσιάζονται σύγχρονα παραμύθια νέων συγγραφέων, τα οποία έχουν γραφτεί για κάποια από τις περιοχές της Αθήνας. Από το χαρτί τα παραμύθια θα περάσουν στη σκηνή, ανάμεσα σε πολλές παράλληλες εκδηλώσεις που θα σας ψυχαγωγήσουν για ώρες.

Ανάμεσα στα παραμύθια είναι και "Το ίσως μαγικό μπαούλο", μια δική μου ιστορία που διαδραματίζεται στα Εξάρχεια και έχει να κάνει με το μπαούλο που βρίσκει στα σκουπίδια ένας ρακοσυλλέκτης.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες και εδώ.

Κατάταξη λογοτεχνικών blogs

2011-12-06T10:29:00.000-08:00

Κατάταξη Λογοτεχνικών Blogs, μέρος 4ο

Πέρασαν αρκετοί μήνες από την προηγούμενη σχετική ανάρτηση (Ιούνιος για την ακρίβεια) και τώρα που είναι ένα νεκρό βράδυ, είπα να καταρτίσω την τέταρτη λίστα με την κατάταξη των λογοτεχνικών ιστολογίων. Εναλλακτικά θα μπορούσα να απελπιστώ με τη γενικότερη κατάσταση, αλλά μάλλον δεν έχει νόημα.

Όπως έχω αναφέρει ξανά, η κατάταξη στηρίζεται στα στοιχεία της Alexa, μιας εταιρείας που καταγράφει στοιχεία επισκεψιμότητας για όλες τις σελίδες στο ίντερνετ. Αντιλαμβάνεστε ότι η "έρευνά" μου δεν είναι ακριβώς επιστημονική, είναι περισσότερο κάτι για να περάσει ευχάριστα η ώρα.

Όπως θα διαπιστώσετε έχουμε πολλές ενδιαφέρουσες ανακατατάξεις.

*οι αριθμοί μετά το όνομα του κάθε ιστολογίου αφορούν την κατάταξη μέσα σε όλο τον ιστό και είναι σε χιλιάδες

**οι αριθμοί στην παρένθεση αφορούν τη θέση του blog τους προηγούμενους μήνες- για παράδειγμα η Βιβλιολατρεία που τώρα βρίσκεται στην 9η θέση, στην προηγούμενη μέτρηση ήταν στην 17η θέση, στην πρό-προηγούμενη στην 3η και ακόμα παλιότερα στην 5η

1. (1 / 1 / 1). Ηλεκτρονικός Αναγνώστης 669
(τα πάντα για το ηλεκτρονικό βιβλίο και τις συσκευές ανάγνωσης)

2. (4 / - / -). Don't Ever Read Me 1.135
(παρουσιάσεις - σκέψεις)

3. (2 / - / 27). ΝΟ14ΜΕ 1.424

(παρουσιάσεις)

4. (3 / 15 / 15). Σελίδα για άλλες σελίδες 2.806
(εχμ, εδώ που είστε)

5. (12 / 16 / 13). Βιβλιοκαφέ 2.951
(κριτικές)

6. (16 / 18 / 12). Δημήτρης Μαμαλούκας 3.279
(συγγραφέας)

7. (9 / 27 / 25). Διαβάζοντας 3.322
(κριτικές από την Κατερίνα Μαλακατέ)

8. (13 / 4 / 6). Βιβλία και ξερό ψωμί 3.504
(σκέψεις και παρουσιάσεις)

9. (17 / 3 / 5). Βιβλιολατρεία 3.746
(νέα, παρουσιάσεις και διαγωνισμοί)

10. (6 / 7 / 19). Βορειοδυτικές Εκδόσεις 3.906
(κάτι εκδόσεις που βρήκα τυχαία στο ίντερνετ, αλλά φαίνονται καλές)

11. (14 / 19 / 21). Ficciones 4.046
(παρουσιάσεις - άρθρα από τον Βασίλειο Δρόλια)

12. (36 / 23 / 22). Μαρία Ξυλούρη, Δωμάτιο Πανικού 4.275
(συγγραφέας)

13. (22 / - / -) Του κόσμου τα βιβλία 4.396
(κριτικές από τον Λάκη Φουρουκλά)

14. (5 / 5 / 8). Πανδοχείο 4.517
(λογοτεχνία)

15. (10 / 20 / 16). Librofilo 4.632
(κριτικές)

16. (7 / 2 / 3). Λογοτεχνικά Επίκαιρα 4.952
(νέα - άρθρα)

17. (11 / 10 / 14). Αναγνώστρια 5.418
(κριτικές από την Κίκα Ολυμπίου)

18. (28 / 12 / 10). Δυτικός Άνεμος 5.723
(αναδημοσιεύσεις άρθρων και ειδήσεων)

19. (34 / - / 29). In someone else's dream 6.034
(Άρθρα και σκέψεις)

20. (19 / 28 / 28). Akamas 6.197
(νέα και παρουσιάσεις)

21. (8 / 26 / -). Δημήτρης Νίκου 6.717
(συγγραφέας)

22. (29 / 11 / 7). Ανάγνωση 7.256
(παρουσιάσεις)

23. (18 / 8 / -). Βακχικόν 7.263
(περιοδικό, επικαιρότητα)

24. (- / - / -). Δημήτρης Αθηνάκης 7.744

(ποιητής)

25. (23 / 17 / 11). Nautilus 7.850
(κριτικές)

26. (26 / 13 / -). Ebooks4Greeks 8.284
(δωρεάν ηλεκτρονικά βιβλία)

27. (25 / 30 / 30). Lou ...Read 8.742
(παρουσιάσεις)

28. (20 / 9 / 9). Αλέξης Σταμάτης 9.084
(συγγραφέας)

29. (15 / 6 / 4). Εντευκτήριο 9.088
(περιοδικό, επικαιρότητα)

30. (27 / 31 / 32). Γκόλεμ 9.993
(παρουσιάσεις)

31. (21 / 33 / 26). Βολτίτσες 10.443
(άρθρα και σκέψεις)

32. (35 / - / -). Ευρυδίκη Αμανατίδου 12.245
(συγγραφέας)

33. (- / - / -). Αναγνωστική αδεία 13.319

(παρουσιάσεις)

34. (30 / 14 / 17). Σύγχρονη Έκφραση 13.600
(το γνωστό βιβλιοπωλείο από τη Λιβαδειά)

35. (- / - / -). Αντιποίηση, Άννα Νιαράκη 14.560

(ποιήτρια)

36. (24 / 22 / -). Κώστας Μαυρουδής 14.794
(ποιητής)

37. (37 / - / -). Λογοτεχνικό Καφενείο 16.315
(ποίηση)

38. (38 / 25 / 18). Το ιστολόγιο του ΕΚΕΒΙ 16.416
(ουσιαστικά, το ιστολόγιο του εθνικού κέντρου βιβλίου)

39. (33 / 21 / 20). Ex Libris 19.227
(άρθρα)

40. (- / - / -). barouak 19.488

(παρουσιάσεις, συνεντεύξεις συγγραφέων)

41. (- / - / -). Σταυρούλα Σκαλίδη 21.371

(συγγραφέας)

42. (- / - / -). Το Παράθυρο 26.361

(περιοδικό ποίησης και άλλων αμαρτημάτων)

43. (32 / 29 / 23). Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Χάρτες γραφής 27.093
(συγγραφέας)

------------------------------------------------------------------------------------------------

- (31 / 34 / -). Κύριος Καρπούζης no data
(συγγραφέας)

- (39 / 35 / -). Ευθυμία Δεσποτάκη, Διαβάζοντας το βιβλίο των συμβάντων no data
(συγγραφέας)

Προτάσεις για προσθήκη στη λίστα κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτες. Για να αναζητήσετε όλα τα λογοτεχνικά ιστολόγια που μπορεί να σας ενδιαφέρουν, ανατρέξτε στη σελίδα της Βιβλιοθήκης Σερρών.

Η εικόνα προέρχεται από το άρθρο της wikipedia για το βιβλίο.

Blue Monday - Nicci French

2011-12-05T03:29:00.000-08:00

Η θερμοκρασία πέφτει και οι μέρες μοιάζουν να κλείνουν γύρω μας.

Χθες τελείωσα το Blue Monday, ένα πολύ καλό αστυνομικό, ψυχολογικό μυθιστόρημα των Nicci French*. Νομίζω είναι ό,τι καλύτερο για τις παγωμένες νύχτες που έχουμε μπροστά μας. Αν είστε τυχεροί και το διαβάζετε όσο έξω χιονίζει, τότε θα σας απορροφήσει και θα σας τρομάξει.

Δεν έχω χρόνο να γράψω περισσότερα, αλλά το συστήνω ανεπιφύλακτα. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε και στην ατμοσφαιρική σελίδα του βιβλίου. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα σε προσεγμένη μετάφραση της Ουρανίας Τουτουντζή.

Διάβασα κι ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο στο Don't ever Read me, σχετικά με τα trailers που συνοδεύουν βιβλία του είδους. Αν έχετε κι εσείς σχετικές προτάσεις, είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτες.

*λογοτεχνικό ψευδώνυμο του ζευγαριού Nicci Gerrard και Sean French

Η Ματριόσκα ταξιδεύει στα Γιάννενα

2011-11-30T05:06:00.000-08:00

Ευχαριστώ όλους τους φίλους για την παρουσία τους το Σάββατο στην Πάτρα, και φυσικά το βιβλιοπωλείο Discover για τη συνεχή στήριξη. Την Πέμπτη επιστρέφουμε μαζί με τη Ματριόσκα στα Γιάννενα. Φίλοι, γνωστοί και αναγνώστες θα μαζευτούμε στο θέατρο Πολυθέαμα, θα μιλήσουμε για το πώς φτιάχτηκε το βιβλίο, θα δείξουμε ένα μικρό φιλμάκι, θα διαβάσουμε ένα διήγημα και θα παίξουμε πολλή μουσική.

Φυσικά η είσοδος είναι ελεύθερη, σας περιμένουμε με ανυπομονησία!

Η Ματριόσκα ταξιδεύει στην Πάτρα

2011-11-24T10:04:00.000-08:00

Αυτό το Σάββατο θα είμαστε ξανά στο αγαπημένο βιβλιοπωλείο Discover στην Πάτρα, για να παρουσιάσουμε μία ξύλινη κούκλα, τη Ματριόσκα. Το καινούργιο βιβλίο των βορειοδυτικών εκδόσεων είναι μια συλλογή διηγημάτων, φωτογραφιών και μουσικής.

Σας περιμένουμε το Σάββατο στις 6 μ.μ. για να μιλήσουμε για το βιβλίο, να ακούσουμε ζωντανά σε μια μίνι-συναυλία τα τραγούδια και τις μουσικές που έχουν γραφτεί αποκλειστικά για τη Ματριόσκα, και οπωσδήποτε να περάσουμε καλά. Η είσοδος φυσικά είναι ελεύθερη, και αν θέλετε μπορείτε να συντονιστείτε και με το event εδώ.

*περισσότερες πληροφορίες για τη Ματριόσκα διαβάστε και στη σελίδα του βιβλίου

ανακύκλωση βιβλίων στην Πρωτοπορία

2011-11-24T03:26:00.000-08:00

Να μια πολύ καλή ιδέα. Πηγαίνοντας σε οποιοδήποτε κατάστημα της Πρωτοπορίας και δίνοντας ένα παλιό σας βιβλίο, κερδίζετε έκπτωση 10% στην αγορά ενός καινούργιου. Σημειώνω ότι αυτή η έκπτωση μετράει αθροιστικά με την έκπτωση 10% που ήδη κάνει η Πρωτοπορία στα βιβλία της.

Είναι ωραίο να προβάλλονται τέτοιες πρωτοβουλίες και νομίζω μου δίνει αφορμή για κάτι αντίστοιχο με τις βορειοδυτικές. Σκέφτομαι σε αναγνώστες από τα Γιάννενα που θα μας φέρνουν το βιβλίο που έχουν διαβάσει, να κάνουμε έκπτωση 50% στον επόμενο τίτλο μας που θέλουν να αγοράσουν. Ίσως το εφαρμόσω λίγο πριν τις γιορτές.

Πού θα βρείτε τα βιβλιοπωλεία της Πρωτοπορίας:

-Αθήνα, Γραβιάς 3-5

-Θεσσαλονίκη, Λ. Νίκης 3

-Πάτρα, Γεροκωστοπούλου 31-33

*αν ασχολείστε έστω και λίγο με λογοτεχνικά ιστολόγια, θα έχετε μάθει για την ανάρτηση του Don't ever read me, που ξεκίνησε μια μεγάλη συζήτηση για τις τιμές των βιβλίων

μετανοείτε

2011-11-19T13:12:00.002-08:00

...Το τέλος του κόσμου είναι κοντά, και μαζί του οπωσδήποτε θα έρθει και το τέλος της λογοτεχνίας. Στις 17 του μηνός δημοσιεύθηκε ένα άρθρο στην Καθημερινή, που αναφέρει ότι η αγορά του βιβλίου βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Ισχύει από πολλές απόψεις.

Στο εξαιρετικό λογοτεχνικό ιστολόγιο Don't ever read Me, μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο, αλλά και την ενδιαφέρουσα συζήτηση που ακολουθεί στα σχόλια.

*το προϊόν της φωτογραφίας προέρχεται από εδώ

Κοράκι σε άλικο φόντο - Ελευθέριος Κεραμίδας

2011-10-26T03:28:00.000-07:00

Το Κοράκι σε άλικο φόντο είναι ένα επίτευγμα για το ελληνικό φάνταζυ. Πολύ αξιόλογο βιβλίο που απευθύνεται στον απαιτητικό αναγνώστη, ανεξάρτητα από την προτίμησή του σε συγκεκριμένο είδος.

Σε έναν κόσμο που μοιάζει με τη βυζαντινή αυτοκρατορία, παράλληλες ιστορίες συνθέτουν ένα λογοτεχνικό μωσαϊκό χαρακτήρων και πλοκής. Δολοπλοκίες, μάχες, περιπέτεια, μυστήριο και αριστοτεχνικά ταιριαστή γλώσσα και αφήγηση για ένα μυθιστόρημα που τους προηγούμενους μήνες δεν έχω σταματήσει να προτείνω. Για μένα στέκει απόλυτα η σύγκριση με την Παγίδα των Αηδονιών της Λίαν Χερν.

Επειδή έχω την τύχη να γνωρίζω προσωπικά τον συγγραφέα και ξέρω πόσο ενδιαφέρον έχουν οι απόψεις του, τού ζήτησα να απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις. Με τον Λευτέρη συζητήσαμε όχι μόνο για το Κοράκι, αλλά και για τη γενικότερη κατάσταση στο χώρο των εκδόσεων, τις αναζητήσεις ενός πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, το Game of Thrones και πολλά άλλα.

1) Είναι μια ερώτηση που φαντάζομαι την έχεις ξανακούσει. Γιατί φάνταζυ και όχι ιστορικό μυθιστόρημα; Ποιο βιβλίο του είδους θα πρότεινες σε κάποιον που δεν έχει διαβάσει ποτέ κάτι παρόμοιο;

Ο Steven Pressfield που έγραψε τις εξαίρετες και πολύ επιτυχημένες «Πύλες της Φωτιάς», ξεκινά ευχαριστώντας τον καθηγητή Ιστορίας που τον βοήθησε με την ιστορική ακρίβεια του έργου του. Εγώ δεν είχα τέτοιο βοηθό στη διάθεσή μου κι είμαι τελειομανής. Οπότε, φάνταζυ κι όχι ιστορικό από φόβο, θα έλεγα. Τη δουλειά που θέλει η κατασκευή ενός φανταστικού κόσμου δεν τη φοβόμουν. Τα λάθη που μπορούν να γίνουν σε ένα ιστορικό μυθιστόρημα όσο κι αν δουλέψεις, αν δεν είσαι ειδικός, αυτά τα φοβόμουν.

Καλά σημεία για να ξεκινήσει κανείς να διαβάζει φάνταζυ είναι το Game of Thrones του GRR Martin. Ο Martin χρησιμοποιεί το φανταστικό στοιχείο με μέτρο και γράφει καλά, κρατώντας το ενδιαφέρον. Βέβαια, δεν κάνουν όλα τα βιβλία για όλους τους αναγνώστες. Για μικρότερες ηλικίες ο «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» του Tolkien είναι μάλλον αναντικατάστατος, ενώ οι γυναίκες τείνουν να προτιμούν λιγότερο βίαια κείμενα και πιο ενδοσκοπικά, όπως η «Παγίδα των Αηδονιών» της Lian Hearn ή ο «Μάγος του Αρχιπελάγους» της Ursula Le Guin.

2) Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει ένας νέος συγγραφέας;

Συγγραφικά, την τεμπελιά και την ανικανότητα να κρίνει το ίδιο του το έργο. Αυτά μπορούν να τον κάνουν να κυνηγήσει την έκδοση ενώ η γραφή του δεν έχει ωριμάσει ακόμη και τα κείμενά του είναι αδούλευτα. Κι αν – πράγμα καθόλου απίθανο – κυκλοφορήσει το βιβλίο του, κατά πάσα πιθανότητα θα θεωρήσει πως δε χρειάζεται πλέον να βελτιωθεί άλλο.

Εκδοτικά, ειδικότερα για την Ελλάδα με την κρίση και την ατέρμονη υπερπροσφορά νέων τίτλων, ο νέος συγγραφέας θα δυσκολευτεί να πείσει εκδότες να επενδύσουν πάνω του και κινδυνεύει να περάσει εντελώς απαρατήρητος από τα ράφια πριν χαθεί στη λήθη.

3) Ποια είναι η συμβουλή που θα έδινες σε έναν συγγραφέα που στέλνει το χειρόγραφό του για πρώτη φορά σε έναν εκδοτικό οίκο;

Να το έχει δουλέψει κι αυτό και τη γραφή του όσο πιο πολύ μπορεί. Να ξέρει ότι είναι αρκετά καλό – όχι να το πιστεύει, να το ξέρει! Να επιλέξει σωστά τον οίκο, να είναι κάποιος με τον οποίο θέλει να συνεργαστεί, αλλά και μπορεί. Και να συντάξει οπωσδήποτε μια συνοδευτική επιστολή.

4) Στη χώρα μας η συγγραφή συνήθως είναι πάρεργο. Εσύ πώς τη συνδυάζεις με τη δουλειά σου;

Με δυσκολία, όσο περνάει ο καιρός κι αυξάνονται οι υποχρεώσεις. Συμβιβάστηκα όμως νωρίς με την ιδέα πως δε θα γίνω ποτέ συγγραφέας αποκλειστικής απασχόλησης. Ούτως ή άλλως, πιστεύω πως είναι απαραίτητο να είσαι σε επαφή με την κοινωνία για αντλείς περιεχόμενο για τα κείμενά σου. Υπάρχει και η λύση των παρασυγγραφικών επαγγελματικών δραστηριοτήτων για βιοπορισμό, όπως η αρθρογραφία κι η βιβλιοκριτική, αλλά δεν ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία μου.

Αν κάτι με στενοχωρεί στην όλη υπόθεση, είναι πως δε θα προλάβω να γράψω στη ζωή μου όσα βιβλία θα έγραφα αν ήμουν επαγγελματίας συγγραφέας. Κι όχι μόνο εγώ, βέβαια, αλλά σχεδόν όλοι όσοι υπηρετούν τα ελληνικά γράμματα. Μεγάλη απώλεια αυτό. Σίγουρα χάνονται και κάποια αριστουργήματα έτσι, δίχως να γραφτούν ποτέ.

5) Τρία από τα αγαπημένα σου βιβλία; Ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό τους;

Η «Κύρου Ανάβαση» του Ξενοφώντα. Μπορεί να μην είναι φάνταζυ, αλλά είναι το κείμενο που με ενέπνευσε πιο πολύ απ’ όλα να γράψω για άθλους και κατορθώματα και τον θρίαμβο του ευέλικτου νου πίσω από το θρίαμβο των αλύγιστων όπλων. Το «Ηλεκτρικό Πρόβατο» του Dick μου θύμισε πως πίσω από το μυστήριο όλα τα ερωτήματα είναι ηθικά και πίσω από τη δράση όλες οι κρίσεις είναι υπαρξιακές. Κι ότι το σωστό δεν κρίνεται πλειοψηφικά. Οι «Έμποροι των Εθνών» του Παπαδιαμάντη έχουν τα πιο όμορφα ελληνικά που έχω διαβάσει ποτέ, την ιδέα πως κάθε σημαντικός χαρακτήρας είναι πρωταγωνιστής με τη δική του πορεία και μια άρνηση απέναντι στα εύκολα φινάλε.

Όλα τα βιβλία που αγαπώ διεύρυναν τους συγγραφικούς μου ορίζοντες και με έμαθαν τι μπορώ και τι επιθυμώ να γράψω και πώς.

6) Το Κοράκι έχει εκπληκτικό εξώφυλλο. Πόσο ρόλο πιστεύεις ότι παίζει αυτό σε ένα βιβλίο;

Για να πειστεί ένας πιθανός αναγνώστης να αγοράσει το βιβλίο σου, εκτός κι αν έχει πάει ειδικά γι’ αυτό στο βιβλιοπωλείο, πρέπει να τον κερδίσεις με την περίληψη στο οπισθόφυλλο και πιθανώς με τη γραφή σου, αν κάνει τον κόπο να ρίξει μια ματιά σε τυχαία σελίδα. Αυτά είναι στον έλεγχό σου, τα πετυχαίνεις με το σπαθί σου αν μπορείς, Αλλά πρώτα πρέπει ο πιθανός αναγνώστης να σηκώσει το βιβλίο σου από το ράφι και να το κοιτάξει καλύτερα, να του δώσει μια ευκαιρία. Μπορεί να του τραβήξει την προσοχή ο τίτλος, μπορεί να έχει ακούσει κάτι και να το αναγνωρίσει, αλλά το πιο πιθανό είναι το μάτι του πέσει απλά στο δικό σου εξώφυλλο ανάμεσα σε όλα τα άλλα. Με λίγα λόγια, ένα καλό εξώφυλλο είναι απαραίτητο όταν δε σε ξέρει κανείς. Εγώ στάθηκα πολύ τυχερός που ο Γιώργο Ναζλής δούλεψε με μεράκι για το «Κοράκι» και νομίζω τελικά πως στο θέμα εξώφυλλο αξίζει να πατήσει πόδι ο νέος συγγραφέας, περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο.

7) Μια ερώτηση που θα ήθελες να σου κάνουν; (μαζί με την απάντησή της)

Νομίζω ότι θα ήθελα να με ρωτήσουν κάτι που να δείχνει πως έπιασαν τις αντιστοιχίες ανάμεσα στο βιβλίο και σε κάποιες ιστορικές συγκυρίες (όχι συγκεκριμένα πρόσωπα ή γεγονότα) ή σε λαογραφικά στοιχεία. Ας πούμε, αν ο Γεώταυρος βασίζεται στον θεσσαλικό μύθο του Ήταυρου (η απάντηση είναι πως προσπάθησα να φανταστώ τι πλάσμα θα μπορούσε να είναι ο Ήταυρος αν τον έβλεπε κανείς και μου ήρθε κάτι που θύμιζε πολύ τους ταύρους του Ήφαιστου από την Αργοναυτική Εκστρατεία). Δεν αντέγραψα κάτι αυτούσιο πουθενά, ούτε τόνισα τις σκόρπιες αναφορές έτσι που να ξεχωρίζουν και να ενοχλούν όσους δεν έχουν σχετικές γνώσεις. Αλλά θα μου άρεσε να τις αποκρυπτογραφήσει κανείς, έτσι σαν κλείσιμο του ματιού.

Ή να με ρωτήσουν κάτι που να δείχνει πως διάβασαν τα κείμενα που ανεβάζω στο ιστολόγιό μου.

8) Υπάρχουν υποδεέστερα είδη λογοτεχνίας;

Ο συγγραφέας Επιστημονικής Φαντασίας Theodore Sturgeon είχε πει πως όλα τα πράγματα είναι κατά 90% σκουπίδια. Αν πάρεις μεγαθήρια της παγκόσμιας λογοτεχνίας που δεν ανήκουν πραγματικά σε κανένα είδος και τα συγκρίνεις με ανθρώπους που έγραφαν/γράφουν φαντασία ή αστυνομικό «με το κομμάτι» , λογικό δεν είναι η φαντασία ή το αστυνομικό να φανεί λίγο; Και το αντίστροφο, φυσικά. Λίγοι καλοί, κάμποσοι μέτριοι και πολλοί κακοί συγγραφείς υπάρχουν κάθε είδους και σε κάθε είδος.

Κατά τα άλλα, παγκοσμίως η λογοτεχνία χωρίζεται σε δυο μεγάλες κατηγορίες, τη λογοτεχνία «με συμβάσεις» (genre στα αγγλικά, η λογοτεχνία που χωρίζεται σε είδη και το καθένα υπακούει σε πρότυπα και αρχέτυπα, π.χ. αστυνομικό, ΕΦ, άρλεκιν, γουέστερν) και τη «σοβαρή» λογοτεχνία (mainstream στα αγγλικά). Επέλεξα τον όρο «σοβαρή» ακριβώς για να δείξω ότι παντού υπάρχει μια ρετσινιά απέναντι στη λογοτεχνία με συμβάσεις, ότι είναι τυποποιημένη, φτηνιάρικη, επιφανειακή και άλλα. Το αστυνομικό έχει αρχίζει να ξεχωρίζει από τα άλλα σχετικά είδη και να γίνεται αποδεκτό, ακόμη και στην Ελλάδα. Πράγμα που σημαίνει ότι θεωρητικά το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τους άλλους φτωχούς συγγενείς.

Κι αν μου επιτρέπεις μια παρατήρηση για την εγχώρια αγορά, το δέχομαι αν κάποιος πει πως δε θέλει να διαβάζει για δράκους ή βρικόλακες ή εξωγήινους. Υπάρχει και το λεγόμενο suspension of disbelief, το πόσο μπορεί ο αναγνώστης να πιστέψει αυτά που του σερβίρεις και να τα ταυτιστεί. Αλλά να μου πει κανείς ότι δεν του κάνω γιατί γράφω τα ίδια και τα ίδια με χίλιους άλλους όπως ο Τόλκιεν και να με ρωτήσει τι προσφέρω λογοτεχνικά; Θα γελάσω. Και θα τον προτρέψω να πάει να πάει να διαβάσει κανένα πρωτότυπο βιβλίο με Σμύρνη, Εμφύλιο ή την πρόσφατη μόδα της Τουρκοφιλίας, το οποίο θα περιστρέφεται γύρω από κάποιο ζευγάρι ή κάποια οικογένεια που χωρίζεται βιαίως και «βιώνει μια μοίρα που αντικατοπτρίζει τις περιπέτειες της σύγχρονης Ελλάδας».

9) Τους τελευταίους μήνες το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού για το φάνταζυ ανανεώθηκε με την προβολή στην τηλεόραση της μεταφοράς του βιβλίου του Martin, Game of Thrones. Ποια η γνώμη σου για τη σειρά;

Όταν προβλήθηκαν τα πρώτα επεισόδια, ξεκίνησαν και οι γκρίνιες για τις διαφορές σειράς-βιβλίου. Εγώ έκανα υπομονή και συνολικά κρίνω πως οι περισσότερες αλλαγές ήταν απαραίτητες η εικόνα δε μπορεί να χωρέσει όλη την πληροφορία που περιέχεται σε ένα τεράστιο κείμενο, όσα επεισόδια κι αν κάνεις. Ούτε μπορεί ο θεατής να απορροφήσει με τον ίδιο ρυθμό όπως ο αναγνώστης. Κάποια πράγματα πρέπει να κοπούν κι άλλα να μπουν με διαφορετική σειρά. Με χαροποίησε πάντως που φρόντισαν να ομαλοποιήσουν κάποια προβληματικά σημεία του βιβλίου. Αυτό δείχνει ότι ο συγγραφέας – που αναμίχθηκε ενεργά στη δημιουργία της σειράς – δεν κωφεύει στις κριτικές. Ορισμένες διαφοροποιήσεις από το κείμενο (όπως οι προσθήκες ερωτικών σκηνών) έχουν βέβαια καθαρά εμπορικούς σκοπούς, αλλά μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας. Και πλούσια παραγωγή και να απευθύνεται μόνο στους φανατικούς της φαντασίας; Δε γίνεται.

Συνολικά είμαι πολύ ικανοποιημένος και παρακολούθησα τον πρώτο κύκλο με ευχαρίστηση. Περιμένω τον δεύτερο πώς και πώς. Αλλά δε συμφωνώ με όσους μιλάνε για την καλύτερη σειρά της δεκαετίας ή ακόμα παραπάνω. Η σκηνοθεσία, ας πούμε, είναι εντελώς ανέμπνευστη. Ούτε πιστεύω πως θα δημιουργηθεί σχετική τάση στις τηλεοπτικές σειρές – εκτός αν είναι για πολύ πιο πρόχειρά πράγματα τύπου Xena. Κι αν η σειρά έχει εκτοξεύσει τις πωλήσεις των βιβλίων του Martin, κρατάω πολύ μικρό καλάθι για το αν αυτό θα βοηθήσει συνολικά το φάνταζυ στην Ελλάδα, ειδικά το εγχώριο φάνταζυ.

10) Τι περιμένουμε στο μέλλον από εσένα συγγραφικά;

Σίγουρα, να τελειώσω τους Γιους της Στάχτης. Αλλά μου αρέσουν κι άλλα είδη εκτός από το φάνταζυ, εντός και εκτός της λογοτεχνίας του φανταστικού. Θέλω να τα δοκιμάσω, ίσως και να τα συνδυάσω. Ιδέες πολλές, χρόνος λίγος. Άνευ απροόπτου, θα κάνω κάτι όταν θα έχω τελειώσει το τρίτο βιβλίο των Γιων και πριν ξεκινήσω το τέταρτο. Όχι όμως νωρίτερα.

11) Είναι ανεξερεύνητη εποχή το Βυζάντιο για την ελληνική λογοτεχνία; Πιστεύεις ότι θα μπορούσαμε να εξάγουμε βιβλία με θέμα αυτή την εποχή;

Η σχέση των σύγχρονων Ελλήνων με το Βυζάντιο είναι αμφίθυμη. Άλλοι θαυμάζουν μια εξωραϊσμένη εικόνα του, άλλοι απεχθάνονται μια εικόνα του από την οποία έχει αφαιρεθεί κάθε θετικό στοιχείο. Ούτε οι μεν, ούτε οι δε το γνωρίζουν τελικά. Και στη λογοτεχνία εμφανίζεται συνήθως με μια από τις δυο αυτές διαστάσεις. Αν θες να διαβάσεις για χλιδές, πορφύρες και μεγάλη πίστη στο Θεό ή για ραδιουργίες και για παπάδες που γκρεμίζουν αρχαία μνημεία από το πρωί μέχρι το βράδυ, έχουμε κι απ’ τα δύο αρκετά. Αλλά το πραγματικό Βυζάντιο είναι σχεδόν ανεξερεύνητη περιοχή λογοτεχνικά.

Σίγουρα έχει γίνει πιο δημοφιλές στο εξωτερικό πρόσφατα απ’ όσο ήταν για πολλές δεκαετίες, στα πλαίσια του ολοένα αυξανόμενου ενδιαφέροντος για το άγνωστο και το εξωτικό. Μόδα δεν είναι, αλλά θα μπορούσε και να γίνει κατά τη γνώμη μου. Η εξαγωγή ελληνικών βιβλίων είναι ακανθώδες ζήτημα. Τη στιγμή που είμαστε πρώτοι σε μεταφράσεις προς τη γλώσσα μας, είμαστε τελευταίοι σε μεταφράσεις από αυτήν προς άλλες (στην Ευρωπαϊκή Ένωση). Δε νομίζω πως φταίνε τα θέματα τόσο (αν και υπάρχει μια τάση στη «σοβαρή» λογοτεχνία να γράφονται πράγματα που αφορούν μόνο τους Έλληνες και να τα προσεγγίζει ο συγγραφέας έτσι που μόνο ο Έλληνας θα μπορεί να τα καταλάβει, εφόσον ήδη γνωρίζει καταστάσεις). Μεγαλύτερο πρόβλημα θεωρώ το χαμηλό μέσο επίπεδο γραφής που δε μπορεί να σταθεί δίπλα στα ξένα ευπώλητα. Υπάρχουν, βέβαια, εξαιρέσεις, όπως ο Καλπούζος. Αλλά οι περισσότεροι δήθεν μάστορες του λόγου είναι απλά αξιοπρεπείς κι ευφυολόγοι.

Για να μην ξεφεύγω από το θέμα, αν είχαμε λογοτεχνικές εξαγωγές, το Βυζάντιο θα ήταν από τα πιο δημοφιλή θέματα μάλλον. Γιατί είναι κάτι νέο που (μπορούμε να) το κατέχουμε καλύτερα από τους ξένους. Ενώ η κλασική αρχαιότητα, ας πούμε, δε στερείται ειδικών σε καμία χώρα κι η λογοτεχνία έχει ήδη ασχοληθεί επαρκώς μαζί της. Ειδικά στο χώρο του φάνταζυ, όπου η πρωτοτυπία αποτελεί σχεδόν αυτοσκοπό, τα πράγματα είναι ακόμη πιο θετικά. Όπως έχουν γίνει περισσότεροι οι μορφωμένοι κι οι διαβασμένοι συγγραφείς φάνταζυ, έτσι έχουν αυξηθεί κι οι βυζαντινές αποχρώσεις στους φανταστικούς κόσμους. Ο Turtledove που είναι καθηγητής βυζαντινής ιστορίας, έχει στηρίξει μια ολόκληρη σειρά βιβλίων (Videssos) στις γνώσεις του. Ο πολύς Steven Erikson που είναι αρχαιολόγος, έχει δηλώσει πως εμπνεύστηκε και από το Βυζάντιο για τη φοβερά ευπώλητη δεκαλογία του. Κι ο επίκαιρος Martin στο Clash of Kings που μόλις τελείωσα, βασίζει την πόλη Qarth στην Κωνσταντινούπολη, ενώ στην πολιορκία του King’s Landing περιγράφει Υγρό Πυρ και μια αλυσίδα που φράζει τον κόλπο. Αν αυτά πουλάνε έξω ούτως ή άλλως, θα πουλάνε υποθέτω και μεταφρασμένα από τα ελληνικά.

*Το Κοράκι σε άλικο φόντο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη και είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς "Οι γιοι της Στάχτης". Τον Λευτέρη μπορείτε να τον συναντήσετε στο ιστολόγιο του βιβλίου και στο ελληνικό φόρουμ φαντασίας, το sff.gr

τα ουγγρικά ψάρια - παρουσίαση στα Γιάννενα

2011-10-17T09:52:00.000-07:00

Σε μία εβδομάδα ακριβώς, παρουσιάζω στα Γιάννενα τα ουγγρικά ψάρια. Ελπίζω να μαζευτούμε ωραία παρέα και να περάσουμε καλά. Όσοι γνωρίζουν έστω και λίγα για το βιβλίο μπορούν να φανταστούν ότι σίγουρα θα διασκεδάσουμε.

Υπόσχομαι ότι στην παρουσίαση θα μάθουμε πολλά για την επιστροφή στη δραχμή, για τις κονσέρβες χταπόδι, το Έγκλημα και Τιμωρία, τον Γενάντι Λιτόφτσκενκο και τα ΠΑΣ.

Εδώ και το event για να είμαστε συντονισμένοι.

Το στοίχημα των ανθρώπων - Μιχάλης Σπέγγος / παρουσίαση στα Γιάννενα

2011-10-09T01:46:00.000-07:00

Ο εξαιρετικός φίλος και συγγραφέας Μιχάλης Σπέγγος, θα παρουσιάσει το νέο του βιβλίο αύριο Δευτέρα 10 Οκτωβρίου, στις 8 μ.μ., στην Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών (Παρασκευοπούλου 4, Ιωάννινα). Για το Στοίχημα των Ανθρώπων θα μιλήσουν ο κ. Γιώργος Δουατζής, ποιητής, ο κ. Παναγιώτης Νούτσος, καθηγητής Φιλοσοφίας, και ο κ. Κώστας Φουντάς, καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσουν οι ηθοποιοί Ελένη Ζιώγα και Δανάη Τζήμα. Τη συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Φιλήμων Καραμήτσος.

Αν βρίσκεστε στην πόλη μας, αξίζει να έρθετε στην εκδήλωση και να γνωρίσετε ένα ακόμα πολύ καλό βιβλίο του Μιχάλη. Το στοίχημα των Ανθρώπων θίγει ζητήματα για την πορεία του ανθρώπου και απευθύνεται στον απαιτητικό αναγνώστη, αλλά περισσότερα για το βιβλίο θα γράψω σε μία από τις επόμενες αναρτήσεις.

Ωριμότης Μηδέν, Μόλις ξύπνησα, Muzine Stock - DJ Set & Party!

2011-10-06T04:06:00.000-07:00

Όλα τα παραπάνω, αύριο Παρασκευή στις 8 το βράδυ στο Barhelona (Εμ. Μπενάκη 42, Αθήνα). Ο Νεκτάριος Λαμπρόπουλος είναι ο εκδότης της Χαραμάδας, του εκπληκτικού μουσικού περιοδικού Muzine και καλός φίλος. Όσοι είστε αναγνώστες των Σελίδων θα τον έχετε γνωρίσει και από τις μουσικές εκπομπές που κάνει μέσω του blog του, το Μόλις Ξύπνησα.

Αύριο, με ευκαιρία την έκδοση του βιβλίου "Ωριμότης Μηδέν", θα σας περιμένει στο Barhelona για καλή λογοτεχνική παρέα και ξεχωριστή μουσική. Το Ωριμότης Μηδέν είναι μια συλλογή πολύ όμορφων ποιημάτων και μικρών κειμένων, που κυκλοφόρησε σε λίγα αντίτυπα και νομίζω ότι ήμουν ο πρώτος που το απέκτησε. (εδώ και η παρουσίαση που έκανε στο paraskinio.gr ο συγγραφέας Δημήτρης Νίκου)

Βρείτε το σχετικό event στο facebook για το πάρτι και αναζητήστε περισσότερα καλά βιβλία από τη Χαραμάδα, όπως αυτά που έχω κατά καιρούς προτείνει: Το ραντεβού της Θεσσαλονίκης, Δι άρλεκιν πάροντι, 100 μέτρα κάτω από το γέλιο.

Κάτι μου θυμίζεις εσύ. Τίνος είσαι;

2011-10-03T09:31:00.000-07:00

Πριν από μερικές εβδομάδες είχα κάνει μια ανάλογη ανάρτηση για το "Κάπου περνούσε μια φωνή" και το "Κορίτσι που σε λένε Φίνι", δύο βιβλία που έμοιαζαν σαν δύο σταγόνες νερό. Επιστρέφω με ένα ακόμα παράδειγμα λογοτεχνικής ταυτοπροσωπίας.

Ειλικρινά, δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι οι γραφίστες ενός μεγάλου εκδοτικού οίκου -ή έστω κάποιος υπεύθυνος- δεν σκέφτηκαν ότι κάπου έχουν ξαναδεί την εικόνα που βλέπετε στα αριστερά. Απ' ό,τι φαίνεται η έμπνευση που είχαν για το εξώφυλλο του "Πειρασμού" της Χαλίτ Ζιγιά Ουσακλιγκίλ (έτσι ονομάζεται, δεν είναι αστείο), ήταν να συνδυάσουν δύο όμορφα εξώφυλλα που είχαν χρησιμοποιηθεί πριν τρία χρόνια σε δύο από τα πασίγνωστα βιβλία της τετραλογίας του Λυκόφωτος. Ο Πειρασμός κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες.

Ματριόσκα, Ελ Ρόι

2011-10-01T00:00:00.000-07:00

Μια πρώτη ανάγνωση για το έκτο βιβλίο των βορειοδυτικών εκδόσεων, που θα κυκλοφορήσει στα τέλη Οκτωβρίου. Η μυστηριώδης "Ματριόσκα" του Ελ Ρόι, είναι ένα πολυσυλλεκτικό μείγμα διηγημάτων, φωτογραφίας και μουσικής. Την πολύ όμορφη σελίδα του βιβλίου έχει επιμεληθεί ο φωτογράφος του εγχειρήματος, Elios. Εκεί μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τη Ματριόσκα και να ακούσετε την εξαιρετική μουσική που τη συνοδεύει.

ΝΤΟΥέΝΤΕ, ένα ξεχωριστό περιοδικό

2011-09-26T11:30:00.001-07:00

Το περιοδικό πολιτισμού ΝΤΟΥέΝΤΕ είναι από τις δουλειές που αξίζει να προβάλλονται. Μ' αρέσει πολύ και σε επίπεδο γραφής, αλλά και σε σχέση με την αισθητική του αντίληψη. Αντιγράφω από το δελτίο τύπου που προαναγγέλλει την κυκλοφορία του 5ου τεύχους:

Το ΝΤΟΥέΝΤΕ είναι ένα νέο διαδικτυακό πολιτιστικό περιοδικό. Οι άνθρωποι που το πλαισιώνουν -στην πλειοψηφίατους νέοι δημιουργοί- (συγγραφείς, ποιητές, ηθοποιοί, φωτογράφοι) επιχειρούν να καταθέσουν μια νέα και φρέσκιαπρόταση.Το ΝΤΟΥέΝΤΕ διαβάζει βιβλία, ακούει μουσικές, προτείνει «αποδράσεις», πάει θέατρο, αφουγκράζεται και περιγράφει.

Θα ήταν χαρά μας να αφιερώσετε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας και να το ξεφυλλίσετε. Το 5ο τεύχος κυκλοφορείδιαδικτυακά το Σάββατο 1 Οκτωβρίου.

Ιστότοπος: http://duendemagazine.gr/

E-mail: info@duendemagazine.gr

Facebook: http://www.facebook.com/duendemagazine

Twitter: http://twitter.com/#!/duendemagazine

Στη διάθεση σας για οποιαδήποτε περαιτέρω επικοινωνία/συνεργασία.

Φιλικά, Εκ μέρους της ομάδας του ΝΤΟΥέΝΤΕ,

Μαίρη Κλιγκάτση, Υπεύθυνη Έκδοσης / Αρχισυνταξίας klmairi@gmail.com

πώς να περάσετε τον έλεγχο αεροδρομίων κουβαλώντας ένα όπλο μαζί σας

2011-09-18T01:54:00.000-07:00

Όχι, δεν πρόκειται για οδηγό τέλεσης αξιόποινων πράξεων. Ο Γιάννης από το πολύ αξιόλογο blog ΝΟ14ΜΕ έκανε ένα ταξίδι με τα ουγγρικά ψαριά, έγραψε τις εντυπώσεις του και σήμερα τις αναδημοσιεύω. Η φράση που σημείωσε είναι από τις πιο επίκαιρες των ημερών (δυστυχώς): "Μετανοείτε! Το τέλος ακίνητης περιουσίας είναι κοντά."

Αξίζει να επισκεφθείτε το NO14ME όχι μόνο για να αλιεύσετε ουγγρικά ψάρια, αλλά και για να διαβάσετε τις παλιότερες αναρτήσεις και να το κρατήσετε στους σελιδοδείκτες σας. Ένα κεφάλαιο από το βιβλίο όπου μπορείτε να ανατρέξετε για συμβουλές σε περίπτωση χρεωκοπίας, μπορείτε να διαβάσετε και στη σελίδα των βορειοδυτικών εκδόσεων.

Καθώς περνούν τα χρόνια, και συνεχίζω σε σταθερούς ρυθμούς να ταξιδεύω με αεροπλάνο, συνειδητοποιώ το ψέμα που κρύβεται πίσω από την διάρκεια του ταξιδιού. Παλιότερα συμμεριζόμουν και εγώ την άποψη ότι για παράδειγμα η Ρώμη απέχει από την Αθήνα δύο ώρες, σίγουρα θα έπαιζε ρόλο η χαρά και η προσμονή για το ταξίδι με αποτέλεσμα ο χρόνος να φαντάζει σχετικός. Και μπορεί η χαρά και η προσμονή ακόμα να υπάρχουν όμως ο χρόνος σαν να διαστέλεται. Ναι, η Ρώμη απέχει από την Αθήνα δύο ώρες αλλά από την στιγμή που θα ακούσεις τα σχετικά με τα μέτρα ασφάλειας και διάσωσης έως την στιγμή που θα σου ζητήσουν ευγενικά να παραμείνεις καθιστός μέχρι να ανοίξουν οι πόρτες (άσχετα που κανείς δεν το τηρεί και συνήθως βάζω στοίχημα για τον πρωταθλητή). Όντως το παραπάνω διάστημα είναι συνήθως δύο ώρες αν όλα πάνε καλά. Ο ταξιδιώτης όμως δεν απέχει δύο ώρες από την Ρώμη, απέχει περισσότερο, η διαδρομή μέχρι το αεροδρόμιο, ο χρόνος που απαιτείται για check in κλπ. Είναι περισσότερο μια διαπίστωση το παραπάνω παρά ένα παράπονο καθώς έχω (ακόμα) την επίγνωση πως το αεροπλάνο μπορεί να σε πάει σε μέρη που μάλλον δύσκολα θα πήγαινες αλλιώς, απλώς από τον ρεαλισμό ως την αποθέωση υπάρχει δρόμος.

Όλες αυτές οι ώρες αποτελούν μια θαυμάσια ευκαιρία για διάβασμα.

Πριν λίγες εβδομάδες μια ευχάριστη έκπληξη με περίμενε στα εισερχόμενα του ηλεκτρονικού μου ταχυδρομείου. Ο Γιάννης Πλιώτας, ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από τις Βορειοδυτικές εκδόσεις, μου έστειλε mail μέσω του οποίου μου εξέφραζε την επιθυμία του να μου στείλει δύο βιβλία των εκδόσεων του! Μετά τις απαραίτητες συνεννοήσεις και το πέρας κάποιων ημερών το δέμα έφτασε στην πόρτα μου. Τότε οι μέρες μου ήταν γεμάτες από την παρουσία του Δόκτωρ Ζιβάγκο, την στιγμή όμως που έφτιαχνα την βαλίτσα ήξερα ποιό θα ήταν ένα από τα βιβλία που θα κουβάλαγα μαζί μου.

Πολύ καλή επιλογή για ταξίδι τα "Ουγγρικά ψάρια". Η πρόζα για μένα έχει δύο χαρακτηριστικά, πρώτο είναι ότι στην μητρική σου γλώσσα έχει μεγαλύτερη επίδραση, δύσκολο το έργο του μεταφραστή, καθώς τα λογοπαίγνια και η επικαιρότητα παραμονεύουν, δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η λεπτή γραμμή που χωρίζει τον έξυπνο συγγραφέα από τον εξυπνάκια, με αρκετούς έχω διαφωνήσει γύρω από το έργο του Λένου Χρηστίδη για παράδειγμα ενώ με περισσότερους έχω συμφωνήσει, εμένα πάντως ούτε ο Γιάννης ούτε ο Λένος δε μου φαίνονται εξυπνάκηδες.

" Μετανοείτε. Το τέλος ακίνητης περιουσίας πλησιάζει."

Η ανάγνωση διήρκεσε όσο και το ταξίδι σχεδόν, αν και δυστυχώς ανά τακτά χρονικά διαστήματα αναγκαζόμουν να αφήσω την ανάγνωση λόγω θορύβου, μετακίνησης, ελέγχου, επιβίβασης και αποβίβασης.

Η παραπάνω χρήση του όρου πρόζα για κανέναν λόγο δεν σημαίνει την απουσία πλοκής. Πρωταγωνιστής της ιστορίας ο συγγραφέας που ξαφνικά βρίσκεται μπλεγμένος σε μια παράξενη υπόθεση. Ένας φίλος από τα παλιά ανακάλυψε κάτι που δεν έπρεπε και τώρα κάποιοι τον κυνηγούν...

Το ξέρω πως θα μπορούσα να γράψω περισσότερα σχετικά με την υπόθεση, αλλά νιώθω πως δεν πρέπει.

Απλά θα ήθελα να δώσω μια συμβουλή: μην διαβάσετε το βιβλίο αυτό αν δεν έχετε δει την ταινία "Η 6η αίσθηση" και σκοπεύετε να το κάνετε κάποια στιγμή στο μέλλον.

Τα περασμένα Χριστούγεννα διάβασα το 1.οοο.οοο στιγμές του Μιχάλη Φουντουκλή. Σε εκείνη την ανάρτηση είχα αναφερθεί στο πως αντιλαμβάνονται οι Βορειοδυτικές εκδόσεις τα πνευματικά δικαιώματα. Μια σειρά από ελευθερίες στην θέση των απαγορεύσεων. Δεν ξέρω αν κάπου εκεί κρύβεται κάποιο μάρκετινγκ τρικ και δεν με νοιάζει.

υ.γ. Τώρα που έχω το βιβλίο δίπλα μου συνειδητοποιώ πως πέρασα από τόσους ελέγχους αεροδρομίων έχοντας στην κατοχή μου ένα βιβλίο που έχει στο εξώφυλλό του ένα καλάσνικοφ...

Logicomix στο App Store

2011-09-09T09:58:00.000-07:00

Πολλές φήμες για χρεωκοπία κυκλοφορούν (σύμφωνα με τις αξιόπιστες ειδήσεις του STAR), αλλά για την ώρα νομίζω καλό είναι να τις αγνοήσουμε. Με αφορμή την κυκλοφορία του application για το Logicomix, επαναλαμβάνω μία παλιότερα ανάρτηση μου για το καλύτερο ελληνικό κόμικ. Περισσότερα για την εφαρμογή που μπορείτε να κατεβάσετε στο tablet και στο smartphone σας θα διαβάσετε στο σχετικό άρθρο του Ηλεκτρονικού Αναγνώστη- εγώ σημειώνω την πολύ ελκυστική τιμή που αποφάσισε ο Ίκαρος. Για το περιεχόμενο διαβάστε όσα ακολουθούν. Εγώ, έχοντας το πλεονέκτημα του χρόνου που μεσολάβησε από την ανάγνωσή του, έχω πλέον κατατάξει το Logicomix όχι απλώς στα αγαπημένα μου βιβλία, αλλά και στα σημαντικότερα έργα που έχω διαβάσει.

22 Ιανουαρίου 2009- Logicomix

Νομίζω έχουμε μιλήσει και μια από τις προηγούμενες εβδομάδες για το «LOGICOMIX», αλλά θεωρώ ότι αξίζει να το παρουσιάσουμε ξανά αναλυτικά μέσα απ’ τις «σελίδες για άλλες σελίδες», γιατί πραγματικά είναι ένα έργο που πρέπει να διαβαστεί, στο βαθμό που μπορεί να τεθεί «πρέπει» στα όσα αφιερώνει ο καθένας χρόνο για να διαβάσει.

Το «LOGICOMIX» είναι συγκεκριμένα ο καρπός της προσπάθειας μιας ομάδας μαθηματικών και καλλιτεχνών με όραμα, έμπνευση και ιδέες, την οποία συντόνισε η ψυχή της προσπάθειας, ο Απόστολος Δοξιάδης. Θυμίζω ότι ο λογοτέχνης και μαθηματικός κύριος Δοξιάδης, με το μεταφρασμένο σε ούτε λίγο, ούτε πολύ τριάντα γλώσσες βιβλίο του «Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ», καθιέρωσε παγκοσμίως τον όρο «μαθηματική λογοτεχνία», της οποίας πολλά δείγματα βλέπουμε πλέον στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Μαζί του στη συγγραφή είναι ο Χρίστος Χ. Παπαδημητρίου, ερευνητής θεωρητικής πληροφορίας στο Μπέρκλεϊ και στο σχέδιο οι Αλέκος Παπαδάτος και η Γαλλίδα Annie Di Donna.

Όλοι οι παραπάνω λοιπόν επιλέγουν να μιλήσουν για τη λογική και τις απαρχές της, με ένα αυτό-αναφορικό κόμικ, το οποίο είναι πάρα πολύ καλά δομημένο και αξιανάγνωστο. Σκοπός τους είναι να εκμεταλλευτούν την αμεσότητα του κόμικ ως τέχνη (έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως η ένατη), για να αφηγηθούν μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στα μαθηματικά και τη φιλοσοφία. Με άλλα λόγια έναν «λογικό» μύθο.

Η υπόθεση ξεκινάει εμμέσως τρεις μέρες μετά την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας στην Πολωνία το 1939 και κατά τη διάρκεια της ομιλίας του σημαντικού Βρετανού στοχαστή Μπέρτραντ Ράσελ, προς το διχασμένο κοινό ενός αμερικανικού πανεπιστημίου, με θέμα το «ρόλο της λογικής στα ανθρώπινα πράγματα». Ο Ράσελ είναι ένας άνθρωπος με πάθη, που προσπαθεί να αποφύγει το μονοπάτι που έχει επιλέξει η μοίρα για αυτόν. Παρ’ ότι ασχολήθηκε σε όλη του τη ζωή για τη θεμελίωση της λογικής, τελικά έμεινε περισσότερο γνωστός στην ιστορίας εξαιτίας ενός παραδόξου, το οποίο κλόνισε τα θεμέλιά της. Η ιστορία συνεχίζεται με αναδρομές μπροστά και πίσω στο χρόνο για να καταλήξει έπειτα από ένα συναρπαστικό ταξίδι τριακοσίων δέκα σελίδων στη σύγχρονη Αθήνα και σε μία παράσταση της τραγωδίας «Ορέστεια».

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής θα συναντηθείτε με όλες τις αλλόκοτες διασημότητες του χώρου και μαζί με τον κεντρικό (και εκκεντρικό) χαρακτήρα Ράσελ θα διερευνήσετε ένα αδιαφιλονίκητο και ταυτόχρονα μυστηριώδες γεγονός: το ότι ανάμεσα στους πατέρες της λογικής τα ποσοστά ψύχωσης είναι αφύσικα υψηλά. Είναι πολύ ενδιαφέρων, ιδιαίτερα καθώς –αντίθετα από την κλισέ άποψη- ελάχιστοι από τους άλλους μαθηματικούς πάσχουν ψυχικά. Ίσως η λογική προήλθε η τρέλα, αλλά αυτό μένει σε εσάς να το ανακαλύψετε.

Το «Logicomix» είναι ένα εγχείρημα αξιώσεων, πάνω στο οποίο έχει γίνει εξαιρετική δουλειά από όλους τους συντελεστές, προκειμένου να παραδώσουν στα χέρια μας ένα προσιτό και καθ’ όλα διασκεδαστικό παραμύθι λογικής. Απευθύνεται σε όλους του αναγνώστες, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ίκαρος» και ήδη έχει βρει μεγάλη ανταπόκριση από το αναγνωστικό κοινό της χώρας μας.

ΥΓ: και εδώ όσα είχα γράψει σχετικά στο πρώτο τεύχος του Bookmarks

μια απαγωγή, μια χρεωκοπία, μερικά πανηγύρια, οι Ελ, πολλά σφηνάκια και ο Ρήγας Φεραίος

2011-09-08T12:27:00.000-07:00

Η παρουσίαση των ουγγρικών ψαριών, όπως δημοσιεύθηκε προχθές στο blog του Μιχάλη Καλαμάρα Ηλεκτρονικός Αναγνώστης.

"Τα ουγγρικά ψάρια" είναι το τέταρτο βιβλίο του Γιάννη Πλιώτα (biblionet), που πέρα από συγγραφέας έχει και τις Βορειοδυτικές Εκδόσεις. Αν "Το βασίλειο της αράχνης" (Εκδόσεις Λιβάνης, 2008) ήταν μια τριλογία επικής φαντασίας, στα "ουγγρικά ψάρια" κυριαρχούν μια απαγωγή, το χιούμορ και τα Ιωάννινα.

Όλα ξεκινούν όταν ο Χάκερ, γνωστός και ως Τίτο ή Φρικάκιας, εξαφανίζεται. Και τα πρόσωπα και τα περιστατικά ακολουθούν με καταιγιστικό ρυθμό:

Ένας παραγνωρισμένος ποιητής. Ένας ανένταχτος μπάρμαν. Ένας πρώην παλαιστής. Μια μικρή τραγουδίστρια. Ένας τίμιος ρέφερι. Όλοι ενώνουν τις δυνάμεις τους απέναντι στον κοινό εχθρό.

Σφηνάκια, ροκ, πιστολιές, ματ, χρεωκοπίες, χειρουργοί, Λάο Τσε, γιορτές πατάτας, οφσάιντ, σκυλιά, πίτες με γύρο, μυστικοί πράκτορες, πιράνχας, αναρχικοί, ο Ρήγας Φεραίος, οι Ελ, τα ΠΑΣ, η αγάπη, ο θάνατος.

Σε 192 σελίδες ο Γιάννης Πλιώτας γράφει για τα Ιωάννινα και τα "ουγγρικά ψάρια" που είχαν μεταφερθεί στη Λίμνη Παμβώτιδα για τον εμπλουτισμό της, χωρίς όμως να γράφει μόνο για τη συγκεκριμένη επαρχιακή πόλη.

Ο συγγραφέας μάλιστα, αρκετά ταιριαστά για υπόθεση απαγωγής ενός χάκερ, ανέβαζε κεφάλαιο-κεφάλαιο το βιβλίο στο προφίλ του στο Facebook καθώς το έγραφε.

Μπορείτε να παραγγείλετε το τυπωμένο βιβλίο ή να το αναζητήσετε στα βιβλίοπωλεία, ενώ το e-book σε PDF, όπως και όλα τα προηγούμενα βιβλία των Βορειοδυτικών Εκδόσεων είναι διαθέσιμα για δωρεάν κατέβασμα (δεν είναι κλειδωμένα και διαβάζονται με όλα τα προγράμματα για PDF). Τόσο το τυπωμένο όσο και το ηλεκτρονικό βιβλίο διατίθενται με άδεια Creative Commons.

Διαβάστε επίσης:

Περισσότερα για τα ebooks των Βορειοδυτικών Εκδόσεων

αντί x λόγου, τεύχος 11

2011-09-07T11:20:00.000-07:00

Το περιοδικό αντί x λόγου είναι ένα τριμηνιαίο λογοτεχνικό free press που εκδίδεται στα Γιάννενα και έχει διευθυντή τον Βαγγέλη Ευθυμίου. Χθες κυκλοφόρησε το ενδέκατο τεύχος σε όλα τα βιβλιοπωλεία- όσοι βρίσκεστε στην πόλη μας και το συναντήσετε πάρτε το μαζί σας για παρέα, διαβάστε το και φυλάξτε το στη βιβλιοθήκη σας (από το δέκατο τεύχος το αντί x λόγου διανέμεται και στην Αθήνα). Επίσης επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του περιοδικού για να διαβάσετε και να κατεβάσετε δωρεάν όλα τα τεύχη ή γίνετε μέλη στην αντίστοιχη σελίδα στο facebook.

Όπως και σε κάθε editorial, υπάρχει κάλεσμα για νέους συνεργάτες που μπορούν να στείλουν άρθρα και έργα τους. Σε αυτό το τεύχος δημοσιεύεται και μια παρουσίαση που ετοίμασα για την ταινία επιστημονικής φαντασίας Monsters. Σημειώστε ότι από το επόμενο τεύχος του περιοδικού αναμένουμε σημαντικές αλλαγές.

Open publication - Free publishing - More antiepilogou

προβλέψεις για το Man Booker Prize

2011-09-02T03:10:00.000-07:00

Το λογοτεχνικό Man Booker Prize απονέμεται κάθε χρόνο στο καλύτερο μυθιστόρημα συγγραφέα που κατοικεί στη βρετανική κοινοπολιτεία. Παλιότερα έχουν βραβευτεί έργα όπως ο Άγγλος Ασθενής (1992) και τα Απομεινάρια μιας μέρας (1989). Στις 6 Σεπτεμβρίου ανακοινώνεται η μικρή λίστα των φετινών υποψηφίων η οποία θα αποτελείται από έξι βιβλία (και 18 Οκτωβρίου ο νικητής).

Χωρίς να έχω άριστη εικόνα όλων των υποψηφιοτήτων σκέφτηκα να κάνω μία πρόβλεψη για την τελική εξάδα, ώστε σε περίπτωση που ευστοχήσω να μπορώ να πω ότι αν συνωμοτήσω πάρα πολύ με τον εαυτό μου, υπάρχει πιθανότητα να κερδίσω το σύμπαν. Έτσι χωρίς πολλά-πολλά, ορίστε: Julian Barnes, Allan Hollinghurst, Carol Birch, A. D. Miller, D. J. Taylor και Sebastian Berry.

Ένα από τα αουτσάιντερ είναι το Half Blood Blues του Esi Edugyan, που διαπραγματεύεται την ιστορία μίας μπάσταρδης τζαζ μπάντας στη Γερμανία, λίγο πριν ο Χίτλερ ξεκινήσει την επιχείρηση Λευκή. Δύσκολο βιβλίο, που δεν έχει αυτοσκοπό να ψυχαγωγήσει τον αναγνώστη, αλλά με αρκετά πολιτικά νοήματα ώστε να μην περνά απαρατήρητο.

Προσωπικά θα ήθελα να βρει τρόπο να μπει στην εξάδα το The Last Hundred Days του Patrick McGuiness, ένα πολιτικό μυθιστόρημα με φόντο τη Ρουμανία του 1989, που σίγουρα θα εκτιμήσουν όσοι έχουν ανταλλάξει ανέκδοτα με πρωταγωνιστές τον Λένιν, τον Στάλιν, τον Τσαουσέσκου τον Χόνεκερ και τα άλλα παιδιά.

μουσικές εκπομπές από το blog Μόλις Ξύπνησα

2011-08-29T07:53:00.000-07:00

Η σημερινή ανάρτηση είναι σχετική με την προηγούμενη, όπου παρουσίαση την εξαιρετική νουβέλα του Νικολά Βερντάν, Το ραντεβού της Θεσσαλονίκης.

Το Μόλις Ξύπνησα είναι το blog που διατηρεί ο εκδότης της Χαραμάδας, διευθυντής του Muzine, συγγραφέας* και φίλος Νεκτάριος Λαμπρόπουλους. Εκεί δημοσιεύει μικρά κείμενα για την πραγματικότητα γύρω μας και σε λίγες μέρες (την Πέμπτη αν όλα πάνε καλά) θα ξεκινήσει επίσημα μία καθημερινή μουσική εκπομπή απ' όπου δεν θα λείπουν επίκαιρα σχόλια και διαγωνισμοί με δώρα ακουστικά και αναγνωστικά. Στο blog θα μπορείτε να βρείτε την playlist, να ακούτε τα κομμμάτια και να κατεβάζετε το podcast στον υπολογιστή σας. Ήδη μπορείτε να ακούσετε τις δύο πρώτες δοκιμαστικές εκπομπές για να πάρετε μία ηχητική γεύση.

*μελλοντικά θα παρουσιάσω και εγώ το Ωριμότης Μηδέν

Νικολά Βερντάν-Το ραντεβού της Θεσσαλονίκης

2011-08-24T08:53:00.000-07:00

Τελειώνουν σιγά-σιγά οι σελίδες του καλοκαιριού που όπως πάντα μας αφήνει με γλυκόπικρες αναμνήσεις. Λογικά έχετε ακόμα λίγο ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή σας και προτείνω με αυτήν εδώ την ανάρτηση να τον αξιοποιήσετε διαβάζοντας ένα εξαιρετικό βιβλίο. Τον Ελληνοελβετό Νικολά Βερντάν είχα την τύχη να τον γνωρίσω τον Μάιο, στη διεθνή έκθεση βιβλίου Θεσσαλονίκης. Εκείνες τις μέρες κυκλοφορούσε μεταφρασμένη στα ελληνικά και παρουσιαζόταν η πρώτη νουβέλα του "Το ραντεβού της Θεσσαλονίκης" από τις εκδόσεις Χαραμάδα, του καλού φίλου Νεκτάριου Λαμπρόπουλου.

Το βιβλίο (Le rendez-vous de Thessalonique ο πρωτότυπος τίτλος) είχε κυκλοφορήσει το 2005 στην Ελβετία από τον εκδοτικό οίκο Bernard Campiche Editeur και τιμήθηκε με το βραβείο Bibliomedia Suisse. Στις μέρες της έκθεσης εκτίμησα τον Νικολά ως άνθρωπο και λίγο καιρό αργότερα, μόλις ξεκίνησα να διαβάζω το Ραντεβού, τον εκτίμησα και ως συγγραφέα.

Η γραφή του χαράζει εικόνες στο μυαλό, η πλοκή του πεσιμιστική, το ταξίδι του πρωταγωνιστή θλίβει, αλλά ταυτόχρονα καλεί σε απελευθέρωση από συμβάσεις και την ψυχρή καθημερινότητα. Παράλληλα ο Βερντάν θέλει να δείξει ξεκάθαρα ότι όταν μισούμε τους γύρω μας γινόμαστε δυστυχισμένοι. Ένας ήρωας χωρίς προορισμό και χωρίς ισορροπίες, ο Λορέντζο, αποφασίζει να εγκαταλείψει τη ζωή του και να αναζητήσει στην Ελλάδα τον φίλο του Θέμη που έχει εξαφανιστεί.

Ειλικρινά, ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα φέτος, το συστήνω χωρίς καμία επιφύλαξη, ενώ στα πολύ θετικά μετράω και την άψογη, λυρική μετάφραση της Μαρίας Χρηστίδου. Δυστυχώς ζούμε σε μία περίοδο που πολλά ωραία πράγματα δεν λαμβάνουν την προσοχή που τους αξίζει. Θα ήθελα πολύ να διαβάσω και άλλα έργα του Νικολά Βερντάν, ειδικά το τελευταίο του, το Saga, που αναφέρεται στη ζωή του Λε Κορμπυζιέ και για το οποίο μας μίλησε με τόση αγάπη. Για περαιτέρω ανάγνωση σας παραπέμπω στη συνέντευξη που έδωσε ο συγγραφέας στην Κυριακή Τσολάκη και την εφημερίδα Μακεδονία. Κλείνοντας, θα αντιγράψω λίγες γραμμές από το βιβλίο.

"Ο Θέμης έλεγε συχνά ότι πρέπει να ακούς το ταξίδι σου- κυρίως να μην του εναντιώνεσαι. Αν η πορεία σου σε βγάλει κάπου που δεν το περιμένεις, ε λοιπόν ναι, είσαι στο σωστό δρόμο. Καταλάβαινα πολύ καλά τι ήθελε να πει. Οι χάρτες είναι απατηλοί, μας ξεγελούν με τις καθορισμένες αποστάσεις και τις προτεινόμενες διαδρομές τους. Μας ξαναφέρνουν στον ίσιο δρόμο. Ενώ το να ταξιδεύεις είναι ένας υπέροχος τρόπος να αφήνεσαι ελεύθερος."

Κάπου σε ξέρω, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ

2011-08-12T00:47:00.000-07:00

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Είναι 12 Αυγούστου, η ζέστη είναι τόσο πηχτή που κόβεται με το μαχαίρι, οι περισσότεροι έχουν εγκαταλείψει κάθε ελπίδα, γενικά. Επίσης έχουν εγκαταλείψει δουλειές και υποχρεώσεις με προορισμό το όνειρο των διακοπών. Εγώ θα κυνηγήσω το δικό μου "όνειρο" από 16 του μηνός στην Εύβοια. Πάμε στα υπόλοιπα.

Το εξώφυλλο είναι πολύ σημαντικό για ένα βιβλίο, όπως αποδεικνύεται και στο ιστολόγιο Judge a book by its cover. Διάβασα χθες στο paraskhnio.gr την παρουσίαση που έκανε ο συγγραφέας Δημήτρης Νίκου για το βιβλίο "Κάπου περνούσε μια φωνή". Πρόκειται για την πρώτη κυκλοφορία σε βιβλίο μίας νουβέλας του Λαπαθιώτη, από τις εκδόσεις Ερατώ, σε επιμέλεια Νίκου Σαραντάκου (αναφερόμαστε στον Νίκο Σαραντάκο που γράφει τις Λέξεις που έχουν τη δική τους ιστορία, ένα από τα εξαιρετικά ιστολόγια εκεί έξω). Η παρουσίαση του Δημήτρη στο paraskhnio είναι πολύ καλή, όπως φαντάζομαι και το βιβλίο, ενώ μπορείτε να διαβάσετε πιο αναλυτικές πληροφορίες και στη σχετική ανάρτηση των Λέξεων. Εγώ από τον Λαπαθιώτη έχω κρατήσει ίσως τον αγαπημένο μου στίχο, το "και σιωπηλά, σαν τα βιβλία, το φως της μέρας κλείνει".

Το θέμα μας όμως είναι άλλο, αν θυμάστε: το εξώφυλλο ενός βιβλίου. Δεν ξέρω αν σας θύμισε κάτι η εικόνα στο Κάπου περνούσε μια φωνή, εμένα όμως μού θύμισε αμυδρά το εξώφυλλο από το τελευταίο βιβλίο του Δημήτρη Μαμαλούκα, Κοπέλα που σε λένε Φίνι (εκδ. Λιβάνη, κυκλοφόρησε το 2010). Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι γενικά ο Λιβάνης έχει άσχημα εξώφυλλα και το συγκεκριμένο το θεωρώ από τα λίγα καλαίσθητα. Προφανώς είναι πίνακας ζωγραφικής χωρίς δικαιώματα (του Modigliani, Girl with braids) και τον χρησιμοποίησαν και οι δύο εκδοτικοί οίκοι. Φαντάζομαι και άλλοι θα έχουν παρατηρήσει την ταυτοπροσωπία, το ανεβάζω σήμερα περισσότερο ως λογοτεχνικό αστείο.

εκδόσεις Άγρα - συνέντευξη του Σταύρου Πετσόπουλου στη Lifo

2011-08-10T08:39:00.000-07:00

Ορισμένα πράγματα οφείλουν να προβάλλονται. Ακολουθεί η συνέντευξη που είχε δώσει στη Lifo ο εκδότης της Άγρας, Σταύρος Πετσόπουλος. Για μένα είναι προφανές ότι οι εκδόσεις Άγρα ανήκουν στις ποιοτικότερες της χώρας μας και κατά πάσα πιθανότητα στην κορυφή μαζί με την Πόλις, τον Καστανιώτη και την Εστία.

"ο τελειοθηρικός κ. Άγρα"

Τα βιβλία του είναι από τα πιο όμορφα που κυκλοφορούν στην Ελλάδα. Τα κείμενα που διαλέγει προδίδουν γερή μόρφωση, έντονη ιδιοσυγκρασία και ένα είδος ποιοτικού πείσματος. Το πολυτονικό που ακόμα χρησιμοποιεί θα μπορούσε ίσως να μας μπερδέψει, αν ο Σταύρος Πετσόπουλος δεν βρισκόταν πάντα στην αιχμή της τεχνικής πρωτοπορίας. Ο εκδότης της Άγρας συναντά την Κατερίνα Ι. Ανέστη στο νέο, εντυπωσιακό οίκημα που στεγάζει τον οίκο του και της μιλά ορθά και κοφτά για την εκδοτική μας κατάσταση.

Ποια είναι η σχέση σας με την επικαιρότητα, το χρόνο;

Για μένα η επικαιρότητα μπορεί να είναι ένα κείμενο του 1473, όπως το Περί της αξιοπρεπείας του ανθρώπου του Πίκκο ντελα Μιράντολα, που διάβασα πρόσφατα. Η επικαιρότητα, έτσι όπως την κυνηγούν κάποιοι άνθρωποι στο χώρο του βιβλίου, είναι ένα πλαστό πράγμα. Στη Διεθνή Έκθεση της Φρανκφούρτης τρέχουν όλοι να πάρουν τα τελευταία βιβλία, ενώ υπάρχουν αριστουργήματα της περασμένης δεκαετίας ή τεσσαρακονταετίας που δεν έχουν βγει ποτέ στην Ελλάδα. Αξίζει να έρθει κανείς και να δει το παζάρι των δικαιωμάτων. Δεν υπήρχε ποτέ η τρέλα που κυριαρχεί σήμερα. Τους παρουσιάζουν ως αριστουργήματα βιβλία που δεν έχουν κατακάτσει, δεν έχει φύγει από πάνω τους ο στρόβιλος, η σκόνη του καινούργιου. Πρέπει να έχεις ένα άλλο φάσμα και μια άλλη σχέση με το χρόνο και την ανάγνωση. Μπορείς να κάνεις διάλογο με κείμενα που είναι επί της ουσίας σύγχρονα, με τελείως διαφορετικούς όρους. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να έχουμε στη δουλειά μας, είναι άλλωστε και μέρος της γοητείας της.

Παρασύρονται οι Έλληνες εκδότες;

Οι Έλληνες είχαν μια απόσταση, αλλά τώρα έχουν μπει σε αυτό το παιχνίδι. Σήμερα ο κόσμος θέλει πολύ σύγχρονα πράγματα, συγγραφείς που βγαίνουν στην τηλεόραση και δίνουν συνεντεύξεις. Αυτό έχει πάει πίσω τα πιο κλασικά βιβλία. Βιβλία που έχουν άλλη σχέση με το χρόνο. Παλιότερα δεν είχες πρόβλημα με τον Χένρι Τζέιμς. Σήμερα έχεις.

Είναι διεθνές φαινόμενο αυτό;

Το καραγκιοζιλίκι είναι ελληνικό. Σαφώς και άλλες χώρες συμπεριφέρονται έτσι, και πρόκειται κυρίως για χώρες που φτάνουν απότομα σε μια ανάπτυξη, αλλά στην Αγγλία, για παράδειγμα, δεν αποποιούνται το παρελθόν τους. Οι Άγγλοι μιλούν για κλασικούς αλλά και για μοντέρνους κλασικούς, αναφερόμενοι στη δεύτερη περίπτωση σε συγγραφείς όπως ο Ζενέ ή ο Σαρτρ, οι οποίοι εξακολουθούν να βρίσκουν τη θέση τους στα βιβλιοπωλεία. Εδώ όμως η οπισθοδρόμηση ως προς τους παλαιότερους συγγραφείς βρίσκεται στα όρια του επιθετικού φαινομένου.

Είναι η λογική του fast-junk food. Όμως εσείς οι εκδότες δίνετε τροφή στους αναγνώστες.

Το αναγνωστικό κοινό είναι ένα κοινό που αγοράζει περιοδικά, βλέπει τηλεόραση και τα βιβλιοπωλεία ανταποκρίνονται σε αυτή την έτοιμη τροφή. Παλαιότερα όμως έβγαιναν κάποια πιο δύσκολα κείμενα - δεν θέλω να χρησιμοποιώ τη λέξη αντιεμπορικά. Ας πούμε, βιβλία που έχουν άλλη ταχύτητα κυκλοφορίας, όπως για παράδειγμα ένα φιλοσοφικό δοκίμιο. Αυτά μπορούσαν να βρουν το χώρο τους σε ένα βιβλιοπωλείο, να μείνουν στο ράφι για κάποια χρόνια και ακόμη και να εξαντληθεί μια τέτοια έκδοση και να ξανατυπωθεί. Αυτά τα βιβλία σήμερα ούτε 400 αντίτυπα δεν μπορούν να δώσουν. Φεύγουν γρήγορα από τα βιβλιοπωλεία και γίνονται σαν γιαούρτια με ημερομηνία λήξεως.

Το βιβλίο, δηλαδή, ως προϊόν;

Το έχουν κάνει καταναλωτικό προϊόν. Μπορεί να υπάρχουν 100 απορρυπαντικά, η κίνηση επικεντρώνεται στα εξής 4. Αυτό γίνεται και στο βιβλίο. Κοιτάξτε, γίνονται τεράστια τιράζ κάποιων βιβλίων...

Τι εννοούμε τεράστιο τιράζ στην Ελλάδα;

Ας μην πάρουμε τα πιο ψηλά των 200 -250 χιλιάδων, όπως ήταν οι Μάγισσες της Σμύρνης ή ο Κώδικας Ντα Βίντσι. Είναι πολλά τα βιβλία όμως που φτάνουν τις 40 και 50 χιλιάδες αντίτυπα, όπως κάποιας Χρύσας Δημουλίδου. Βιβλία που συνειδητά πλέον δεν θέλουν να συνδέονται με το χώρο της λογοτεχνίας και της διανόησης, δηλώνουν ότι συγγενεύουν περισσότερο με τον κόσμο της διαφήμισης, της τηλεόρασης, των media. Αυτά τα βιβλία ρουφάνε τη ζωή από τα υπόλοιπα. Κάνουν τεράστια τιράζ και είναι σαν βρικόλακες που πίνουν το αίμα των άλλων.

Οι λίστες των ευπώλητων κάνουν κακό σε αυτά τα βιβλία;

Με κάποιον τρόπο ναι. Όταν πας έξω από το κέντρο και τα μεγάλα βιβλιοπωλεία, στα συνοικιακά βιβλιοχαρτοπωλεία και σε μικρές πόλεις, βλέπεις ότι γεμίζουν τα ράφια με τις λίστες. Είναι δύσκολο ένα βιβλίο να βρει το δρόμο του όταν δεν είναι στις λίστες. Οι λίστες φτιάχνουν ένα φαινόμενο χιονοστιβάδας: Ένα βιβλίο πουλάει επειδή πούλησε. Μπαίνει στους πάγκους και δίπλα στα ταμεία και περιθωριοποιεί τα βιβλία που έχουν άλλη ταχύτητα. Επιμένω σε αυτό, δεν χρησιμοποιώ τη λέξη αντιεμπορικό γιατί αυτή χρωματίζει το βιβλίο. Μιλάω για τη διαφορετική ταχύτητα κυκλοφορίας.

Τον εμπορικό κίνδυνο τον σκέφτεστε;

Πολλά βιβλία μας είναι προορισμένα να μη βγάλουν τα έξοδά τους. Το ξέρεις αυτό. Δεν την πατάς από λάθος υπολογισμό, το ξέρεις από πριν.

Ποιο ποσοστό των βιβλίων της Άγρας ανήκει σε αυτή την κατηγορία;

Αν πιστεύουμε ότι πρέπει να βγει ένα βιβλίο, θα το εκδώσουμε έτσι κι αλλιώς. Υπάρχουν τρόποι να το υποστηρίξουμε. Θα το βγάλουμε σε αντιεμπορική εποχή, ας πούμε. Το Φεβρουάριο ή το Μάρτιο, μήνες κατά τους οποίους νεκρώνουν τα βιβλιοπωλεία, τότε είναι η φάση που μπορεί μια ποιητική έκδοση να μείνει έστω για λίγες μέρες σε έναν πάγκο, να φανεί κάπου. Είναι πολλά βιβλία μέσα στον προγραμματισμό μας που ξέρουμε ότι θα είναι παθητικά από οικονομική άποψη. Αλλά είμαστε περήφανοι που μπορούμε και τα βγάζουμε. Αυτό το παιχνίδι όμως στις μέρες μας γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Εγώ δεν θέλω να κάνω άλλη δουλειά. Αυτά τα βιβλία ξέρω και μου αρέσει να βγάζω. Πάνω σε αυτό έχει μονταριστεί όλη η Άγρα και το κοινό της.

Κάθε φορά που σας αναζητώ, είστε στο τυπογραφείο. Πώς μοιράζετε το χρόνο σας ανάμεσα στη διοίκηση, την επιλογή τίτλων, την εκτύπωση;

Έχω μια συνολική, κυκλωτική αντιμετώπιση του θέματος. Από την επιλογή του βιβλίου, των κειμένων που θα πλαισιώσουν το κυρίως κείμενο. Αρχίζει η περιπέτεια της ερμηνείας του πράγματος που έχεις στα χέρια σου. Αυτό μπορεί να έχει ακόμη και ένα στοιχείο αυθαιρεσίας. Όταν το 1983 δημιουργήσαμε την αστυνομική σειρά που έβγαλε τα αστυνομικά από τα περίπτερα και τα έβαλε στα βιβλιοπωλεία, βοηθήσαμε να αναδειχθεί ως αυτόνομο λογοτεχνικό είδος και όχι ως παραλογοτεχνία. Τότε τυπώσαμε για πρώτη φορά ολόκληρα τα κείμενα, χωρίς περικοπές, με μεταφραστές που ταίριαζαν με το ύφος των συγγραφέων. Για πρώτη φορά αντιμετωπίζαμε τους συγγραφείς των αστυνομικών ως στυλίστες. Και για να υποστηρίξουμε το εγχείρημά μας εκδίδαμε τον Τσάντλερ ή τον Χάμετ με 100 σελίδες επίμετρο, με εργοβιογραφίες, σαν να βγάζεις τον Μπαλζάκ.

Γι' αυτό πέτυχε.

Κοιτάξτε όμως πόσο αυθαίρετο ήταν αυτό που κάναμε. Ήταν μια ιδιομορφία δικιά μας. Την αποφασίσαμε με τον Ανδρέα Αποστολίδη. Πουθενά στον κόσμο δεν τυπώνονται έτσι τα βιβλία της αστυνομικής λογοτεχνίας. Μετά την επιλογή των τίτλων, διαλέγω το σχήμα του βιβλίου, τα τυπογραφικά στοιχεία, φτάνουμε στο εξώφυλλο και στην εκτύπωση. Το παρακολουθώ όλο αυτό μέχρι και την τελευταία τυπογραφική διόρθωση. Είμαι και στο στάδιο του χειρογράφου και στην τελευταία τυπογραφική διόρθωση. Οπότε ο χρόνος μου έχει μεγάλη σχέση με την ανάγνωση, υπάρχει ένα μοναχικό κομμάτι που είσαι με το στυλό και διορθώνεις.

Έχετε εκδώσει 840 τίτλους. Υπάρχουν βιβλία για τα οποία μετανιώσατε;

Μόνο τέσσερα. Και αυτό γιατί κάποια στιγμή υπέκυψα, δεν είπα όταν έπρεπε το όχι. Δεν έκανα κάτι από υποχρέωση αλλά από δική μου αμηχανία. Δεν μετανιώνω ποτέ γιατί ό,τι κάνω, το κρίνω όμως.

Δεν σας αφορά γενικότερα η έννοια της μετάνοιας;

Όχι. Έχει να κάνει με τον καθολικισμό αυτό... Την ώρα που βγάζουμε ένα βιβλίο ξέρουμε πολύ καλά γιατί το κάνουμε. Μετά μπορεί να αποστασιοποιηθούμε και προσπαθούμε σε μια ανατύπωση να του δώσουμε τη μορφή που πιστεύουμε ότι είναι πιο σωστή. Αλλά αυτό είναι κάτι εν κινήσει, ανάλογα με το πώς είσαι την εποχή που το κάνεις. Προφανώς σκεφτόμαστε κριτικά για το παρελθόν, αλλά δεν μετανιώνουμε. Μπορούμε και να γελάσουμε ή να κοροϊδέψουμε τα λάθη μας.

Ποια είναι λοιπόν η κριτική σας για αυτά τα τέσσερα βιβλία;

Δεν είναι σπουδαία από λογοτεχνική άποψη. Δεν τα κάναμε όμως επειδή νομίζαμε ότι θα πουλήσουν.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο τιράζ για βιβλίο της Άγρας;

Δεν λέω ποτέ νούμερα. Είναι στάση αυτό. Θα σας πω όμως ότι ένα μήνα πριν κυκλοφορήσει το Όταν έκλαψε ο Νίτσε του Γιάλομ, που είναι το βιβλίο μας που έχει πάει καλύτερα από όλα, στις τελευταίες διορθώσεις έλεγα ότι η πρώτη του έκδοση θα εξαντληθεί σε πέντε μήνες. Ήμουν ευχαριστημένος. Τελικά η πρώτη έκδοση εξαντλήθηκε σε 28 μέρες, χωρίς να μπει πουθενά διαφήμιση. Έπεσα τελείως έξω.

Θέλετε να μου εξηγήσετε τη στάση σας για τα νούμερα;

Ερχόμαστε στην κουβέντα που κάναμε νωρίτερα για τα ευπώλητα. Μέχρι το 1990 μας τηλεφωνούσαν το Δεκέμβριο από εφημερίδες να μας ρωτήσουν «ποιο είναι το πιο αξιόλογο βιβλίο που βγάλατε φέτος». Λίγο αργότερα, με τα έγχρωμα περιοδικά και το «Κλικ», οι ερωτήσεις μετατράπηκαν σε «ποιο βιβλίο σας πούλησε περισσότερο μέσα στο χρόνο». Έκτοτε εγώ το βούλωσα επ' αυτού. Είναι ψευδές, καταλήγει σε ψευδή συμπεράσματα και γι' αυτό δεν θέλω να παίζουμε δημόσια με αυτά τα ζητήματα. Τα βιβλία του Καββαδία κάθε χρόνο ξανατυπώνονται. Όλα. Δεν υπάρχει ποιητής που το συνολικό του έργο να τυπώνεται κάθε χρόνο. Όμως ο Καββαδίας δεν θα περάσει ποτέ σε καμία λίστα best seller. Άρα όλο αυτό είναι ένα ψέμα.

Στηρίζεται στο στιγμιαίο.

Και σε ένα παιχνίδι αριθμών. Γι' αυτό αρνούμαι να μπω στο παιχνίδι. Συχνά μας το ζητάνε, τώρα μας βάζουν και να το «πληρώσουμε» σε μερικά έντυπα. Για παράδειγμα, πέρυσι τον Ιούνιο κυκλοφόρησε Η Μάνα και το νόημα της ζωής του Γιάλομ. Πούλαγε σαν τρελό. Επειδή όμως δεν λέγαμε νούμερα, βγήκε ένα αφιέρωμα μεγάλης εφημερίδας για τα ευπώλητα του καλοκαιριού και δεν είχε αναφορά στο βιβλίο.

Πόσο βοηθούν οι κριτικές και οι στήλες των βιβλίων;

Υπάρχουν θετικά και αρνητικά. Υπάρχουν σοβαροί δημοσιογράφοι που κάνουν καλή και λεπταίσθητη δουλειά. Όμως, κριτική υψηλού επιπέδου, όπως στο εξωτερικό, δεν υπάρχει. Αναφέρομαι στο είδος της κριτικής του «TLS», του «New York Review of Books». Απέχουμε έτη φωτός από αυτό. Εδώ το επίπεδο της κριτικής είναι πολλές φορές απογοητευτικό. Ακόμη και όταν είναι εγκωμιαστική, μπoρεί να γίνεται για λάθος λόγους. Πέρυσι είχαμε πρωτοσέλιδο σε ένα έντυπο για ένα καταπληκτικό βιβλίο μιας ξένης συγγραφέως. Η κριτικός το εγκωμίασε, πέρασε όμως δίπλα από αυτό που ήταν το ενδιαφέρον, από όλους τους λόγους για τους οποίους το εκδώσαμε. Θα έπρεπε να πανηγυρίζουμε, και εγώ για μια εβδομάδα δεν μιλιόμουνα. Αυτό θα έπρεπε να καταγραφεί ως επιτυχία, αφού βοήθησε το βιβλίο...

Το φαινόμενο των κριτικών που γίνονται λογοτέχνες και το αντίθετο, ή τα εγκώμια νέων συγγραφέων προς συναδέλφους τους, πώς το σχολιάζετε;

Δεν με ενοχλεί εξ ορισμού. Όλα έχουν δύο όψεις. Το εγκώμιο, όταν είναι καθαρό, δεν είναι κακό. Το έχουμε ξεχάσει και είναι σαν να μην τολμούμε να πούμε καλή κουβέντα. Το πιο μεγάλο παράδειγμα είναι το κείμενο που γράφει ο Εμπειρίκος για τον Εγγονόπουλο. Ο Νικόλαος Εγγονόπουλος ή Το θαύμα του Ελμπασάν και του Βοσπόρου. Λέει, «δεν θα μιλήσω ως κριτικός, θα μιλήσω ως θαυμαστής και φίλος». Και αρχίζει ένα καταπληκτικό κείμενο που μπαίνει στην ουσία του έργου του Εγγονόπουλου, αλλά ορίζει εξαρχής τη θέση του ως θαυμαστή. Έχει μια καθαρότητα, μια λάμψη, μια γενναιοδωρία. Η γενναιοδωρία δεν είναι κακό να υπάρχει στην κριτική και στην κουλτούρα γενικότερα. Και στο χώρο της λογοτεχνίας είναι καλό να υπάρχει. Είμαστε μίζεροι, δεν τολμούμε να πούμε καλό λόγο και αν τον πούμε υπάρχει, συχνά, κάποια διαπλοκή. Αν ο φίλος εγκωμιάσει το φίλο του για τους σωστούς λόγους, είναι θεμιτό. Πάντως ο κριτικός που κάποια στιγμή θελήσει να γίνει συγγραφέας, ποιητής, συχνά αποδίδει. Ή το αντίστροφο: Ο Σεφέρης όρισε όλη την ελληνική κουλτούρα για δεκαετίες με τις Δοκιμές του. Ήταν υψηλού επιπέδου κριτικός, δοκιμιακός λόγος.

Η τάση να γίνονται όλο και περισσότερες παρουσιάσεις-αναγνώσεις βιβλίων σας ενοχλεί;

Εδώ έχω απάντηση, ενώ στα άλλα θέλω να βλέπω πάντα δυο ή περισσότερες πλευρές. Πιστεύω ότι υπάρχει ένας πληθωρισμός εκδηλώσεων, όπως και ένας πληθωρισμός παραγωγής. Αυτό είναι δυσάρεστο και κουραστικό.

Επικίνδυνο είναι; Μπορεί να προκαλέσει στρεβλώσεις;

Μη χρησιμοποιήσουμε τη λέξη επικίνδυνο. Τελευταία όλα είναι επικίνδυνα, σύμφωνα με τα ΜΜΕ. Επικίνδυνες οι φωτιές, επικίνδυνο και το χιόνι στην οδό Αλεξάνδρας. Έβγαιναν οι δημοσιογράφοι λες και είχαμε τσουνάμι . Όταν στη δεκαετία του '60, που ήμουν μικρός, χιόνιζε, ήταν γιορτή. Τώρα είναι επικίνδυνο. Ως προς τις παρουσιάσεις βιβλίων, το φαινόμενο είναι πληθωριστικό. Κάθε καρυδιάς καρύδι παρουσιάζει ένα βιβλίο. Τώρα έχουμε ένα επόμενο φαινόμενο που με ανατριχιάζει. Ηθοποιοί που στην αρχή της καριέρας τους έπαιξαν λίγο θέατρο και μετά επί είκοσι χρόνια έπαιζαν στα χειρότερα σίριαλ και σκουπίδια, όταν φτάνουν στα 45 ξαφνικά αρχίζουν και ψάχνουν την ποιότητα. Και να οι ηθοποιοί της τηλεόρασης που αρχίζουν και διαβάζουν ποίηση στη Στοά του Βιβλίου και σε άλλα βιβλιοπωλεία. Πολλοί συνάδελφοι τούς χρησιμοποιούν. Δεν βλέπω το λόγο ένας νέος ποιητής να έχει ανάγκη τον τηλεοπτικό ηθοποιό στην παρουσίασή του. Εγώ, εξ ορισμού, όταν οι συγγραφείς μου μου λένε ότι γνωρίζουν τον τάδε για να τους παρουσιάσει το βιβλίο, απαντώ «ευχαριστώ πολύ, δεν θα πάρουμε». Γιατί να δίνουμε συγχωροχάρτι σε όλους αυτούς που επί χρόνια έπαιζαν Φώσκολο και οτιδήποτε άλλο στην τηλεόραση; Άσε μας στον μικρό μας κόσμο και στο μικρό μας κοινό να κάνουμε τη δουλειά μας. Άλλωστε, έχουν φθείρει το όποιο ταλέντο τους με την τηλεοπτική εκφορά λόγου. Αν έρθουν ηθοποιοί, ας έρθουν του θεάτρου, σοβαροί. Ακόμη και η Στοά του Βιβλίου ως επίσημος φορέας καλεί τους τηλεοπτικούς.

Και φυσικά δεν λείπουν πια οι πολιτικοί από τις παρουσιάσεις.

Η άλλη φάρσα. Έρχονται υπουργοί και υφυπουργοί και μιλάνε για βιβλία μαγειρικής, λογοτεχνία, για τα πάντα. Η Άγρα δεν φέρνει ποτέ πολιτικούς, συνειδητά. Μια φορά φέραμε μόνο επειδή ήταν πολιτικό το βιβλίο και ο πολιτικός ήταν εν αποστρατεία, ο Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης. Άλλη φάρσα, που θεωρώ εξίσου χυδαία, μαζί με τους τηλεοπτικούς αστέρες που ωριμάζουν και έρχονται να διαβάσουν λογοτεχνία, είναι οι παρουσιάσεις βιβλίων με πολιτικούς από όλα τα κόμματα στο ίδιο πάνελ. Έχουμε τσακωθεί γι' αυτόν το λόγο με συγγραφέα που θεωρεί ότι πάμε κόντρα στο βιβλίο του. Ας πάει σε άλλο εκδοτικό οίκο. Αυτός ο εκχυδαϊσμός είναι εκτός της λογικής μας. Δεν τον θέλουμε.

Σας θυμώνει η φυγή συγγραφέων με τους οποίους έχετε συνεργαστεί;

Δεν είναι ευχάριστο. Αλλά μερικές φορές μπορεί εκατέρωθεν να έχει ολοκληρωθεί ο χρόνος της συνύπαρξης. Η έκδοση ενός βιβλίου είναι σαν αρραβώνας, κρατάει χρόνια με υποχρεώσεις εκατέρωθεν... Ποτέ δεν βγάζεις ένα βιβλίο και τελειώνεις με αυτό. Μετά πρέπει να το υποστηρίξεις τον επόμενο χρόνο, τα επόμενα δέκα χρόνια. Είναι μια συνειδητή δέσμευση που έχεις πάρει, είναι μέρος της δουλειάς. Με τα χρόνια, με κάποιους ανθρώπους κλείνει ο κύκλος. Πάντως, όπως και να το κάνεις, είναι διαζύγιο. Έχει στεναχώρια.

Έχει γίνει «αρπαγή» συγγραφέα της Άγρας από άλλον οίκο;

Αρπαγή όχι. Έχει συμβεί, όμως, με έναν συγγραφέα που είχαμε συμφωνήσει και ετοιμάζαμε την έκδοση του βιβλίου του. Στη στροφή του δρόμου, μας τον αρπάξανε με μια πρόταση υψηλής προκαταβολής. Αρνηθήκαμε, για λόγους αρχής, να μπούμε στον πλειστηριασμό. Με αυτή την έννοια, ναι, έχει συμβεί.

Θα το χαρακτηρίζατε ανήθικο;

Σαν άχαρο παιχνίδι το βλέπω. Θεωρώ ότι ήμασταν τυχεροί τελικά. Εμείς ξεκινήσαμε με την πιστότητα, τη σχέση εμπιστοσύνης, θέλαμε και καταφέραμε να είναι ο εκδοτικός οίκος το σπίτι του συγγραφέα.

Έχετε δείξει την έξοδο σε συγγραφέα;

Ναι. Όλα έχουν γίνει. Το θέμα είναι να μη γίνονται ασχήμιες. Να είναι πολιτισμένα τα διαζύγια. Το κακό είναι οι συγγραφείς που πρωτοεκδίδονται και μετά κάθε βιβλίο τους το βγάζουν σε διαφορετικούς οίκους. Θυμάμαι το παράδειγμα ενός συγγραφέα από την επαρχία που δεν δεχθήκαμε το χειρόγραφό του. Το δέχθηκε ένας εξαιρετικός συνάδελφος, το εξέδωσε και πήρε εγκωμιαστικές κριτικές. Στο δεύτερο βιβλίο του μεταγράφτηκε και στο τρίτο ξανά. Εκεί τρελαίνεσαι. Και αυτός είναι μέτριος συγγραφέας, το πρώτο του βιβλίο είναι η μόνη αναλαμπή του. Αυτό με στενοχωρεί για το συνάδελφο που τον ανέδειξε, τον έβγαλε από τα εκατοντάδες χειρόγραφα που φτάνουν κάθε χρόνο στον εκδοτικό οίκο.

Είστε επιχειρηματίας, κύριε Πετσόπουλε;

Βεβαίως. Από τη στιγμή που διοικώ μια επιχείρηση. Μπορεί βέβαια να τη διοικώ κάπως ιδιότυπα, αλλά είμαι επιχειρηματίας. Θα ήταν πιο λογικό, βέβαια, να διοικώ από το γραφείο αντί να περνάω τόσες μέρες στα ατελιέ και τα τυπογραφεία.

Το κέρδος είναι απαγορευμένη λέξη εδώ μέσα;

Όχι, όχι. Απλώς δεν έχουμε πλουτίσει από αυτήν τη δουλειά.

Γιατί γίνατε εκδότης;

Είναι μια καλή ερώτηση αυτή... Ήθελα από 19 χρονών να γίνω εκδότης έστω και ενός βιβλίου. Έτυχε να έχω γνωρίσει στα 16 τη Νανά Καλλιανέση και να πηγαίνω κάθε Σάββατο στον Κέδρο να μου δίνουν ένα βιβλίο να διαβάσω. Ήμουν από οικογένεια συντηρητικών τάσεων, ευκατάστατη, που έχασε τα λεφτά της εκείνη την εποχή. Έψαχνα να καταλάβω πράγματα γύρω από τον αριστερό χώρο. Πήγα στον Κέδρο να ζητήσω τα ταξίδια του Καζαντζάκη Στη Ρουσία και Στην Κίνα. Δεν τα είχανε, αλλά μου έδωσαν τον Εικοστό Αιώνα της Μέλπως Αξιώτη. Κάθε εβδομάδα πήγαινα μαζί με δυο τρεις φίλους και παίρναμε βιβλία. Μας σύστηναν στους συγγραφείς, τον Τσίρκα, τον Βάρναλη, που τους μάζευε και τους φρόντιζε η Καλλιανέση στο πατάρι του Κέδρου. Μετά γνώρισα τον Φίλιππο Βλάχο στα «Κείμενα», που στοιχειοθετούσε κιόλας. Με επηρέασε πάρα πολύ, είχε ένα στοιχείο βιβλιοφιλίας και αγάπης της τυπογραφίας και της αισθητικής του βιβλίου. Όντας από έναν χώρο μάχιμο αριστερό. Αυτό ήταν ένα ζήτημα που εξαρχής με απασχόλησε πολύ: Ένας χώρος της Αριστεράς που όταν τύπωνε συνήθως απεμπολούσε την αισθητική. Εκεί κόλλησα το μικρόβιο κατασκευής του βιβλίου. Από την άλλη, δεν γράφω ο ίδιος, δεν ζωγραφίζω, δεν είμαι φωτογράφος∙ αγαπώ τα κείμενα και την ανάγνωση, αγαπώ τη ζωγραφική και τη φωτογραφία, αγαπώ την τυπογραφία, τον κόσμο των τυπογράφων, την κατασκευή και την επιμέλεια του βιβλίου. Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω στη ζωή μου; Μου δίνεται η δυνατότητα να έχω στα χέρια μου και να επεξεργάζομαι και να δίνω μορφή στις δημιουργίες των άλλων.

Η αισθητική ήταν από τότε βασικό ζητούμενό σας;

Εξαρχής. Ξεκίνησα 25 χρονών και τότε είτε δεν εκδίδονταν τα βιβλία που θέλαμε είτε έβγαιναν χάλια, όσον αφορά στη μετάφραση και την τυπογραφία. Εν γένει κακοποιημένα. Θέλαμε να βγάλουμε βιβλία που αντιπροσώπευαν την αισθητική μας, τις λογοτεχνικές και πολιτικές απόψεις μας. Πολλές φορές μιλούσαμε για την πολιτική μέσα από το λογοτεχνικό επιχείρημα. Θέταμε ως πολιτικό ζήτημα την αισθητική στο χώρο του βιβλίου.

Σε ποια ηλικία άρχισε η σχέση σας με το βιβλίο; Με ποια αναγνώσματα;

Διάβαζα σε τρεις γλώσσες από παιδί. Η άμεση επαφή με τα βιβλία σε τρεις γλώσσες ήταν το καλύτερο πανεπιστήμιο. Πήγαινα στο Κολλέγιο Αθηνών και κάναμε Άμλετ στη Δευτέρα Γυμνασίου και στην Πέμπτη Γυμνασίου Βασιλιά Ληρ. Μεγάλο κέρδος θεωρώ επίσης την ανάγνωση του Καζαντζάκη στην πρώτη εφηβεία.

Και σήμερα;

Δοκίμασα να τον ξαναδιαβάσω και δεν διαβάζεται με τίποτα. Υπάρχει ένας αφόρητος φολκλορισμός της γλώσσας που είναι απολύτως απωθητικός. Γι' αυτό έχω την εντύπωση ότι διαβάζεται καλύτερα ο Καζαντζάκης στα γαλλικά ή τα αγγλικά. Στη μετάφραση, όπου χάνεται το κακό φολκλόρ της γλώσσας. Παρ' όλα αυτά, η ρώσικη σαλάτα που κάνει με μηδενισμό, νιτσεϊσμό, χριστιανισμό, μαρξισμό, βουδισμό και το φολκλόρ σού ανοίγει κόσμους - δεν σου τους κλείνει. Όταν τελειώσεις την καζαντζακική παιδική περιπέτεια, ανοίγεις προς όλες τις κατευθύνσεις.

Τα βιβλία που σας καθόρισαν ποια είναι;

Εκεί που άλλαξε ο κόσμος όλος είναι στα 18, όταν διάβασα τα Γραπτά ή Προσωπική Μυθολογία του Εμπειρίκου και την τριλογία του Τσίρκα. Μου άλλαξαν τη ματιά προς τον κόσμο.

Ποιες αγάπες καθορίζουν την Άγρα;

Έχω πολλές εμμονές, και όχι μόνο αναγνωστικές... Μια είναι ο Εμπειρίκος, μια άλλη ο Καββαδίας. Είναι τα κείμενα περί ζωγραφικής με τα οποία ασχοληθήκαμε από νωρίς. Η έκδοση του Ντυσάμπ, που είχαμε κάνει το '90, εξαντλήθηκε μόλις τώρα. Να, είναι βιβλία που κάποια στιγμή τελειώνουν σχεδόν από φυσικό θάνατο. Τα πρώτα μας βιβλία φέτος αφορούσαν στη ζωγραφική. Μόλις κυκλοφόρησε μια έντονη κριτική που κάνει ο ιστορικός τέχνης Νίκος Χατζηνικολάου απέναντι στο Ελ Γκρέκο του Σμαραγδή για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τη ζωγραφική και το ζωγραφικό φαινόμενο στον κινηματογράφο. Με ενδιαφέρει το στοιχείο της κριτικής και της παρέμβασης που μπορεί να είναι και πολιτικού τύπου, αλλά μέσα από αισθητικά φαινόμενα.

Άλλες εμμονές σας;

Οι εμμονές προχωράνε και ανανεώνονται. Πάντα υπάρχει μια εμμονή με την ερωτογραφία. Μεγάλη. Εκδώσαμε τότε τα κείμενα του Μπατάιγ, τον Μεγάλο Ανατολικό του Εμπειρίκου, αυτά έχουν καθορίσει την Άγρα. Τώρα τα Χριστούγεννα βγάλαμε την πρώτη πλήρη έκδοση του Κάμα Σούτρα με όλα τα κείμενα, γλωσσάρια, με πλούσια εικονογραφία. Η ιστορία του ματιού του Μπατάιγ ήταν το τέταρτο βιβλίο της Άγρας. Ήταν η εποχή των απαγορεύσεων, είχε βγει το Εγχειρίδιο του καλού κλέφτη του Πετρόπουλου, η Αυτοβιογραφία της Μπέτυ, μιας τραβεστί, και όλα είχαν απαγορευτεί και, όταν γινόταν αυτό, ξαφνικά πουλάγανε σαν τρελά. Εμείς παλέψαμε να μην απαγορευτεί το βιβλίο, γιατί δεν θέλαμε να κινηθεί η ερωτική λογοτεχνία μέσα από την απαγόρευση.

Πιστεύετε ότι μπαίνουμε ξανά σε μια εποχή απαγορεύσεων;

Ξαναξεκινάει. Πιστεύω ότι σήμερα κάποια κείμενα του Εμπειρίκου θα μπορούσαν να έχουν πρόβλημα. Είμαστε σε εποχή νεοσυντηρητισμού. Μαζί με τον Μπους και το Ιράκ επηρεάζονται και τα ήθη. Βρίσκουν ευκαιρίες, γίνεται η βέλγικη παιδεραστία και ξαφνικά δεν μπορείς να ακουμπήσεις τίποτα που να έχει να κάνει με εφηβικό ερωτισμό.

Διαβάζετε από το ίντερνετ;

Δεν το χρησιμοποιώ. Πρέπει να τυπώσω για να διαβάσω. Και πάλι, τα printout τα διαβάζω σαν μάθημα, δεν μπορώ να πάρω καθαρή απόλαυση από αυτά. Παρ' όλα αυτά έχω το παράδειγμα ενός Γάλλου συναδέλφου που εκδίδει κυρίως δοκίμια. Πολλά του βιβλία είναι εξαφανισμένα από τα βιβλιοπωλεία, πουλάνε μέχρι 30 αντίτυπα το χρόνο. Όταν τα ανέβασε στο ίντερνετ, έφτασαν οι πωλήσεις τα 200 βιβλία το χρόνο.

Θα βάλετε τα βιβλία της Άγρας στο ίντερνετ;

Ναι, αλλά δεν έχουμε ακόμη το μηχανισμό. Αλλά σαν απάντηση σ' αυτό που ρωτάτε, ναι, θέλουμε να το κάνουμε, να αρχίσουν να περνάνε τα βιβλία μας στο ίντερνετ. Τελικά, αντί να βλέπω κίνδυνο σε αυτό, βλέπω ενδιαφέρον. Δεν θα το περίμενε κανείς αυτό από εμάς∙ λόγω του πολυτονικού που χρησιμοποιούμε, πιστεύουν ότι είναι συντηρητική η Άγρα, όμως η αλήθεια είναι πως βρίσκεται στην αιχμή της τεχνικής. Την εποχή που ήμασταν από τους τελευταίους που τυπώναμε τα βιβλία σε τυπογραφείο με μέταλλο, την ίδια στιγμή χρησιμοποιούσαμε τις πιο προχωρημένες τεχνικές στις διτονικές εκτυπώσεις μαυρόασπρης φωτογραφίας. Το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στην Ελλάδα χωρίς φιλμ, αλλά απευθείας από το ηλεκτρονικό αρχείο στον τσίγκο ήταν δικό μας, το Βιβλίο των Αγγέλων.

Ποια βιβλία θα βάζατε πρώτα στο διαδίκτυο;

Θα έβαζα το Ζεμφύρα ή Το μυστικό της Πασιφάης του Εμπειρίκου, τον Κρότο του χρόνου που είναι η τελευταία ποιητική συλλογή του Διονύση Καψάλη, θα έβαζα, για να δω πώς θα λειτουργούσε, το best seller μας Όταν έκλαψε ο Νίτσε. Μπορεί να έβαζα διάφορα δοκίμια από τους Τζίνα Πολίτη, Λίζυ Τσιριμώκου, Σάββα Μιχαήλ, ένα βιβλίο της Κατερίνας Μάτσα για το 18 ΑΝΩ και ένα αμιγώς πολιτικό. Το βιβλίο της Άντζελα Ντέιβις που μόλις βγάλαμε, έναν προβληματισμό για το σωφρονιστικό σύστημα και την πολιτική των ΗΠΑ ή την ελληνική έκδοση του «New Left Review».

pc-magazine / δωρεάν ηλεκτρονικά βιβλία

2011-08-01T12:02:00.000-07:00

Οι μέρες κυλούν, σήμερα εμφανίστηκε ακάλεστος και ο Αύγουστος, και αρχίζω να καταλαβαίνω ότι δεν φτιάχνουν πια τα καλοκαίρια όπως παλιά. Σε άλλα νέα, όπως θα διαβάσετε παρακάτω στην αναδημόσιευση του άρθρου από τον Ηλεκτρονικό Αναγνώστη, το τεύχος Αυγούστου του PC Magazine συνοδεύεται από dvd με αμέτρητα δωρεάν ελληνικά ηλεκτρονικά βιβλία. Εννοείται ότι σε αυτό συμπεριλαμβάνονται και όλα τα βιβλία των βορειοδυτικών.

Δωρεάν 550 ελληνικά e-books

από το PC Magazine Αυγούστου

550 ηλεκτρονικά βιβλία και περιοδικά στα ελληνικά δίνει δωρεάν το PC Magazine Αυγούστου στο DVD που συνοδεύει το περιοδικό. Έχουμε παρουσιάσει στο blog τις πηγές από τις οποίες προέρχονται τα βιβλία και πρέπει να επισημανθεί ότι στο σύνολό τους, όπως αναφέρει και το PC Magazine, είναι διαθέσιμα ήδη δωρεάν στο internet. To dvd όμως είναι ένα εύκολος τρόπος για να τα έχετε όλα κατεβασμένα και συγκεντρωμένα, αντί να κάνετε 550 φορές download. Το τεύχος κοστίζει €6,50.

Για τα περιεχόμενα του DVD σε ebooks, το PC Magazine αναφέρει:

550 δωρεάν βιβλία και περιοδικά

Για να περάσετε τις διακοπές σας διαβάζοντας

Σε αυτήν την πολύτιμη συλλογή, που θα σας κρατήσει παρέα στις καλοκαιρινές διακοπές και όχι μόνο, θα βρείτε πάνω από 550 δωρεάν βιβλία και περιοδικά σε ηλεκτρονική μορφή [pdf και epub], τα οποία μπορείτε να διαβάσετε στο PC, το smartphone ή το tablet σας. Πρόκειται για έργα γνωστών ελλήνων συγγραφέων, μια σειρά από οκτώ βιβλία που σας παρέχουμε σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Καστανιώτη και τους συγγραφείς τους σε epub μορφή, επιλεγμένους τίτλους από τις Βορειοδυτικές Εκδόσεις, δωρεάν ebooks από τα free-ebooks.gr και eBooks4Greeks.gr, όλα τα ελληνικά βιβλία από το Project Gutenberg και αρκετά τεύχη από free press περιοδικά.

Όλα τα περιεχόμενα του τεύχους Αυγούστου του PC Magazine εδώ.

Όλες οι αναρτήσεις του "Ηλεκτρονικού Αναγνώστη" με δωρεάν e-books και εφαρμογές εδώ.

how to make love to adrian colesberry

2011-07-27T01:45:00.000-07:00

Επειδή είναι καλοκαίρι και επειδή υπάρχει η κρίση (μην το ξεχνάμε), όλοι χρειάζεται να προβληματιζόμαστε για σοβαρά ζητήματα, να σκεφτόμαστε πέρα από την επιφάνεια, να αναλογιζόμαστε τη γενικότερη κατάσταση. Για όλα αυτά υπάρχει το βιβλίο που βλέπετε εδώ στην εικόνα. Οδηγίες λοιπόν για το πώς να κάνετε έρωτα στον Adrian Colesberry, τις οποίες όλως τυχαίως τις έχει γράψει ο ίδιος ο Adrian Colesberry. Δεν το έχω διαβάσει, αλλά οπωσδήποτε θα κάνετε μεγάλη εντύπωση στην παρέα, στην παραλία, στην τοπική λέσχη ανάγνωσης, ακόμα και στο club. Για να το αποκτήσετε πρέπει να το παραγγείλετε από το Amazon, αλλά πιστεύω ότι αξίζει τα 15 δολάριά του.

update 31/07: Αυτές τις μέρες, στο αμερικανικό Amazon υπάρχει σε προσφορά η hardcover έκδοση του βιβλίου, με μόλις 2,55 $ (θα πρέπει να υπολογίσετε βέβαια και τα ταχυδρομικά, μόνο το αγγλικό Amazon έχει δωρεάν αποστολή προς Ελλάδα)

*είχε γράψει παλιότερα για το βιβλίο και ο Χρήστος Σιντόρης στο bookmarks, απ' όπου και έμαθα αυτόν τον τίτλο

Οι δύο αδελφές από την Πράγα - Ζερόμ Γκαρσέν

2011-07-20T02:03:00.000-07:00

Οι μέρες Σαχάρας (λόγω θερμοκρασίας) και Υποσαχάρας (λόγω οικονομικής κατάστασης) συνεχίζονται, αλλά δεν παύουν να δίνουν και αφορμές για ανάγνωση. Αν έχετε κολλήσει στην κίνηση, αν κάνετε διάλειμμα από το γραφείο το μεσημέρι, αν αυτές οι γραμμές σάς βρίσκουν σε επίσχεση εργασίας, αν είστε πολύ τυχεροί και έχετε φύγει διακοπές ή αν πολύ απλά δεν έχετε δουλειά όπως πολλοί γύρω μας, τότε είναι πιθανό να έχετε χρόνο και διάθεση για να διαβάσετε ένα καλό βιβλίο. Η συντροφιά ανεμιστήρα ή κλιματιστικού θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα.

Οι δύο αδελφές από την Πράγα, είναι ένα μυθιστόρημα του Ζερόμ Γκαρσέν, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πόλις, σε μετάφραση Ρένης Παπαδάκη. Ο Ζερόμ Γκαρσέν (Jérôme Garcin) είναι πολύ γνωστός Γάλλος κριτικός λογοτεχνίας, κάτι που φαίνεται στις σελίδες του βιβλίου και ως προς το ύφος και ως προς τη θεματολογία που έχει επιλέξει.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, κι ας το έχω επαναλάβει πολλές φορές: όταν ένα μυθιστόρημα ή μια συλλογή διηγημάτων έχει τη σφραγίδα "Πόλις", αυτόματα σημαίνει ότι κινείται πάνω από το μέσο όρο και κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για κάποιο πολύ εξιόλογο έργο, ελληνικό ή ξένο. Ειλικρινά, τους ζηλεύω.

Έχει επίσης ένα ενδιαφέρον το δίπολο συγγραφέας-κριτικός λογοτεχνίας. Αν υπάρχουν όρια (δυσδιάκριτα σε κάθε περίπτωση), αν ένας καλός κριτικός είναι απαραίτητα και καλός συγγραφέας (μιας και ξέρει τους κανόνες) και αν ένας σφοδρός κριτικός έχει το δικαίωμα να είναι μέτριος συγγραφέας. Αν παρατηρήσετε και στο άρθρο της wikipedia για τον Garcin έχει αφιερώσει μία παράγραφο για αυτό το conflict of interests (μου διαφεύγει τώρα κάποια ελληνική απόδοση, συγγνώμη). Προφανώς η συζήτηση είναι μεγάλη, άρα ας προχωρήσουμε σε κάτι πιο συγκεκριμένο, στο περιεχόμενο.

Ένας σχετικά ποιοτικός και σχετικά αποτυχημένος Παρισινός συγγραφέας, πέφτει συνειδητά στα δίχτυα της Κλάρα Γκότβαλντ, μιας διάσημης, ραδιούργας ατζέντισας, που του υπόσχεται την κατάκτηση κορυφών. Τα παιδικά χρόνιας της Κλάρα και η Τσέχικη καταγωγή της είναι ένα είδος ταμπού για τους κοσμικούς κύκλους της γαλλικής πρωτεύουσας, κάτι που δεν αλλάζει ακόμα και όταν έρχεται να την επισκεφθεί η μικρότερη αδερφή της από την Πράγα. Η επίσκεψη μετατρέπεται σε μόνιμη εγκατάσταση και επαγγελματική συνεργασία, και μέσα από τα μάτια του συγγραφέα παρακολουθούμε όχι μόνο την άνοδο και την πτώση δύο ανθρώπων, αλλά και τα τεκταινόμενα στους αθέατους λογοτεχνικούς παράδρομους.

Καλογραμμένο, με εύστοχες δόσεις προοικονομίας και αδιόρατα σαγηνευτικό, οι Δύο αδελφές από την Πράγα αξίζουν την προσοχή σας. Ο Γκαρσέν γνωρίζει πολύ καλά το εργαλείο του λόγου, κεντρίζει συναισθήματα και ζυγίζει με ακρίβεια την ιστορία του. Συνολικά παραδίδει ένα βιβλίο, με μία λέξη, ποιοτικό.

νέοι εκδοτικοί οίκοι

2011-07-18T02:54:00.000-07:00

Ακολουθεί ένα άρθρο της Σταυρούλας Παπασπύρου (όπως δημοσιεύθηκε χθες στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία) για τους νέους εκδοτικούς οίκους που αναδύθηκαν εν μέσω κρίσης. Μιας και γίνεται εκτενής αναφορά στο Τετράγωνο (το οποίο σέβομαι πολύ) μπορείτε να διαβάσετε εδώ και μία συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει ο κύριος Μουρατίδης.

«Αποτύπωμα», «Τετράγωνο», «Εκπληξη», «Οκτώ», «Ο Κήπος με τις Λέξεις», «Κίχλη», «Ουράνιο Τόξο», «Κόκκινο», «Κόκκινη κλωστή δεμένη», «Νόβολι», «Asprimera», «Βορειοδυτικές εκδόσεις», «Μακόντο», «Δήγμα», «Στάσει εκπίπτοντες», «Θαλασσί...» Ιδού μερικά καινούρια ονόματα που ήρθαν να προστεθούν τελευταία στο εκδοτικό τοπίο, στην πιο ευάλωτη στιγμή του, ενώ οι τζίροι των μεγάλων, καθιερωμένων οίκων μειώνονται, οι δανειακοί τους δείκτες επιδεινώνονται και οι ζημίες τους πιάνουν κορυφή.

Ο Νίκος Μουρατίδης ίδρυσε το «Τετράγωνο» Αλλοι από τους νεοφερμένους επενδύουν στο παιδικό ή το επιστημονικό βιβλίο, άλλοι στη λογοτεχνία, το δοκίμιο ή τη μαγειρική. Κι αν η έδρα των περισσότερων βρίσκεται στην Αθήνα, δεν λείπουν κι εκείνοι που εδρεύουν στη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, την Καλαμάτα, τα Γιάννενα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΚΕΒΙ, μεταξύ 2008 και 2010 σημειώθηκαν πάνω από τριακόσιες νέες αφίξεις. Ο αριθμός, ωστόσο, δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει. Οποιοσδήποτε μπορεί να προβεί στην επαγγελματική έκδοση ενός βιβλίου. Το θέμα είναι να έχει συστηματική παρουσία ως «οίκος», διεκδικώντας έτσι ένα μερίδιο στη βιβλιαγορά. Κάτι που σε συνθήκες ύφεσης, απαιτεί ακόμα περισσότερο ρίσκο κι ακόμη περισσότερη δουλειά. «Οι ατομικές ή οι μικρές οικογενειακές εκδοτικές επιχειρήσεις ανέκαθεν αφθονούσαν στην Ελλάδα» λέει ο Πέτρος Σταθάτος, με τριάντα πέντε χρόνια θητείας στο χώρο. «Κι όντως, τα έξοδα δεν είναι απαγορευτικά. Οι ψηφιακές άλλωστε εκτυπώσεις έχουν κατεβάσει το κόστος στα 3,5 ευρώ ανά αντίτυπο. Προσωπικά όμως, αμφιβάλλω αν θα μπορούσα να σταθώ ως πρωτοεμφανιζόμενος σήμερα, δίχως τις σχέσεις που έχω σφυρηλατήσει μια ζωή, με βιβλιοπώλες, τυπογράφους, δημοσιογράφους, διανομείς...».

Πρώην επικεφαλής της «Σύγχρονης Εποχής» και δημιουργός παλιότερα του «Δελφίνι», ο Σταθάτος ίδρυσε το 2009 τον «Νόβολι» εστιάζοντας κυρίως στο δοκίμιο. Ενα είδος στο οποίο δεν σημειώνονται υψηλές πωλήσεις, αλλά που «διατηρεί το δικό του, σταθερό κοινό». Από τους 24 τίτλους που έχουν κυκλοφορήσει έως τώρα, τη μεγαλύτερη απήχηση είχαν το «Εξηγώντας την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και του κομμουνισμού στην εγγονή μου» του γάλλου ιστορικού Μαρκ Φερό και ο συλλογικός τόμος «2010: Κρίση ευρωζώνης», σε επιμέλεια του καθηγητή Κώστα Λαπαβίτσα. Σ' αυτόν, μια σειρά από οικομολόγους του Πανεπιστημίου του Λονδίνου ισχυρίζεται πως η λύση για το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι είτε η δομική μεταρρύθμιση της ευρωζώνης, είτε η έξοδός μας από το ευρώ. «Ηταν από τα πρώτα βιβλία που κυκλοφόρησαν για την κρίση κι έχει φτάσει αισίως τα 6.000 αντίτυπα» λέει ο Σταθάτος, ο οποίος μπορεί να μην έχει δει δραστική μείωση του κύκλου εργασιών του, αλλά το ζεστό χρήμα που φτάνει στα χέρια του λιγοστεύει διαρκώς.

Αν στον κατάλογο του «Νόβολι» συναντάμε κι άλλα δοκίμια γύρω από την οπαδική βία, τον πολιτισμό του θεάματος ή την κατάθλιψη, καθώς και πεζά του Θανάση Σκρουμπέλου ή της Ζοζιάν Μπαλασκό, σ' εκείνον του «Μακόντο» υπάρχει ένας και μοναδικός συγγραφέας, ο «διεθνής» μας Πάνος Καρνέζης, που γράφει απ' ευθείας στ' αγγλικά. Ενα νεανικό πρόσωπο, όμως, συγκροτεί για την ώρα κι όλο το δυναμικό του οίκου, η Βάνα Αυγερινού. Με σπουδές αγγλικής φιλολογίας στη Φιλοσοφική της Αθήνας, η τελευταία φιλοδοξούσε ν' ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα. Εξ ου και το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, με θέμα τη στάση των εγγλέζων εκδοτών απέναντι στο διήγημα.

«Καθώς το προχωρούσα», λέει, «είχα την τύχη να εργαστώ ως μαθητευόμενη σε οίκους όπως ο Random House, ο Granta και ο Bloomsbury, ενώ μια περίοδο έλεγχα και τις ελληνικές μεταφράσεις των βιβλίων που προωθούνταν στην Ελλάδα μέσω του λογοτεχνικού πρακτορείου Willy Agency. Κάπως έτσι άρχισε να ωριμάζει μέσα μου η ιδέα να επιστρέψω και να στραφώ προς τον εκδοτικό χώρο. Κι όταν κατάλαβα πόσο δύσκολο είναι να εισχωρήσω σ' αυτόν ως μεταφράστρια, έβαλα ό,τι οικονομίες είχα για να στήσω μια δική μου δουλειά, όπου θα συνέχιζα να μεταφράζω τους συγγραφείς που αγαπώ».

Καθοριστικό ρόλο, βέβαια, στην απόφασή της έπαιξε η εμπιστοσύνη που της έδειξε ο Πάνος Καρνέζης, αναθέτοντάς της το σύνολο του έως τώρα έργου του. Ανύποπτη για τα πλοκάμια της γραφειοκρατίας που έμελλε να συναντά σε κάθε της βήμα και ξαφνιασμένη από το πόσο λίγο διαδεδομένη είναι η χρήση του e-mail («σε αντίθεση με το fax..»), η Αυγερινού προσγειώθηκε σ' ένα άγνωστο σύμπαν, και μάλιστα στεγνό από ρευστό, χωρίς ωστόσο να καμφθεί το ηθικό της. Οπως παραδέχεται, «δεν υπάρχουν περιθώρια για νέες εκδόσεις στο άμεσο μέλλον», αλλά ο στόχος παραμένει: να γίνει το «Μακόντο» γέφυρα ανάμεσα στο νεανικό κοινό και την αγγλοσαξονική λογοτεχνία του 20ού αιώνα. Και ήδη στα συρτάρια της βρίσκονται ολοκληρωμένες δύο δικές της μεταφράσεις, του Χένρι Τζέιμς και του Γκράχαμ Γκριν.

Τι κεφάλαιο άραγε απαιτείται για να δημιουργεί ένας νέος οίκος; Για την Αυγερινού, «τουλάχιστον 10.000 ευρώ». Γιά τον Νίκο Μουρατίδη, πάντως, «μια σοβαρή επένδυση αντιστοιχεί στις 250.000»! Ποιος θα περίμενε ότι ο γνωστός ραδιοφωνικός παραγωγός, διάσημος από τις συμμετοχές σε τηλεοπτικά τάλεντ-σόου, θα διοχέτευε μια περιουσία για να ιδρύσει το «Τετράγωνο» Κι όμως το φλερτ του με τα βιβλία κρατάει από τα εφηβικά του χρόνια, διηγήματά του δημοσιεύτηκαν τη δεκαετία του '70 σε λογοτεχνικά περιοδικά, κι ως την έκδοση απ' τον δικό του οίκο της «Βραχονησίδας» και του «Εγώ ήμουν αντράκι», είχε πίσω του δύο μυθιστορήματα ακόμη, για παιδιά.

Στον αντίποδα άλλων επιχειρήσεων, όπως η «Publibook» ή ο «Οσελότος», που ακολουθούν την πρακτική των αυτοεκδόσεων, «εμείς δεν επιβαρύνουμε καθόλου τους συγγραφείς μας οικονομικά» διευκρινίζει ο Μουρατίδης. «Προσφέρουμε καταφύγιο σ' όσους διώχνουν οι μεγάλοι εκδότες, κι είμαστε ανοιχτοί σε κάθε είδος, και στην πεζογραφία και στην ποίηση και στο παιδικό. Παίρνουμε ρίσκα και ανταμειβόμαστε! Η Στέργια Κάββαλου, για παράδειγμα, με τη συλλογή διηγημάτων της "Αλτσχάιμερ Trance" ήταν φέτος υποψήφια για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα τού "Διαβάζω". Ενώ κι η ΕΒΓΕ βράβευσε πρόσφατα το εξώφυλλο της "Μάγισσας Ανακατωσούρα..." με τις ζωγραφιές της Σοφίας Γαλή».

Η δημιουργία του «Τετραγώνου» ήταν, όπως λέει, «ένα απολύτως αθώο εγχείρημα. Αγνοώντας ουσιαστικά το χώρο κι έτσι λαίμαργος που είμαι, στην αρχή παρασύρθηκα κι έβγαλα πολλά. Για το φθινόπωρο όμως προγραμματίζω μόλις 4-5 νέα βιβλία, και θ' ασχοληθώ περισσότερο με τα υπάρχοντα. Εχω απογοητευτεί πολύ από τη συνεργασία με τα βιβλιοπωλεία. Οταν μας ζητήσουν κάτι δικό σας θα σας το παραγγείλουμε, λένε. Ούτε ένα αντίτυπο δεν είναι διατεθειμένοι να προμηθευτούν... Ευτυχώς, βρήκα την υγειά μου με το facebook και τα blogs, εργαλεία πολύ αποτελεσματικά!»

Ο Μουρατίδης ως εκδότης ενδιαφέρεται μόνο για ελληνικές υπογραφές. Το ίδιο και ο νεαρός Γιάννης Πλιώτας, που δημιούργησε στα Γιάννενα τις «Βορειοδυτικές εκδόσεις», προσανατολισμένες στο σύγχρονο ελληνικό μυθιστόρημα. Κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση του «Κόκκινου», που έκανε αισθητή την εμφάνισή του με υπέροχα εικονογραφημένα και μεστά σε νόημα παραμύθια, όπως το «Ενα λιοντάρι στο Παρίσι» της Μπεατρίς Αλεμανιά ή ο «Γυμνός βασιλιάς» του Μπρουνό Γκιμπέρ. Μόνο που εδώ, επικεφαλής είναι μια Γαλλίδα, η Νοεμί Σματζά, η οποία εγκατέλειψε το πόστο της στη France Telecom κι ακολούθησε τον σύζυγό της στον τόπο καταγωγής του, την Καλαμάτα, αποφασισμένη να μεγαλώσει τις κόρες της στο ήρεμο περιβάλλον της επαρχίας υλοποιώντας ταυτόχρονα το παιδικό της όνειρο. Ποιος είπε ότι κρίση λειτουργεί μόνο ανασταλτικά;

Rosamund Lupton - Στα ίχνη σου...

2011-07-13T10:02:00.000-07:00

Καλησπέρα. Είναι καλοκαίρι μεν, μπορεί η θερμοκρασία να έχει εκτιναχθεί και παντού διασπείρονται φήμες για επιλεκτικές βιβλικές καταστροφές, αλλά δεν νομίζω να σταματήσουμε να διαβάζουμε καλά βιβλία. Και ίσως χρειάζεται κάτι να μας παγώσει. Θέλω να προτείνω ένα αστυνομικό βιβλίο, όχι γιατί το έχω διαβάσει, αλλά γιατί διάβασα το επόμενο της συγγραφέως και πραγματικά εντυπωσιάστηκα. Έχει περάσει πολύς καιρός που ξενύχτησα για να τελειώσω ένα μυθιστόρημα και αυτό το έπαθα με το δεύτερο της Αγγλίδας Rosamund Lupton, το Afterwards που μόλις κυκλοφόρησε στο εξωτερικό.

Σε αντιστάθμισμα, και αντί να κάνετε υπομονή, προτείνω με κλειστά τα μάτια το Στα ίχνη σου, το πρώτο της βιβλίο, που κυκλοφόρησε στα ελληνικά απ' τις εκδόσεις Διόπτρα, σε μετάφραση της Ουρανίας Τουτουντζή. Σε Αμερική και Αγγλία έχει κάνει μεγάλη επιτυχία και μπορώ να το καταλάβω απόλυτα κρίνοντας από τον τρόπο γραφής της Lupton. Στα συν το πολύ προσεγμένο site με τα αστυνομικά της Διόπτρας και αν κάποιος έχει διαβάσει ένα από τα δύο βιβλία μπορούμε να το συζητήσουμε και θα χαρώ αν γράψει την άποψή του.

τα ουγγρικά ψάρια - προδημοσίευση (ή κάτι τέτοιο)

2011-07-06T03:45:00.000-07:00

Σε λίγες μέρες φτάνουν κολυμπώντας ως τα ράφια, τα ουγγρικά ψάρια, το νέο μου βιβλίο. Είναι ένα μάλλον παλαβό μυθιστόρημα με χιούμορ και αναγωγές στη σύγχρονη κατάσταση της χώρας. Κυκλοφορεί από τις βορειοδυτικές -δηλαδή τις εκδόσεις μου- άρα η αντικειμενικότητα των κριτηρίων επιλογής δεν είναι υπεράνω αμφισβήτησης. Στο blog των βδ μπορείτε να διαβάσετε τον πρόλογο του βιβλίου και να πάρετε μία γεύση.

Όπως και με όλους τους τίτλους των βορειοδυτικών, το e-book των ουγγρικών ψαριών θα κυκλοφορεί ελεύθερα και δωρεάν. Επειδή όμως η επίσημη πρεμιέρα θα γίνει με το τεύχος Αυγούστου του pc magazine, μπορείτε να στείλετε ένα mail για να λάβετε το βιβλίο άμεσα στο inbox σας.

Κατάταξη λογοτεχνικών blogs

2011-06-29T01:00:00.000-07:00

Κατάταξη Λογοτεχνικών Blogs, μέρος 3ο

Πέρασαν τουλάχιστον δύο μήνες από την προηγούμενη σχετική ανάρτηση και σήμερα που ψηφίζεται το μεσοπρόθεσμο, είπα να καταρτίσω την τρίτη λίστα με την κατάταξη των λογοτεχνικών ιστολογίων. Εναλλακτικά θα μπορούσα να απελπιστώ με τη γενικότερη κατάσταση, αλλά μάλλον δεν έχει νόημα.
Όπως έχω αναφέρει ξανά, η κατάταξη στηρίζεται στα στοιχεία της Alexa, μιας εταιρείας που καταγράφει στοιχεία επισκεψιμότητας για όλες τις σελίδες στο ίντερνετ. Αντιλαμβάνεστε ότι η "έρευνά" μου δεν είναι ακριβώς επιστημονική, είναι περισσότερο κάτι για να περάσει ευχάριστα η ώρα.
Όπως θα διαπιστώσετε υπάρχουν πολλές ανακατατάξεις.

*οι αριθμοί αφορούν την κατάταξη μέσα σε όλο τον ιστό και είναι σε χιλιάδες

**οι αριθμοί στην παρένθεση αφορούν τη θέση του blog τους προηγούμενους μήνες, για παράδειγμα το Πανδοχείο είναι πέμπτο αυτό το μήνα, ήταν επίσης πέμπτο τον προηγούμενο και όγδοο τον προ-προηγούμενο

1 (1 / 1). Ηλεκτρονικός Αναγνώστης 659
(τα πάντα για το ηλεκτρονικό βιβλίο και τις συσκευές ανάγνωσης)

2 (- / 27). ΝΟ14ΜΕ 1.870
(παρουσιάσεις)

3 (15 / 15). Σελίδα για άλλες σελίδες 2.332
(εχμ, εδώ που είστε)

4 (- / -). Don't Ever Read Me 2.281
(παρουσιάσεις - σκέψεις)

5 (5 / 8). Πανδοχείο 2.364
(λογοτεχνία)

6 (7 / 19). Βορειοδυτικές Εκδόσεις 2.466
(κάτι εκδόσεις που βρήκα τυχαία στο ίντερνετ, αλλά φαίνονται πολύ καλές)

7 (2 / 3). Λογοτεχνικά Επίκαιρα 2.760
(νέα - άρθρα)

8 (26 / -). Δημήτρης Νίκου 2.827
(συγγραφέας)

9 (27 / 25). Διαβάζοντας 3.309
(κριτικές από την Κατερίνα Μαλακατέ)

10 (20 / 16). Librofilo 3.393
(κριτικές)

11 ( 10 / 14). Αναγνώστρια 3.776
(κριτικές από την Κίκα Ολυμπίου)

12 (16 / 13). Βιβλιοκαφέ 3.793
(κριτικές)

13 (4 / 6). Βιβλία και ξερό ψωμί 4.017
(σκέψεις και παρουσιάσεις)

14 (19 / 21). Ficciones 4.027
(παρουσιάσεις - άρθρα από τον Βασίλειο Δρόλια)

15 (6 / 4). Εντευκτήριο 4.291
(περιοδικό, επικαιρότητα)

16 (18 / 12). Δημήτρης Μαμαλούκας 4.829
(συγγραφέας)

17 (3 / 5). Βιβλιολατρεία 4.832
(νέα, παρουσιάσεις και διαγωνισμοί)

18 (8 / -). Βακχικόν 5.067
(περιοδικό, επικαιρότητα)

19 (28 / 28). Akamas 5.168
(νέα και παρουσιάσεις)

20 ( 9 / 9). Αλέξης Σταμάτης 5.538
(συγγραφέας)

21 ( 33 / 26). Βολτίτσες 5.800
(άρθρα και σκέψεις)

22 (- / -) Του κόσμου τα βιβλία 7.066
(κριτικές από τον Λάκη Φουρουκλά)

23 (17 / 11). Nautilus 7.168
(κριτικές)

24 (22 / -). Κώστας Μαυρουδής 7.548
(ποιητής)

25 (30 / 30). Lou ...Read 7.788
(παρουσιάσεις)

26 (13 / -). Ebooks4Greeks 7.887
(δωρεάν ηλεκτρονικά βιβλία)

27 (31 / 32). Γκόλεμ 8.069
(παρουσιάσεις)

28 (12 / 10). Δυτικός Άνεμος 8.244
(αναδημοσιεύσεις άρθρων και ειδήσεων)

29 (11 / 7). Ανάγνωση 8.584
(παρουσιάσεις)

30 (14 / 17). Σύγχρονη Έκφραση 9.032
(το γνωστό βιβλιοπωλείο από τη Λιβαδειά)

31 (34 / -). Κύριος Καρπούζης 9.780
(συγγραφέας)

32 (29 / 23). Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Χάρτες γραφής 9.789
(συγγραφέας)

33 (21 / 20). Ex Libris 12.033
(άρθρα)

34 (- / 29). In someone else's dream 12.778
(Άρθρα και σκέψεις)

35 (- / -). Ευρυδίκη Αμανατίδου 14.470
(συγγραφέας)

36 (23 / 22). Μαρία Ξυλούρη, Δωμάτιο Πανικού 14.596
(συγγραφέας)

37 (- / -). Λογοτεχνικό Καφενείο 15.795
(ποίηση)

38 (25 / 18). Το ιστολόγιο του ΕΚΕΒΙ 19.817
(ουσιαστικά, το ιστολόγιο του εθνικού κέντρου βιβλίου)

39 (35 / -). Ευθυμία Δεσποτάκη, Διαβάζοντας το βιβλίο των συμβάντων 21.905
(συγγραφέας)

Προτάσεις για προσθήκη στη λίστα κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτες. Για να αναζητήσετε όλα τα λογοτεχνικά ιστολόγια που μπορεί να σας ενδιαφέρουν, ανατρέξτε στη σελίδα της Βιβλιοθήκης Σερρών.

Σημειώσεις: Οι "ιστορίες μιας βιβλιοθήκης" μετακόμισαν στο γενικής θεματολογίας "Ψαροκόκαλο". Ο "Κύριος Καρπούζης" μετακόμισε στο blogspot. Αφαίρεσα από τη λίστα το "bookworm" λόγω χαμηλής δραστηριότητας, ενώ το Alexa δεν έδινε στοιχεία για την Αντιποίηση της Άννας Νιαράκη. Πρόσθεσα ορισμένα ιστολόγια. Η φωτογραφία είναι της Ελένης Σχοινά.

Δημήτρης Γκιούλος - Δι Άρλεκιν Πάροντι

2011-06-24T04:00:00.000-07:00

Η συλλογή ιστοριών του Δημήτρη Γκιούλου "Δι άρλεκιν πάροντι" κυκλοφόρησε πριν λίγες εβδομάδες από τις εκδόσεις Χαραμάδα (εδώ η σελίδα του βιβλίου στο facebook). Όπως καταλαβαίνετε από τον τίτλο και το εξώφυλλο, ο βασικός άξονας των διηγημάτων φαίνεται να είναι η παρωδία, αλλά σε ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης (κλισέ έκφραση, το ξέρω) έρχονται στην επιφάνεια θέματα κοινωνικά με έμφαση στην πολιτική.

Το Δι άρλεκιν πάροντι (και άλλες καταστάσεις...) είναι από τα πολύ καλά βιβλία που διάβασα τον τελευταίο καιρό και το προτείνω ανεπιφύλακτα είτε θέλετε να διαβάσετε κάτι στην παραλία, είτε στο λεωφορείο, είτε το απόγευμα με καφέ στο μπαλκόνι σας για να προβληματιστείτε.

"Τη βοήθησε να βγάλει το παλτό του. Της το είχε δώσει για να μην κρυώνει. Και της ζήτησε να του μιλήσει, να του πει την ιστορία της. Και αυτή του μίλησε. Για ώρες ολόκληρες του μιλούσε. Και έκλαψαν και πάλι, ξανά. Και της μίλησε κι αυτός με δάκρυα στα μάτια και της είπε πως έβγαινε κάθε απόγευμα με τον οδηγό της λιμουζίνας και την έψαχνε για ώρες ολόκληρες, ακόμα και μήνες μετά την εξαφάνισή της. Της είπε για τις αποτυχημένες προσπάθειες να την ξεχάσει και πως πια συνειδητοποίησε πως στο πρόσωπο της μέλλουσας γυναίκας του, είχε βρει μια κακοτυπία της. Και έκαναν έρωτα, και ήταν όμορφα καθώς τελείωναν μαζί για πρώτη φορά σαν ένα. Και έπειτα την πήδηξε ακόμα μία φορά.Και ένιωθαν σαν να ήταν έτσι για πάντα. Είχαν ξεχάσει τις πρότερες ζωές τους. Και τότε της το 'πε: "Δεν θα παντρευτώ!"

Νομίζω πήρατε μια ιδέα για τις προθέσεις του συγγραφέα. Για να μην σας κουράσω περισσότερο με αόριστες θεωρητικές αναλύσεις που δεν ταιριάζουν καθόλου με το πνεύμα του βιβλίου, ζήτησα από τον Δημήτρη να απαντήσει σε εννιά ερωτήσεις. Ακολουθούν όσα προέκυψαν απ' τη διαδικτυακή μας συνάντηση.

Πες μας δυο λόγια για σένα. Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία, ποιο ήταν το τελευταίο τραγούδι που άκουσες και τι πράγματα έχεις αυτή τη στιγμή στην τσέπη σου.
Λοιπόν είμαι αυτό που η Κα Διαμαντοπούλου και άλλοι θα χαρακτήριζαν "αιώνιος φοιτητής" στο Μαθηματικό της Πάτρας, από κει και έρα έχω δουλέψει σε πολλά αντικείμενα κατά καιρούς, ενώ σα χόμπυ έχω τη φωτογραφία (έχω κάνει και κάποιες επαγγελματικές δουλειές και πάνω σε αυτή), τον κινηματογράφο, τα ταξίδια, το διάβασμα και το γράψιμο. Δε θα σου απαντήσω ποια είναι η αγαπημένη μου ταινία-δε μπορώ να σου απαντήσω σ'αυτή την ερώτηση μιας και δεν είναι κάτι στατικό-, αλλά θα σου πω ποια ταινία είδα πρόσφατα και μου άρεσε πολύ-το super 8 του J.J.Abrahams, ένας φόρος τιμής στα παιδικά μας χρόνια..., όσο για το τελευταίο τραγούδι, είμαστε σε καιρούς εξέγερσης, αλλά ακόμα ψάχνουμε το soundtrack της-radiohead,wolf at the door...και η τσέπη μου δεν έχει τίποτα..πάντα τις αδειάζω όταν μπαίνω σπίτι!

Πόσο διαφορετική είναι μια παρωδία σε σχέση με ένα "κανονικό" βιβλίο; Προσφέρεται το είδος για να εκφράσεις μια ξεκάθαρη ιδεολογική στάση;
Μια παρωδία απλά είναι το είδωλο μιας αληθινής ιστορίας περασμένο από παραμορφωτικό καθρέπτη, πολλές φορές βέβαια μια παρωδία είναι και η ίδια η ζωή. Δεν ξέρω κατά πόσο προσφέρεται το είδος, αλλά εμένα μου βγαίνει αυθόρμητα και το θεωρώ απόλυτα εύχρηστο¨μέσο" για να περάσεις αυτά που αισθάνεσαι...

Το βιβλίο σου κάνει πολιτική; Εσύ τι μηνύματα θέλεις να περάσεις;
Δεν προσπαθεί.γράφω συνειρμικά, και μέσα από το γράψιμο μου, βλέπω και τις απόψεις μου για τον κόσμο, αλλά όχι δεν είναι κάτι σκόπιμο, απλά ίσως να μη μπορώ να γράψω αλλιώς. Πάντως σε μια εποχή που ο κοινωνικός πόλεμος διεξάγεται τόσο σφοδρά είναι αυτοκτονία για κάποιον να μην έχει διαλέξει πλευρά.

Θα ήθελες να εκνευρίσεις κάποιους με το Άρλεκιν Πάροντι;
Δε νομίζω πως όλοι είναι δυνατό να κατανοήσουν ούτε το ύφος, ούτε το χιούμορ, αλλά ούτε και τις απόψεις μου (άλλωστε δεν έγραφα για να τα εκδοθούν-απλά συνέβει), αλλά ναι, θα ήθελα κυρίως να "πειράξει" τη γενιά του Πολυτεχνίου που μας έφερε στο σημερινό χάλι, αλλά να ταρακουνήσω και λίγο τη δικιά μου γενιά η οποία δείχνει απούσα...

Μια ερώτηση που θα ήθελες να σου κάνουν; (μαζί με την απάντησή της) Αγαπημένος προορισμός διακοπών-μέχρι πρόσφατα θα σου απαντούσα Ικαρία, αλλά τώρα έχω καταλάβει πως ούτε το ταξίδι ούτε ο προορισμός δεν έχουν σημασία αν δε τα μοιράζεσαι με ανθρώπους που εκτιμάς και σε εκτιμάνε..Πάντως έχω ως όνειρο ζωής και ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική.

Τι βιβλία διαβάζεις; Θα ήθελες να μοιραστείς μερικές προτάσεις;
Μου αρέσει πολύ ο Χρόνης Μίσσιος, ο Σαραμάγκου, ο Χρηστίδης, ο Μπουκόφσκι και ο Κωστάκης Ανάν..μου αρέσει να διαβάζω πολιτικά αλλά και ιστορικά βιβλία, βιβλία δρόμου, αλλά τελικά αυτό που μου αρέσει-νομίζω- να διαβάζω, είναι βιβλία που αφήνουν μια γλυκόπικρη γεύση αισιοδοξίας. Ναι, δεν πρόκειται να πάνε όλα καλά, αλλά εντάξει εμείς θα το παλέψουμε, έτσι, λίγη αισιοδοξία γαμώτο!

Ζεις στην Πάτρα. Θα τη χαρακτήριζες βιβλιούπολη;
Δε νομίζω κρίνοντας από το δικό μου φιλικό περιβάλλον, αλλά και γενικά απο την αίσθηση που υπάρχει για την πόλη αν και δε μου αρέσουν οι γενικεύσεις.

Να μαντέψω ότι δεν συμπαθείς τα άρλεκιν ως είδος. Πιστεύεις ότι υπάρχουν καλά και κακά είδη λογοτεχνίας;
Υπάρχουν καλά και κακά βιβλία.Από κει και πέρα, ναι, σε κάποια ήδη-πχ Άρλεκιν, είναι δύσκολο να γραφεί κάτι αξιόλογο μιας και η ποιότητα γραφής δεν είναι ούτως ή άλλως ο στόχος του/της συγγραφέα.

Ποιοι διαβάζουν στην Ελλάδα;
Δεν είναι απαραίτητα το ποιοι διαβάζουν. Και γω διαβάζω, αλλά πιθανότατα, άλλα διαβάζω και άλλα καταλαβαίνω. Η υπάρχουν άνθρωποι που διαβάζουν και δεν μπαίνουν στη διαδικασία να επεξεργαστούν και ακόμα ακόμα να αμφισβητήσουν αυτό που διαβάζουν. Πάντως ακόμα και έτσι, είναι πολύ λίγοι οι βιβλιοφάγοι..

Ο eAnagnostis για το Game of Thrones

2011-06-21T01:31:00.000-07:00

Καλημέρα σε όλους! Εδώ στα Γιάννενα συνεχίζεται μέχρι την Πέμπτη η 17η έκθεση βιβλίου, ενώ παράλληλα ετοιμάζω στις βορειοδυτικές ένα δικό μου βιβλίο για τον καύσωνα.

Το εξαιρετικό άρθρο που ακολουθεί για το Game of Thrones αναδημοσιεύεται από το blog Ηλεκτρονικός Αναγνώστης (που διαχειρίζεται ο Μιχάλης Καλαμαράς). Πολλοί θα γνωρίζετε τη σειρά, της οποίας ο πρώτος κύκλος ολοκληρώθηκε την Κυριακή. Για μένα είναι ίσως η καλύτερη σειρά που έχω παρακολουθήσει, ενώ και το πρώτο βιβλίο του Martin είναι εξαιρετικό.

"Το Game of Thrones σε ebook ή μετά από την ανάγνωση 3.000 σελίδων στο Kindle"

Game of Thrones είναι η αμερικανική σειρά επικής φαντασίας που οι φαν του είδους παρακολουθούν αυτόν τον καιρό και στην Ελλάδα. Η σειρά δεν είναι διαθέσιμη στην Ελλάδα, δεν προβάλλεται από κάποιο ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι, ενώ η παρακολούθησή της με web streaming από το site της εταιρείας παραγωγής επίσης δεν είναι δυνατή από τη χώρα μας. Αυτό όμως δεν έχει εμποδίσει πολλούς και πολλές να την παρακολουθούν τακτικά και μάλιστα να περιμένουν με αγωνία το κάθε επεισόδιο. Η πρώτη σεζόν της σειράς ολοκληρώνεται σήμερα με το 10ο επεισόδιο. Καθώς αυτή η πρώτη σεζόν όμως, με κόστος παραγωγής που φτάνει τα 60 εκατομμύρια δολλάρια, καλύπτει μόνο το πρώτο από τα 4 βιβλία που έχουν εκδοθεί ως σήμερα, αποφάσισα να διαβάσω τα βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή. Έχοντας ολοκληρώσει σήμερα τα 3 πρώτα ebooks στο Kindle ή το αντίστοιχο των 3.000 τυπωμένων σελίδων καταγράφω εντυπώσεις τόσο από τα βιβλία όσο και από την εμπειρία της ανάγνωσης ηλεκτρονικά. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Τα βιβλία και η τηλεοπτική σειρά
Το "A Game of Thrones" είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς επικής φαντασίας "A Song of Ice and Fire" (Amazon) του Αμερικανού συγγραφέα βιβλίων φαντασίας, επιστημονικής φαντασίας και τρόμου George R. R. Martin. Το "A Game of Thrones" κυκλοφόρησε το 1996, για να ακολουθήσουν τα "A Clash of Kings" (1998), "A Storm of Swords" (2000) και "A Feast for Crows" (2005), ενώ στις 12 Ιουλίου αναμένεται το 5ο βιβλίο "A Dance with Dragons" (Amazon). Συνολικά έχει ανακοινωθεί ότι θα κυκλοφορήσουν 7 βιβλία αντί για τα 3 που είχαν σχεδιαστεί αρχικά.
Ο χωρισμός του "τραγουδιού του πάγου και της φωτιάς" σε βιβλία οφείλεται τόσο σε εμπορικούς λόγους, καθώς ακόμα και έτσι το κάθε βιβλίο εκτείνεται από 700 έως 1200 σελίδες, όσο και στο ότι ο συγγραφέας δεν έχει ολοκληρώσει όλη την ιστορία.

Η εντυπωσιακή εισαγωγή της της τηλεοπτικής σειράς
Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα φανταστικό κόσμο που δανείζεται αρκετά στοιχεία κυρίως από τη μεσαιωνική Αγγλία και την κοινωνική της δομή, τις διαθέσιμες τότε τεχνολογίες και της δυναστικές διαμάχες της εποχής, ενώ ακόμα και το νησί στο οποίο διαδραματίζονται τα περισσότερα γεγονότα μοιάζει γεωγραφικά με την Αγγλία. Ο Martin μάλιστα αναφέρει ότι έχει διαβάσει μια σειρά από βιβλία μεσαιωνικής ιστορίας για να αντλήσει στοιχεία. Παρά τα δάνεια αυτά όμως, δημιουργεί έναν ολοκληρωμένο φανταστικό κόσμο, με την ιστορία και την προϊστορία του, τις συνήθειες του, τους λαούς και τις θρησκείες τους, τις συγκρούσεις του. Σταδιακά στην αφήγηση εισάγονται και στοιχεία μαγείας και υπερφυσικών πλασμάτων, όπως οι δράκοι, χωρίς όμως η ιστορία να χάνει το ρεαλιστικό της πυρήνα.
Το θέμα του "τραγουδιού του πάγου και της φωτιάς", όπως υπαινίσσεται και ο τίτλος του πρώτου βιβλίου, είναι το "παιχνίδι των θρόνων", οι πόλεμοι και οι δολοπλοκίες για το ποια οικογένεια θα κυριαρχήσει και ποιος θα καθίσει στο "σιδερένιο θρόνο" του βασιλιά και των 7 βασιλείων του Westeros. Όμως όσο άρχοντες και ιππότες είναι απασχολημένοι με τις μάχες τους και το μοίρασμα αξιωμάτων και γης, πολλοί μεγαλύτεροι, σκοτεινοί και υπερφυσικοί κίνδυνοι κάνουν την (επαν)εμφάνισή τους και απειλούν ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Το θέμα δεν ακούγεται βέβαια ιδιαίτερα πρωτότυπο, υπο την αίρεση πάντως ότι η ιστορία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Το εντυπωσιακό όμως με τα βιβλία του Martin είναι ο λεπτομερής, πειστικός κόσμος που έχει δημιουργήσει με πολλές εκατοντάδες χαρακτήρες και η πλοκή που μέσα στις πολλές και απρόσμενες ανατροπές της διατηρεί απόλυτη συνοχή παρά τις εκατοντάδες ή και χιλιάδες σελίδες που μεσολαβούν ανάμεσα σε γεγονότα που συνδέονται αιτιακά.

Από την τηλεοπτική σειρά

Κανένας χαρακτήρας του Martin δεν είναι απλός, κανένας δεν είναι απόλυτα καλός ή κακός. Πρόκεται για πραγματικούς ανθρώπους, με τη δική τους ιστορία, κίνητρα και αντιφάσεις, που δρουν μέσα σε έναν πραγματικό κόσμο και τις επιλογές που αυτός τους δίνει. Όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά τίποτα δεν προσπερνάται χωρίς μια αναλυτική, συγκεκριμένη περιγραφή. Από τα φαγητά και τα όπλα μέχρι τη θεολογία της κάθε θρησκείας και τις συνήθειες κάθε λαού, κάστρου ή πόλης.
Κάθε κεφάλαιο διηγείται την ιστορία και προχωράει την αφήγηση μέσα από τα μάτια ενός από τους (πολλούς) πρωταγωνιστές. Αυτό επιτρέπει όχι μόνο να ξεκινούν διαφορετικά νήματα στην αφήγηση που στη συνέχεια πλέκονται μεταξύ τους, αλλά μας δίνει και το ίδιο γεγονός από άλλη οπτική γωνία. Τι σημαίνει π.χ. ο πόλεμος για τους άρχοντες που διεκδικούν το "σιδερένιο θρόνο" και τι για τον άμαχο πληθυσμό; Πώς είναι η ζωή στο μπουντρούμι ενός κάστρου και πώς στην αίθουσα του θρόνου; Πώς ζει μια πόρνη, πώς ένας απλός στρατιώτης ή ένας χωρικός και πώς ο βασιλιάς και η αυλή του;
Όσοι πιθανόν δε γνωρίζουν το είδος των μυθιστoρημάτων επικής φαντασίας παραξενεύονται λογικά με την έκταση των βιβλίων. Δε θα μπορούσε να μας πει ο συγγραφέας αυτό που θέλει με πιο ευσύνοπτο τρόπο; Πόσο μάλλον όταν προστίθενται διαρκώς περισσότεροι τόμοι που εκδίδονται με αρκετά χρόνια απόσταση μεταξύ τους και η ιστορία δε φαίνεται να έχει ένα ορατό τέλος. Η επική φαντασία όμως, πέρα από ήρωες και μάχες και τη σωτηρία του κόσμου, έχει ως χαρακτηριστικό της αυτήν την εκτενή, αναλυτική αφήγηση. Και σε αυτό μοιάζει, τηρουμένων των αναλογιών, με τα κλασικά έπη: το ζήτημα δεν είναι να πει κανείς απλά μια ιστορία, αλλά η αφήγηση και η ανάγνωση υπάρχει για την απόλαυση της αφήγησης και της ανάγνωσης, κάτι που ισχύει και για τον "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών" του Τόλκιν.
Η τηλεοπτική σειρά, παραγωγής του καλωδιακού τηλεοπτικού δικτύου HBO, χάνει, όπως είναι αναμενόμενο, στην πολυπλοκότητα της ιστορίας και της εξήγηση του φανταστικού κόσμου σε όλο του το βάθος, αλλά κερδίζει στη ζωντανή αναπαράστασή του κόσμου και πολλών χαρακτήρων, κάτι που οφείλεται τόσο στο υψηλό της κόστος και σε πολλές σωστές επιλογές ηθοποιών. Είναι αρκετά πιστή στα βιβλία και χάρη στην επιτυχία της την άνοιξη του 2012 θα προβληθεί η σειρά των επεισοδίων που αντιστοιχεί στο δεύτερο βιβλίο.

3.000 σελίδες στο Kindle
Τα 3 πρώτα βιβλία του "τραγουδιού του πάγου και της φωτιάς" που διάβασα σε ηλεκτρονική μορφή αντιστοιχούν σε 3.000 σελίδες των τυπωμένων βιβλίων σε μορφή paperback. Ανάλογα βέβαια με την έκδοση (paperback ή hardback, ΗΠΑ ή Βρετανία) ο αριθμός των σελίδων διαφέρει, προς τα πάνω ή προς τα κάτω, αλλά σημασία έχει, πιστεύω, η τάξη μεγέθους, όχι ο ακριβής αριθμός. Πρόκεται, σε κάθε περίπτωση, για ένα ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό σελίδων, μεγαλύτερο απ' ό,τι έχω διαβάσει ποτέ σε ηλεκτρονική μορφή, και μάλιστα στα αγγλικά.
Τα βιβλία έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Anubis. Στα ελληνικά όμως δεν είναι διαθέσιμα σε e-book. Για βιβλία τέτοιου όγκου, η αξία του e-book είναι περά από προφανής. Αντί για ένα χάρτινο τόμο 1.000 π.χ. σελίδων, μπορεί να μεταφέρει κανείς μια συσκευή 300 κάτι γραμμαρίων. Πόσο μάλλον όταν στην ελληνική έκδοση κάθε βιβλίο έχει εκδοθεί σε δύο τόμους! (ενδιάμεσα πάντως το πρώτο βιβλίο κυκλοφόρησε σε επίτομη έκδοση και στα ελληνικά) Καθώς τα βιβλία για εμπορικούς κυρίως λόγους έχουν εκδοθεί χωριστά, μπορούμε να έχουμε, ανάμεσα σε πολλά πολλά άλλα, και τα 4 βιβλία σε e-book μαζί μας για να συνεχίσουμε από το ένα βιβλίο στο άλλο όποτε το θελήσουμε. Το κόστος επίσης της αγοράς και των 4 βιβλίων σε e-book στα αγγλικά ($22.76 ή 16 ευρώ) είναι τουλάχιστον 10 ευρώ χαμηλότερο από την αγορά ενός και μόνο τυπωμένου τόμου στα ελληνικά! Στην πραγματικότητα τα χάρτινα paperback στα αγγλικά είναι ακόμα φτηνότερα από τα e-book, αλλά βέβαια πρόκειται για εκδόσεις σε φτηνό χαρτί και με σχετικά γράμματα, ενώ στα e-book το μέγεθος της γραμματοσειράς μπορούμε να το ορίσουμε μόνοι μας. Το ότι τα αγόρασα με ένα κλικ από το Amazon από το laptop μου για νατα βρω στη συνέχεια σε λίγα δευτερόλεπτα στο Kindle μου μόλις άνοιξα το WiFi ήταν απλά η ολοκλήρωση μιας θετικής αγοραστικής εμπειρίας.
Αν είχα να διαλέξω ανάμεσα στο τυπωμένο ελληνικό και το τυπωμένο αγγλικό κείμενο, μπορεί να δίσταζα να διαβάσω τέτοια βιβλία στα αγγλικά, παρά τη διαφορά της τιμής. Η κοπριά και η φοράδα, αλλά και τα διάφορα μεσαιωνικά όπλα στα αγγλικά δεν είναι λεξιλόγιο που μου έρχεται με ιδιαίτερη ευκολία, αν και βέβαια διαβάζοντας μπορεί κανείς να αντιληφτεί περί τίνος πρόκειται ακόμα και αν δεν ξέρει ακριβώς τη λέξη. Το ενσωματωμένο αγγλοαγγλικό λεξικό του Kindle πάντως με έβγαλε από τα όποια διλήμματα και έτσι επέλεξα χωρίς δεύτερη σκέψη τα e-book στα αγγλικά για να παρακάμψω τη διαμεσολάβηση της μετάφρασης.

Με τα κοσμήματα και τα αρχιγράμμα στο κάθε κεφάλαιο

το e-book αναπαράγει πλήρως την τυπογραφία του τυπωμένου βιβλίου

Μέσα από τον πίνακα των περιεχομένων του e-book μπόρεσα να χρησιμοποιήσω και τις χάρτες που συνοδεύουν τα βιβλία, αν και πρέπει να επισημανθεί ότι κάποιες δυνατότητες ζουμ στις εικόνες που είναι ενσωματωμένες σε ένα e-book θα ήταν χρήσιμες. Περισσότερο από ικανοποιητική ήταν η δυνατότητα αναζήτησης. Είναι λογικό για τόσο μεγάλα βιβλία, που διαβάζονται στη διάρκεια πολλών ημερών, να ξεχνάει κανείς τι έχει διαβάσει προηγουμένως για κάποιον (από τους πολλούς) χαρακτήρες του βιβλίου. Με μια απλή αναζήτηση τον βρίσκεις στα προηγούμενα κεφάλαια και θυμάσαι όλα τα σχετικά γεγονότα.

Με τα κοσμήματα και τα αρχιγράμμα στο κάθε κεφάλαιο το e-book αναπαράγει πλήρως την τυπογραφία του τυπωμένου βιβλίου. Πάντως, θα ήταν ενδιαφέρον - και εύκολο- το e-book να συμπεριλαβάνει και επιπλέον υλικό: π.χ. τα εναλλακτικά εξώφυλλα που έχουν δημιουργηθεί για τα βιβλία στις διαδοχικές τους εκδόσεις ή ζωγραφικές απεικονίσεις των σκηνών και των προσώπων όπως τα έχουν φανταστεί διάφοροι καλλιτέχνες διαβάζοντας τα βιβλία.

Τέλος, μετά από 3.000 σελίδες στο Kindle δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ηλεκτρονικό χαρτί είναι τόσο ξεκούραστο στο μάτι όσο και το παραδοσιακό χαρτί. Και, κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον, διάβασα 3.000 σελίδες με μόνο 2 φορτίσεις! Η μπαταρία και η φόρτιση δεν είναι κάτι που σε απασχολεί όταν διαβάζεις ηλεκτρονικά σε έναν ηλεκτρονικό αναγνώστη.

17η έκθεση βιβλίου στα Ιωάννινα

2011-06-15T15:38:00.000-07:00

Η αυλαία της 17ης Έκθεσης Βιβλίου έχει ανοίξει από το Σάββατο 11 Ιουνίου στην κεντρική πλατεία, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Ηπείρου και το δήμο Ιωαννιτών. Μπορείτε να κάνετε τη βόλτα σας και να βρείτε όλα τα βιβλία των βορειοδυτικών στο περίπτερο του βιβλιοπωλείου Αναγνώστης μαζί με πολλές ακόμα λογοτεχνικές προτάσεις!

*αν βρεθείτε στη Θεσσαλονίκη στις 18 του μηνός μπορείτε να κάνετε και μία Βόλτα στο Φεγγάρι με τον Δημήτρη Νίκου

αντί x λόγου, τεύχος 10

2011-06-07T09:55:00.000-07:00

Το περιοδικό αντί x λόγου είναι ένα λογοτεχνικό free press που εκδίδεται στα Γιάννενα και έχει διευθυντή τον Βαγγέλη Ευθυμίου. Αυτές τις μέρες κυκλοφόρησε το δέκατο τεύχος σε όλα τα βιβλιοπωλεία- όσοι βρίσκεστε στην πόλη μας και το συναντήσετε πάρτε το μαζί σας για παρέα, διαβάστε το και φυλάξτε το στη βιβλιοθήκη σας. Επίσης επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του περιοδικού για να κατεβάσετε προηγούμενα τεύχη ή γίνετε μέλη στην αντίστοιχη σελίδα στο facebook.

Σημειώνω ότι όπως και σε κάθε editorial, υπάρχει κάλεσμα για νέους συνεργάτες που μπορούν να στείλουν άρθρα και έργα τους. Σε αυτό το τεύχος δημοσιεύεται και μια μικρή παρουσίαση που ετοίμασα για τη σειρά Game of Thrones.

Open publication - Free publishing - More anti

Θυμωμένη Λέσχη Βιβλίου - Sherlock

2011-06-05T02:13:00.000-07:00

Η θυμωμένη λέσχη του θυμωμένου βιβλίου, την Κυριακή 5 Ιούνη και ώρα 21:00, θα παρουσιάσει ένα αφιέρωμα στη λογοτεχνία του μυστηρίου. Αν βρίσκεστε στα Γιάννενα και αν έχετε όρεξη να δείτε το πρώτο επεισόδιο μίας απ' τις καλύτερες σειρές του 2010 (mini series για την ακρίβεια), τότε πρέπει να έρθετε απόψε στο Θυμωμένο Πορτραίτο (Καποδιστρίου 20).

Κατά τη διάρκεια του αφιερώματος θα γίνει ανταλλαγή βιβλίων και θα προβληθεί το πρώτο επεισόδιο του Sherlock, δηλαδή της σύγχρονης και εξαιρετικά επιτυχημένης εκδοχής του BBC.

Καλό καλοκαίρι!

2011-06-02T23:00:00.000-07:00

Το καλοκαίρι μόλις ξεκίνησε και απόψε στην Πάτρα θα παρουσιάσουμε το νεανικό μυθιστόρημα Καλημέρα και Αντίο της Αγγελική Σχοινά. Θα χαρώ αν έρθετε και υπόσχομαι ότι έστω και για λίγο θα ταξιδέψουμε μαγικά μέχρι το Παρίσι.

(το ραντεβού είναι για τις 8 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου)

*εδώ και το σχετικό event

Νίκος Καρακάσης - παρουσίαση στο Φλοράλ

2011-05-29T23:16:00.000-07:00

Σας περιμένουμε σήμερα Δευτέρα στο Φλοράλ να μιλήσουμε για τα έργα του Νίκου Καρακάση, τα e-books και την αγανάκτηση γενικότερα.

*διαβάστε περισσότερα για τη Σιωπή της Πόλης εδώ και περισσότερα για τον Βασιλιά Ίκελο εδώ

Οι Ναΐτες πετάχτηκαν δίπλα

2011-05-28T04:29:00.000-07:00

Σήμερα το απόγευμα στις 7, σας περιμένουμε στο Θυμωμένο Πορτραίτο (Καποδιστρίου 20, Γιάννενα). Μην φανταστείτε, για μπάλα θα μιλήσουμε κυρίως. Και λίγο για Ναΐτες.

*δυστυχώς στην πρόσκληση δεν χώρεσε το σχόλιο του Stephen King- αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τους Ναΐτες, διαβάστε και εδώ

Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα, μέρος 2ο

2011-05-26T07:20:00.000-07:00

Και σήμερα και όλες τις μέρες.

*τα σχετικά events για την Αθήνα και τα Γιάννενα
**επίσης οι εκδόσεις Χαραμάδα γιορτάζουν απόψε τα πέντε τους χρόνια

Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα

2011-05-24T14:03:00.001-07:00

*και το σχετικό γεγονός

Game of Thrones στο Θυμωμένο Πορτραίο

2011-05-21T23:23:00.000-07:00

Αν είστε Γιάννενα, απόψε στις 8 στο Θυμωμένο Πορτραίτο (Καποδιστρίου 20), έχει ανταλλαγή βιβλίων, εισαγωγή σε φάνταζυ επιστραπέζια από την Κάισσα και προβολή επεισοδίων της εντυπωσιακής σειράς Game of Thrones*. Ουσιαστικά θα δημιουργήσουμε μία λέσχη βιβλίου, που θα προσπαθεί να συνδυάσει τη λογοτεχνία με πολλά και διάφορα- ιδέες ευπρόσδεκτες.

Λεπτομέρειες υπάρχουν και στο σχετικό event. Ελάτε να γνωριστούμε και μην ξεχάσετε να φέρετε ένα βιβλίο!

*εννοείται, θα ακολουθήσει συζήτηση

αλτσχάιμερ trance - Στέργια Κάββαλου

2011-05-17T10:34:00.000-07:00

Αυτή τη στιγμή που γράφω, στο Μουσείο Μπενάκη, διεξάγεται η τελετή απονομής λογοτεχνικών βραβείων του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ. Ανάμεσα στα υποψήφια είναι και η συλλογή διηγημάτων Αλτσχάιμερ Trance της πρωτοεμφανιζόμενης Στέργιας Κάββαλου. (μάθετε περισσότερα για τα βραβεία διαβάζοντας τη συνέντευξη στα Νέα του διευθυντή του διαβάζω, Γιάννη Μπασκόζου)

Δεν ξέρω αν η Στέργια κέρδισε και νομίζω δεν έχει τόσο σημασία. Πιο σημαντικό είναι ότι έγραψε ένα πολύ καλό βιβλίο και για αυτό αποφάσισα να συζητήσουμε για τη συγγραφή, τα βραβεία, τα κλισέ, και να της ζητήσω να μας γράψει μια μικρή ιστορία.

Το Αλτσχάιμερ Trance είναι η κοφτερή ματιά της Στέργιας σε αυτό που μπορεί να περιγραφεί ως σύχρονος αθηναϊκός σουρεαλισμός. Εικόνες που θα δούμε κι εμείς αν ανοίξουμε το παράθυρό μας, αν αλλάξουμε κανάλια στην τηλεόραση, αν δούμε τυχαίες σκηνές στο δρόμο, αν κοιτάξουμε στον καθρέφτη. Ηχηρή γραφή σχεδόν καταγγελτική, σπουδαίες ιδέες, άψογη δομή. Στο μέλλον θα δούμε πολλά και ενδιαφέρονται από τη συγγραφέα (η οποία ασχολείται και με το παιδικό παραμύθι και ήδη μας έχει δώσει την Κόκκινη Πινέζα, εκδ. Ιπτάμενο Κάστρο).

Στοιχεία για το Trance και κριτικές υπάρχουν στη σελίδα του Τετραγώνου, του εκδοτικού οίκου του Νίκου Μουρατίδη (αν είστε πιστοί αναγνώστες των σελίδων θα θυμάστε ότι πριν περίπου ένα χρόνο είχα παρουσιάσει την επίσης πολύ καλή Βραχονησίδα). Ο χρόνος όμως κυλάει, ας προχωρήσουμε στη συνέντευξη της Στέργιας.

Σε τι πρέπει να πιστεύει πολύ ένας συγγραφέας;

Εν αρχήν ην ο λόγος. Η λέξη «πιστεύω» με τρομάζει. Αν πρέπει να «πιστέψω» όμως σε κάτι αυτή θα είναι η παρατήρηση της παρόρμησης και της ησυχίας, οι άτσαλα γραμμένες μου σελίδες και οι μέρες που όλα θα γίνουν καλύτερα από καλά.

Πόσο από σένα είναι τα παραμύθια και πόσο το trance;

Όσο παιδί και ενήλικη είμαι αντίστοιχα. Δηλαδή πολύ και από τα δύο. Η κόκκινη πινέζα γυρίζει σε άξονα αγάπης, το trance σε άξονα λήθης και εγρήγορσης.

Ποια φράση κλισέ θα ήθελες να εξαφανίσεις για πάντα;

«Κάλλιο αργά παρά ποτέ» Τα πράγματα συμβαίνουν ΤΩΡΑ. Δεν υπάρχουν άλλοι χρόνοι με τόση δυναμική. Τα υπόλοιπα είναι για τις παρηγοριές.

Συνδέεις το έργο ενός συγγραφέα με την προσωπικότητά του;

Το έργο κάποιου δεν είναι ξεκομμένο από το μυαλό, τις συνήθειες και τις αδυναμίες του. Από την άλλη, δεν είναι πάντα αντιπροσωπευτικό. Ενδεικτικό, ναι. Οπότε σε αυτή την περίπτωση, θα ήθελα πολύ να γνωρίσω ανθρώπους τα έργα των οποίων αγαπάω. Οι περισσότερες τέτοιες συναντήσεις όμως κινδυνεύουν να είναι εξαιρετικά αμήχανες γιατί πάντα εσύ κάτι θα περιμένεις και ο άλλος πάντα όλα θα τα έχει ήδη πει ή θα ετοιμάζεται να το κάνει στο επόμενο έργο…

Τι γνώμη έχεις για τα λογοτεχνικά βραβεία;

Η λέξη «βραβείο» μού δημιουργεί αμηχανία. Δεν έχω καμία τέτοια εξοικείωση από παιδί σε μαθητικούς διαγωνισμούς, αθλητικές διαδικασίες και λοιπά. Πάντα με τρόμαζε ότι κάποιοι ντε και καλά πρέπει να βγαίνουν πρώτοι και κάποιοι άλλοι τελευταίοι. Τα λογοτεχνικά βραβεία φαντάζομαι πως τιμούν ανθρώπους που άγγιξαν μερίδα άλλων με τις λέξεις και τον κόσμο τους. Όμορφες είναι οι τιμές. Και η ελάχιστη αναγνώριση μπορεί να είναι πολύ ανακουφιστική. Σαν ένα μπράβο, ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο, μια αγκαλιά που γίνεται από παραπάνω από έναν ανθρώπους μαζί. Όμως δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Είμαστε όλοι και τα δύο σε κάθε περίπτωση της ζωής μας.

Για να λες ότι κατέχεις καλά ένα θέμα θα πρέπει να μπορείς να το εξηγήσεις στη γιαγιά σου. Εσύ πώς θα εξηγούσες το βιβλίο σου;

Τα βιβλία δεν μπορείς να τα εξηγήσεις. Απευθύνονται στην αισθητική και το συναίσθημα του καθένα ξεχωριστά. Με τη δική μου τη γιαγιά ήμουν τυχερή. Έχει το δικό της διήγημα στη συλλογή, «Αγία Μαρία» λέγεται. Διαβάζοντας αυτό, κατάλαβε ότι μιλώ για πράγματα που αγαπώ, που με πονάνε, που μου λείπουν, που τα παλεύω. «Πάλης αγώνας άγονος», θα ήταν ένας υπότιτλος για το Αλτσχάιμερ Trance.

Δυο λόγια για το νέο σου βιβλίο

Αρνητικό Δεκατρία ο τίτλος αυτού. Πρόκειται για δώδεκα συν μία επιστολές που «ανταλλάξαμε» με τη Μαίρη Γεωργίου. Δεκατρία του θανάτου και της ζωής γράμματα. Το ξεκινήσαμε τον Ιούλιου, μέσω μέιλ και ακριβώς γι αυτό. Για να βγει το καλοκαίρι. Γνωριστήκαμε μετά την ολοκλήρωσή του. Θα κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες από τις εκδόσεις ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ.

Θα ήθελα να μας γράψεις μια ιστορία σε έντεκα ακριβώς λέξεις.

Δεν έχεις την ελευθερία να δεχτείς κάτι που εγώ θεωρώ λάθος.

Πόσο δύσκολο ήταν να γράψεις μια ιστορία σε έντεκα ακριβώς λέξεις;

Δύσκολη είναι η παραπάνω φράση που έχει έρθει πάνω μου σαν κατηγορία-πραγματικότητα. Δύσκολο είναι να νιώθεις κάτι τόσο σωστό και ο άλλος/άλλοι να το βιώνουν λάθος. Κακή εφεύρεση η έλλειψη αμοιβαιότητας.

Ναΐτες στα Γιάννενα

2011-05-16T11:33:00.000-07:00

>>>Περίπου όσα λέει η πρόσκληση.
>>>Πληροφορίες και στο event στο facebook ή στη σελίδα του βιβλίου.

Καλημέρα και Αντίο - Αγγελική Σχοινά

2011-05-13T13:54:00.001-07:00

Έχουν προκύψει πολλές ετοιμασίες τον τελευταίο καιρό και τρέχω για διάφορες δουλειές, και έτσι αύριο Σάββατο ελπίζω να έχει καλό καιρό για να απολαύσουμε ευχάριστο πρωινό καφέ στην πλατεία Πάργης. Έχω στα σκαριά και μια σειρά από συνεντεύξεις συγγραφέων, ενώ σύντομα θα έρθει και ο τρίτος μήνας της κατάταξης των λογοτεχνικών ιστολογίων.

Για σήμερα θέλω να μοιραστώ ένα αγαπημένο βιβλίο, αλλά επειδή είμαι άμεσα εμπλεκόμενος (μέσω των βορειοδυτικών) θα αντιγράφω την προ ημερών ανάρτηση της Ευρυδίκης Αμανατίδου για το "Καλημέρα και αντίο" της Αγγελική Σχοινά.

"Λογική και ευαισθησία;

Όχι, δε μου έρχεται στο νου η Jane Austen αλλά η Ζωή, η κεντρική γυναικεία φιγούρα στο «Καλημέρα και Αντίο».

Ένα πρωί, το αντρικό βλέμμα πλανιέται στο άδειο σπίτι ώσπου εστιάζει σε ένα σημείωμα με τρεις και μόνο λέξεις. Δίπλα του ένα άλμπουμ φωτογραφιών. Η εγκατάλειψη θα σημάνει το τέλος μιας πεντάχρονης σχέσης ή καλύτερα μιας συγκατοίκησης ανάμεσα στη Ζωή και το Φίλιππο. Πέντε χρόνια εκείνη έχει αποφύγει τις αναλύσεις έχοντας κολλήσει την ετικέτα του δεδομένου σε ό,τι αφορά το Φίλιππο ήδη επαναπαυμένο σε μία ευχάριστη και χωρίς υποχρεώσεις κατάσταση. Στην ουσία κανένας δεν είναι διατεθειμένος να δώσει κάτι από τον εαυτό του εξαιτίας ενός διαφορετικού είδους φόβου. Ο Φίλιππος δηλώνει εξαρχής ότι δεν είναι ο τύπος του άνδρα που θα δεσμευτεί, η Ζωή πάλι αποδέχεται, γιατί δε θέλει να φανεί κατώτερη των περιστάσεων.

Παρίσι: φως και σκιά που η Ζωή-φωτογράφος θα χρησιμοποιήσει για να κάνει αυτό που τόσο καλά γνωρίζει. Η αλλαγή παραστάσεων και η αποστασιοποίηση θα βάλουν σε λειτουργία μια διαδικασία εσωτερικής ψηλάφησης και απελευθέρωσης.

Στον αντίποδα, ο Φίλιππος θα δημιουργήσει μία άλλη σχέση, θα βρεθεί όμως προ εκπλήξεως καθώς του λείπει κάτι.

Και τότε θα συμβεί το αναπάντεχο!

Ο πόνος του χωρισμού και κάποια λόγια που στριφογυρίζουν: να είσαι ευτυχισμένος, αλλά να προσπαθείς η ευτυχία σου να μην περιορίζει την ευτυχία του άλλου, θα οδηγήσουν το Φίλιππο σε ένα διαφορετικό μονοπάτι για να αναθεωρήσει την στάση του απέναντι στα πάντα.

Η σχέση δεν είναι η δέσμευση αλλά η ανθρώπινη επαφή.

Πόσα είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε και πόσα να πάρουμε; Τι ακριβώς είναι αυτό που μας φοβίζει; Γιατί αφήνουμε κάποιες στιγμές να κυλάνε μέσα από τα χέρια μας; Κάνουμε κάτι γιατί μας το επιβάλουν οι άλλοι ή γιατί το έχουμε αποφασίσει οι ίδιοι; Τα βιώματά μας οδηγούν σε συγκριτική ανάλυση συμπεριφορών; Αυτό που μας χωρίζει είναι ίδιο με αυτό που μας ενώνει;

Πινελιές ευαισθησίας από μία νέα γυναικεία φωνή. Η Αγγελική Σχοινά δεν καταγράφει απλά το χρονικό μίας σχέσης. Τολμάει να κολυμπήσει στα βαθιά."

Πώς να βγάλετε χρήματα στον ελεύθερο χρόνο σας

2011-05-12T00:08:00.000-07:00

Μόνο δυσοίωνες προβλέψεις και ειδήσεις ακούγονται αυτόν τον καιρό. Νέα δάνεια και αντιδάνεια, επικαιροποιημένες λέξεις και αναλύσεις που κινούνται στο ίδιο ύψος κύματος. Πλέον έχουμε αποκτήσει μνημόνιο ελέφαντα.

Μέσα σε αυτό το απαισιόδοξο κλίμα, ένα από τα λίγα θετικά είναι ότι η ομάδα της πόλης ανέβηκε στη super league με ένα αξέχαστο γκολ.

Δεν είμαι σίγουρος αν το βιβλίο της εικόνας υπάρχει στην πραγματικότητα, αλλά ίσως θα ήταν μια κάποια λύσις*.

*η ανάγνωσή του, για να γελάσουμε

Στρατιώτης του Χριστού - δωρεάν διαμοίραση βιβλίου

2011-05-06T12:45:00.000-07:00

Πριν από περίπου δύο χρόνια είχα παρουσιάσει τον Στρατιώτη του Χριστού (εκδ. Γνώσεις), ένα πολύ αξιόλογο, "παράξενο" βιβλίο του Δημήτρη Φύσσα. Μαζί με την κριτική μου υπήρχε και μία συνέντευξη του συγγραφέα. Ο Στρατιώτης του Χριστού είναι το ημερολόγιο ενός ψυχοπαθή ο οποίος δολοφόνησε τον πρώην Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη. Όπως καταλαβαίνετε, ένα γεγονός που δεν συνέβη ποτέ στη δική μας πραγματικότητα.

Η εκδότρια Μαρία Βασιλάκη και ο συγγραφέας αποφάσισαν να μοιράσουν δωρεάν τα αντίτυπα του βιβλίου που δεν έχουν πουληθεί. Είναι μία καλή ευκαιρία για τους αναγνώστες και παράλληλα μία συμβολική κίνηση με πολλή σημασία. Για αυτή τους την απόφαση, αντιγράφω τα λόγια τους:

"Το 2008 βγάλαμε το μυθιστόρημα «ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Η δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Ημερολόγιο δυσμετάφραστο». Το βιβλίο πραγματεύεται τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού από ένα φανατικό θρησκόληπτο, εξαιτίας της αφαίρεσης του θρησκεύματος από τις ταυτότητες. Και είναι το ημερολογιακό παραλήρημα του μετέπειτα δολοφόνου.

Καλό ή κακό, το μυθιστόρημα αποσιωπήθηκε σχεδόν πλήρως, δύο μόνο μίντια έγραψαν γι’ αυτό. Δεν πήρε καν αρνητικές κριτικές. Πούλησε ελάχιστα αντίτυπα. Είναι περίπου σαν να μην υπήρξε ποτέ. Επειδή όμως υπήρξε, αποφασίσαμε τώρα να χαρίσουμε το στοκ. Ελπίζουμε ότι, έστω έτσι, θα διαβαστεί και θα κριθεί κατά την όποια αξία του. Είναι, απ’ όσο ξέρουμε, μια σπάνια –αν όχι πρωτοφανής– κίνηση στα συγγραφικά / εκδοτικά χρονικά.

Λοιπόν: αναγνώστες, συγγραφείς, εκδότες, κριτικοί, δημοσιογράφοι, φίλοι και φίλες, γνωστοί και γνωστές, άγνωστοι και άγνωστες, σας καλούμε να έρθετε την Κυριακή 8 του Μάη, ώρα 12 μ.μ. στον φιλόξενο «Μικρόκοσμο», Συγγρού 106, τηλ. 210 9215305, mikosmos@otenet.gr. Θα γίνει μια ελεύθερη συζήτηση «έτσι, χωρίς πρόγραμμα», και θα χαριστεί το βιβλίο. Για όσο υπάρχουν αντίτυπα, θα μπορείτε να παίρνετε, επιτόπου και δωρεάν, όσα θέλετε. Όπως αντιλαμβάνεστε, κάθε άλλο παρά για συμβατική «παρουσίαση» πρόκειται. Σας περιμένουμε με χαρά. Θα έχουμε και bonus: ένα μικρό αριθμό δύο παλιότερων φύλλων της «Athens Review of Βooks». Όποιος/α θέλει, μπορεί να δημοσιεύσει / διαδώσει το κάλεσμα αυτό με όποιους τρόπους θεωρεί προσφορότερους."

8η διεθνής έκθεση βιβλίου Θεσσαλονίκης!

2011-05-05T05:35:00.001-07:00

Από σήμερα στις τρεις το μεσημέρι και μέχρι την Κυριακή, σας περιμένω με τις βορειοδυτικές εκδόσεις στο περίπτερο 13, stand 05! Για την ακρίβεια αυτή η ανάρτηση γίνεται μέσα από το χώρο της έκθεσης : )

*θα έχουμε απίστευτα happening, διαγωνισμούς μαγειρικής, κληρώσεις για ipad 2, δελφίνια να κάνουν ποδήλατο, θηριοδαμαστές, κωμικά σκετσάκια, γυμναστικές επιδείξεις, πυροτεχνήματα, σωσίες του Έλβις, αριθμομάντεις, ραβδοσκόπους και γενικά οτιδήποτε δεν έχει σχέση με βαρετά πράγματα όπως η λογοτεχνία και τα βιβλία